Ik kom net terug van een vakantie op Corsica. Wat mij vooral opviel is dat anno nu Corsicanen in tegenstelling tot vroeger enorm trots zijn op Napoleon, volgens hen de grootste Corsicaan ooit.
Dat de onafhankelijkheidsstrijd en het verzet tegen de Franse autoriteiten met name in de stad Bastia zicht-, hoor- en voelbaar is.
Dat Napoleon zelf het eiland Corsica en haar inwoners verafschuwde en hij slechts één keer terugkeerde naar zijn geboortegrond om er definitief te breken met zijn verleden.
Dat Frankrijk en de Britten nooit hebben beseft hoe dom het is om een eilander als straf te verbannen naar een eiland terwijl Napoleon als geen ander over de primaire overlevingstactiek beschikte om te ontsnappen aan een eiland.
En dat Frankrijk er alles aan doet om Corsica te behouden omdat het land anders zijn grootste held kwijtraakt aan de Corsicanen en de Italianen.
Feitelijk gezien is Napoleon Bonaparte een Fransman. Omdat Corsica, het Mediterrane eiland sinds 1768 bij Frankrijk hoort. Slechts één jaar later werd de kleine Napoleon geboren in de hoofdstad van het eiland; Ajaccio als Napoleone Buonaparte, inderdaad een Italiaanse naam. Napoleon gaat de geschiedenis in als wellicht de eerste persoon met een dubbel paspoort.
De familie van Napoleon hoorde tot de verarmde adel van Corsica. Om hun kroost een beter perspectief te bieden sloten de Italiaanse ouders van Napoleon zich aan bij de Franse regering op Corsica, waardoor de vader van Napoleon; de uit Genua afkomstige advocaat Carlo Maria Buonaparte een studiebeurs in Frankrijk kon lospeuteren voor zijn zoon. Feitelijk bleef de gehele familie Italiaans staatsburger met een ‘dubbel paspoort’.
Napoleon was een eilander die zijn blik naar buiten naar de zee gewend was. Zo ontwikkelde hij een blinde fascinatie voor de (toen overheersende aanwezige Britse) marine. Toen hij eenmaal een beroemd veldheer was merkte hij dat Italianen maar weinig op hadden met de kleine man en de Fransen. Het eerste Napoleon-complex was geboren.
Corsica is in taal, tekens, cultuur en handel van Italië en met name de stad Genua afhankelijk. Altijd geweest ook. Tot op de dag van vandaag voelen Corsicanen zich niet bepaald Frans. Ze zijn eilanders. Ze hebben veel gemeen met het Italiaanse buureiland Sardinië.
