Een jaarverslag is geen jaarverslag.
Jaarverslag. Alleen het woord al bezorgt de gemiddelde communicatiemedewerker jeuk. Het valt ook niet mee om uitvoerig over jezelf te vertellen. En heb je dan je vingertoppen gevoelloos getikt op 50 pagina's verplichte kost, waarom zou iemand er dan echt voor gaan zitten? Meer jaarverslagen vinden direct de weg naar de oud papier-man van de voetbalclub dan dat ze een geïnteresseerde lezer treffen. Het blijft voor veel bedrijven een moetje. Zonde, want een terugblik op een jaar hard werken is een prima gelegenheid om storytelling te belichamen. Mits je écht wat te melden hebt natuurlijk.
Het Ikazia Ziekenhuis heeft veel te melden. Naast de vertrouwde regiofunctie is ze in een paar jaar tijd een echt stadsziekenhuis geworden. De verbouwing resulteerde in strakke architectuur, efficiëntere processen en een stijlvolle entree. Ikazia werd ook nog eens uitgeroepen tot meest patiëntvriendelijke ziekenhuis door Zorgkaart Nederland. Ruim 1500 professionals met de Ikazia-spirit maken dit elke dag waar. Niemand kon het verhaal over 2011 enthousiaster vertellen dan zijzelf. Maar hoe eindigde hun verhaal niet als goedbedoeld boekje onderin een archiefkast of in het virtuele walhalla van jaarverslag-pdf’jes.
Door er geen jaarverslag van te maken. En door het niet zo te noemen. De maagdelijk witte muren van het ziekenhuis kaderen de mooie verhalen die er zweven. Als in een museum exposeerden we het mooie mensenwerk, verteld door de meesters zelf. Geportretteerd in stijlvolle fotografie en korte filmpjes vormden kopstukken uit het Ikazia hun eigen online expositie over 2011.
De virtuele rondgang langs de hoogtepunten had meer adem dan zijn gedrukte voorlopers. De filmpjes achter de portretten -gemaakt door een meester op zijn gebied, Oscar Seykens- zijn shareable en verlieten druppelsgewijs de expo voor een tweede leven op Facebook. Zelfs een jaar later worden ze daar nog goed bekeken. Men ging praten over het jaarverslag, misschien wel doordat het geen jaarverslag was.
Slecht nieuws dus voor de vrijwilliger van FC Numansdorp, goed nieuws voor moeder natuur, de groeiende Ikazia community en het huis zelf. En voor Kindvall. Want vorige week mochten we editie 2012 weer afleveren: