Mapapatigil na lang minsan at matatantong sana di ko na sinayang yung panahong meron ako. Na sana mas pinagtuunan ko ng pansin ang sarili ko kesa ang pagmamahal sa taong di naman ako gusto.
#iwtv#interview with the vampire#amc tvl#sam reid#jacob anderson




seen from Malaysia

seen from Malaysia

seen from Italy
seen from United Kingdom
seen from China
seen from India
seen from China

seen from Switzerland
seen from United States

seen from Germany
seen from Spain
seen from Argentina
seen from China
seen from China
seen from Russia

seen from United States

seen from Switzerland
seen from Russia
seen from Malaysia

seen from Malaysia
Mapapatigil na lang minsan at matatantong sana di ko na sinayang yung panahong meron ako. Na sana mas pinagtuunan ko ng pansin ang sarili ko kesa ang pagmamahal sa taong di naman ako gusto.
Hindi lang sa boyfriend o girlfriend mo umiikot ang mundo mo. Dapat kang mag aral, may pamilya ka na dapat ding pinaprioritize, at may mga kaibigan kang laging nandyan. Wag kang pumayag na kinokontrol ka ng syota mo o ng kahit na sino. Buhay mo yan, ikaw ang may hawak dito.
Hanggang kailan ako maghihintay na makasama kang muli sa buhay kong puno ng paghihirap? At tanging ikaw lang ang pumapawi sa mga luha at naglalagay ng ngiti sa mga labi.
Nagseselos ako sa mga taong madalas mong kasama. Sa mga taong parati mong nakakatext. Sa mga taong parati mong nakakatelebabad. Sa mga taong nayayakap ka. Sa mga taong may puwang sa camera roll/ gallery ng phone mo. Sa mga taong laging nasisilayan yung matatamis mong ngiti. Sa mga taong parating naririnig yung nakakatawa mong tawa. Sana ako na lang yung mga taong yun. Pero come to think of it. Parati ka nga nilang kasama ngayon, balang araw naman ako na yung lagi mong kasama. Sana... Sana nga.
Kahit gaano ako nasaktan sayo, mahal pa din kita. Mahal kita.
Kung pwede lang kitang kasama lagi para bantayan yung galaw mo, gagawin ko eh. Pero sino ba naman ako? Di naman ako guwardya, di mo ako bodyguard. Girlfriend lang ako. Hanggang dun lang, bawal akong makialam.
Sana pwedeng balikan yung panahong tayong dalawa lang. Walang ibang tao. Walang epal. Walang pang gulo.
Pansamantalang unan. Pansamantalang masasandalan. Pansamantalang libangan. Pansamantalang kasama sa oras na wala sya. Pansamantala. Hanggang dito na lang ba ako? Tatawagan mo tuwing wala sya. Itetext mo tuwing nasasaktan ka nya. Tatakbo ka sakin tuwing may away kayo. Pag nahihirapan ka na sakanya, tsaka mo ako maaalala. Ang hirap naman yata. Oo tanggap kong napapasaya kita at masaya ako dahil ako ang nagiging dahilan ng pag gaan ng loob mo tuwing ika'y nalulumbay pero mali eh. Hanggang kelan mo ba ako isasantabi at ituturing na option? Pero sabagay, sino nga ba naman ako para manumbat. Hindi naman tayo. Hindi. Masaya na ako bilang sandalan mo pag matutumba ka na at wala sya para saluhin ka. Kahit papaano, kahit masakit, titiisin ko na lang. Kaibigan lang naman ako. Kaibigang lubos na may pakealam sa nararamdaman mo.