kadrowanie
seen from China
seen from T1
seen from China
seen from Malaysia
seen from Kuwait
seen from Pakistan
seen from Japan

seen from Malta
seen from Netherlands
seen from United Kingdom
seen from China
seen from China

seen from Malta
seen from Belarus
seen from Germany
seen from Germany
seen from Türkiye
seen from United States
seen from Netherlands
seen from South Africa
kadrowanie
Jak kadrować, żeby zdjęcie było dobre?
Wykadrowane w jaki sposób zdjęcie możemy nazwać “dobrym”? Czy istnieją jakieś wskazówki w fotografii? Dzięki czemu nasza praca będzie mogła być nazwana ładną, estetyczną, interesującą, a nie brzydką, nudną, chaotyczną? Jest kilka wyznaczników dobrego zdjęcia.
Pierwszą pomocą przy kadrowaniu może być reguła trójpodziału. Cztery linie dzielą kadr na mniejsze pola. Ich zetknięcia się nazywamy mocnymi punktami. Owe miejsca to silne części zdjęcia. Obiekty ustawione na tych polach będą przyciągały większą uwagę. Na poniższym zdjęciu dwoma mocnymi punktami są oczy psa.
Inną pomocą jest podział centralny. Dzieli się zdjęcie dwoma liniami, a punkt, w którym się łączą jest miejscem, gdzie ustawione przez nas obiekty czy ludzie, będą najbardziej interesującymi. Na zdjęciu niżej mocnym punktem jest nos psa, łączą się tam bowiem dwie linie.
Trzecią regułą może być użycie spirali Fibonacciego. Nałożenie jej na zdjęcie obrazuje punkty, w których skupia się wzrok widza. Dzięki temu przy kadrowaniu wiadomo, gdzie ułożyć elementy zdjęcia tak, by były zauważalne. Po nałożeniu spirali na zdjęcie, widać, że pies wykadrowany w ten sposób jest na zdjęciu bardziej atrakcyjny dla oka.
Poprzez stosowanie powyższych ułatwień, będziemy wiedzieli jak poprawnie i estetycznie skadrować zdjęcie.
10 ćwiczeń w rozpoznawaniu metod kadrowania
[et_pb_section bb_built=”1″][et_pb_row][et_pb_column type=”4_4″][et_pb_text _builder_version=”3.0.97″ background_layout=”light”] Rozpoznaj metody kadrowania Dziś proponuję kilka ćwiczeń utrwalających poznane sposoby kadrowania. Będziemy opierać się na prostym i wygodnym systemie. Poniżej przedstawiam kilka zdjęć, kiedy na nie najedziesz myszką, złapiesz i przesuniesz suwaczek w lewo odkryjesz w…
View On WordPress
PODSTAWY FOTOGRAFII, CZYLI JAK ROBIĆ ŁADNE ZDJĘCIA – CZ.3 KADROWANIE SKOŚNE
[et_pb_section bb_built=”1″ _builder_version=”3.0.47″ custom_padding=”37.9119px|0px|0px|0px”][et_pb_row _builder_version=”3.0.47″ background_size=”initial” background_position=”top_left” background_repeat=”repeat”][et_pb_column type=”4_4″][et_pb_text _builder_version=”3.0.97″] KADROWANIE SKOŚNE Dziś zaprezentuję Ci trzeci sposób kadrowania zdjęć – kadr skośny(ukośny). Aby sfotografować w ten…
View On WordPress
Kadrowanie i czas cz. 2
Foto 1:
Tę fotografię oparłam na sztafażu jako głównym aspekcie kompozycji. Wybrałam na ten cel znak drogowy, który nie tylko nie psuje kompozycji, ale równiez przełamuje jej statyczną koncepcję, ozywiając zdjęcie. Sytuując modela w prawym rogu, zostawiając przestrzeń, w kierunku której spogląda, widz może zastanawiać się o czym myśli osoba na zdjęciu lub na co patrzy. Jest to także kompozycja otwarta, która właśnie skłania do stawiania pytań i zastanawiania się nad zdjęciem, również nad elementami, których brakuje.
Foto 2:
Na tej fotografii skupiłam się na mocnych punktach, a dokładnie na regule kompozycyjnej "złotego podziału".
Usytuowanie modela na liniach przecięcia wyznaczających mocne punkty fotografii nadaje głębi i podkreśla dynamiczny charakter zdjęcia. Dodatkowo możemy zauważyć cechę elementów kompozycji otwartej. Dzięki ciemnym barwom, chciałam podkreślić nastrój tajemniczości i melancholii.
Starałam się przedstawić wędrowca poszukującego wyjścia, niekoniecznie zagubionego w lesie.
Foto 3:
Na tym zdjęciu wszystkie mocne linie kadru prowadzą nasz wzrok do twarzy modela, który stanowi element zaskoczenia, przełamując oczywistą i prostą kompozycję. Dodaje dynamiki.
Kadrowanie i czas, cz.1
Zdjęcie wykonane w technice kadrowania mocne punkty (1) ma większą ostrość. Zdjęcie wykonane w technice szafarz (2) traci na ostrości. Na takim zdjęciu łatwiej przekazać treść przez dodanie obiektu. Zdjęciu nadana zostaje również skala przez użycie przedmiotów znanej wielkości.
[1] Jednostka przysłony: f/2.8
czas ekspozycji: 5s
iso: 400
[2] Jednostka przysłony: f/2.8
czas ekspozycji: 5s
iso: 400
1. Przysłona: f3
Czas: 1/20
Długość: 29 mm
2. Przysłona f13
Czas: 1/1.3
Długość: 29 mm