#kayran

[hydraballista]

⚔ Inktober 21' - 09 Pressure

The Witcher Assasins of Kings again! Síle put me (and Geralt) under a lot of pressure with her yelling during Kayran fight, but this exchange was hilarious and I wanted to draw it since I've heard it 😆

I'm trying different ways of using the prompts on each day, so I'm enjoying this typographic drawing for a change 😁

[shhhlikeme]

Bbs look 😩

Nah but forreal who wants to write a scene from this for me bc I’ve been hella stressed lol 😭😭😭

Our self ship Hallmark Christmas movie:

[siyahhgokkusagi]

Sevginin en güçlü halidir AİLE 💞 #kayran #ailesadeti #ramazanbayramı (Kayrān, Aydin, Turkey) https://www.instagram.com/p/ByR0eeyp4Ty/?igshid=wf70qwfxku0a

[deavrian-blog]

A request, I did long time ago

[journalofawitcher-blog]

Entry 26

I will briefly note the success I had in slaying the Kayran, with the help of a visiting sorceress by the name of Sile de Tanserville. With Triss’ help I had collected samples of its mucus from the riverside and analyzed them to discover the Kayran was suffering from some kind of toxic mutation, one that made it grow much larger than is natural for it but also covered it in poisonous growths. These growths made for excellent weak points, and once the sorceress had pinned the Kayran into a cove with a magically summoned storm, I was able to slay it in battle.

In short the battle was trivial, owing in large part to my experience and skill as a witcher, but I am not at ease. I do believe a great and terrible change is on the horizon. Too much strangeness surrounded the king’s assassination. A dragon attacked the castle during the siege, but seemed to only be interested in assaulting Foltest’s men. The Scoia’tael assisted the assassin’s escape, and judging by his eyes, the assassin was likely a witcher. And likely one that’s undergone some substantial mutations, judging by his size and speed. There was another attempt on the king’s life some months ago, and that assassin too bore similarities to a witcher, or at least a mutant. I am filled with dread when I think of the implications, but I cannot penetrate the mystery. Why witchers? And why now?

Do I even want to know? Need I get myself involved in this mystery? Or would it better that I help Roche catch this one assassin and then wash my hands of the entire thing? Return to my life, as Triss has suggested I do? I’ve had a couple flashbacks, signalling the return of my memory. Triss believes she could use magic to restore it completely, given some time. With the mystery of my own life to unravel, do I really want to involve myself in that of these assassins? Then again, can I even consider leaving this messy business unfinished?

[mkkayran]

Bölüm 1.

Boş ve karanlık bir sokakta, ahmak ıslatana aldırmadan yürümeye devam etti. Acelesi yada bir kaygısı yoktu. Bazı insanlar bazen sadece yürürdü. Köşeyi döndüğünde dolunay, güzelliği karşısında önünü ilikledi. Tenine gri bir güzellik katmıştı. Katran karası saçları karanlıkta daha da belirginleşmişti omuzlarında. Yeşil gözlerinde yalnızlığı barındıran bir gizem, dudağının kenarında ki kıvrımda kendine güven vardı. Dolunay pek alışık değildi bu denli güzel bir kadının karanlık sokaklarda yalnız yürümesine. Dolunay bütün vicdanı ile  girdiği her sokakta Zaman'ı kollamak adına arkasından takip ediyor, karanlık sokaklarını aydınlatıyordu. İnsanlar ile dolu boş bir sokağa döndü, plansızdı. Henüz nereye gittiğini kendide bilmiyordu. Barların ve sokak lambalarının cılız ışıkları siyah deri çeketinin üstünde raks etmeye başladı. Muhtemelen bu yüzdendir, önünden geçtiği kadın ve erkeklerin bıçak keskinliğinde ki bakışlarını üstünde hissetmesi. Aslında pek rahatsız olduğu bir konu değildi. İnsanların göz hapsine çok kere girmişti ve teni artık kabullenmiş, nasır bağlamıştı insanların bakışlarına. Zaman hakkında öğrenebilecekleri her şey bakabildikleri kadardı.Köşede yalnız bulduğu kaldırıma oturdu. Sağ eliyle ceketinin cebindeki tabakayı çıkardı. Daha önceden sarmış olduğu en kısa sigarayı seçti aralarından. Sigarayı dudağına yerleştirdikten sonra yabancı bir el, ateş uzattı sigarasını yakmak için. Zaman sigarayı körükledi derin bir nefes ile.'Merhaba.' dedi yabancı.Zaman pek aldırmadı yabancıya. Sigarasından bir nefes daha aldı, ciğerlerinden çıkan dumanı gökyüzüne doğru üfledi başını arkasında bulunan duvara yaslayarak.'Seni buralarda daha önce hiç görmedim.' diye ekledi yabancı.Başını duvardan ayırmadan yabancıya doğru döndürdü bakışlarını. Sol kaşını kaldırdı fonda keskin bakışlarıyla. Sonra yeniden gökyüzüne döndü gözleri. Dolunayı fark edebilmişti sonunda. Şehir ışıklandırmaları yüzünden yıldızlar terk etmişti göğü. Dolunayın en güzel olduğu anlardı bu sonsuz karanlığın ortasında bütün asaleti ile karanlığı yırtıyordu tek başına. Yabancı, merak içinde Zaman'ın baktığı yöne doğru döndü.'Dolunay çok güzel değil mi ?' 'Hayır.' diye karşılık verdi Zaman. 'Yalnız olan hiç bir şey güzel değildir. Sadece güçlüdür.Yabancı bir an mutlu oldu. Zaman'ın ağzından bir kaç kelime alabilmişti. Şimdi geriye onu anlayabilmek kalmıştı. Ama biraz gecikmişti. Zaman'ın boşa harcayabileceği pek vakti yoktu. Sigarasının son nefesini ciğerleriyle buluşturup, izmariti kalabalık adımlara doğru fırlattı ve ayağa kalktı.'Bence zamanını sadece burada harcama, daha görebileceğin çok şey var farklı yerlerde.' Diyerek yabancının gözlerine baktı aşağılarcasına.Adımlarını kalabalığın arasına doğru atmaya başladı. Yabancı, zaman'ın dediklerini anlayana kadar, çoktan kalabalığa karışmıştı. Muhtemelen bu bir sigaralık süre uzun bir zaman zihninde yer edecekti. Farklı bir kadındı. Keşke adını öğrenebilseydim diye içinden geçirmişti. Zaman'ı anlayabilecek bir karaktere sahip değildi ve bunu Zaman daha sigarasının yarısında çoktan anlamıştı zaten. Yabancı, Zaman'ı anlamış olsaydı; onun kalabalıklar arasında kaybolmasını izlemek yerine peşinden gelmesi gerektiğini anlamış olurdu kurduğu cümlede.

[daevathal]

Another Kraken thing...