Kerstmis, doel of gedachte
Elk jaar doen we eraan mee, elk jaar willen we iets geven en ontvangen we iets wat we wel willen of je krijgt iets wat je niet wilt en met een valse lach zeg je dan dank u. Ik geloof niet meer in de Kerstmis; als ik terug denk aan de Kerstmis 20 jaar terug, dat was voor mij pas een echte Kerstmis. Niet omdat het toen buiten sneeuwde of omdat we één gezin waren. Het was omdat we samen rond de boom zaten en de gedachte van Kerstmis deelde: het ongedwongen en sfeervolheid van familie rond je. Het christelijke aspect was er ook en toch moet ik toegeven dat ik toen meer bezig was met het krijgen. Het was een leuke en gezellige tijd.
Wat is Kerstmis tegenwoordig? De jeugd ziet alleen een moment voor zijn of haar materialistisch aard uit te breiden. “Ik wil dat; ik wil dit; Nee Oma, ik wil geen sokken, maar een smartphone. Dank je, mama, zegt ze met een valse lach ...”. Doch is niet de jeugd die zo een aard hebben, de mens in het algemeen heeft deze natuur. Je ziet het niet altijd, toch heeft iedereen het: Veel geld hebben, veel kleren bezitten, een grote schoenenkast, een aantal auto’s, een postzegelingen verzameling, een verzamelaar van munten/stenen/bloemen ... Ik heb die aard ook: kennis is voor mij hetgeen dat ik verzamel. Weliswaar in boeken die her en der slingeren ... Ik wijk af.
Wat is Kerstmis? Voor mij is het te commercieel geworden; elk jaar krijg je de vraag naar je hoofd geslingerd: “Wat wil je voor Kerstmis?” en de laatst vijf jaar moet ik heel hard gaan zoeken wat ik wil. Ik hou me er een heel jaar mee bezig, elk jaar, maar ik weet nooit wat ik moet vragen. Vorig jaar vroeg ik voor een lief, maar die heb ik nog niet gekregen. Dit jaar heb ik wel voor iets opmerkzaam gevraagd; iets wat tegenwoordig vanzelfsprekend is en toch niet. Je zou kunnen zeggen dat het bij de gedachte van Kerstmis hoort, dat we daar allereerst bij moeten beginnen: Een gezellig samenzijn. Dat vroeg ik dit jaar aan mijn ouders. Weet je wat hun reactie was? Een lach en daarna de vraag wat ik echt wilde. Dit raakte me heel hard. Kerstmis is niet meer de viering rond Christus, Kerstmis is niet meer de reden voor een welbehaaglijk en intiem gebeuren. De gedachte van Kerstmis is vervlogen. Het doel is nu geworden: wat heb ik niet; aan wie kan ik dit vragen; ga ik dit krijgen?.
Wat is er gebeurd met de gedachte rond Kerstmis? Ik weet wel wat ik later zou doen, als ik alleen ben met een geverfde boom. Ik zou eronder een kaartje zetten en erop schrijven: Ga naar je familie en heb hen lief, ga naar je broers en koester de momenten, nodig iemand uit die jouw warmte kan gebruiken en bovenal: <vul hier maar in wat je zelf vindt>
W.B.