#kornhauser

[polskapoezja]

Julian Kornhauser – Dysonans

(czytaj więcej / fb)

[poezjaxxl-blog]

MOJA KOCHANA MAMA

moja mamusia pije dlatego że wyszła niedobrze za mąż i jest nieszczęśliwa raz kupiła mi buciki były za duże ale z czerwonym paskiem wujku musisz być bardzo bogaty bo tyle u was ciepłej wody co najbardziej chciałbyś nic tylko żeby mnie ktoś kochał troszeczkę

[poezjaxxl-blog]

BYŁO MINĘŁO

było minęło między było i minęło mała biała szczelina wąski przesmyk nic nie znacząca pauza a przecież tyle się tam wydarzyło wzloty i upadki uczuć przewidywania tańczące w snach spotkania na wzgórzu i na skraju lasu było to co gorące wiotkie w nagłym oślnieniu było niemądre zdradliwe ale wypełnione nieznaną treścią minęło bo nie zadrżało w posadach małe było małe minęło było długo minęło raz dwa a w środku sucha trawa dotknięta kosą słońca klasztor nad rzeką niepokojące dudnienie pociągu drobny żwir na drodze do doliny

[poezjaxxl-blog]

ZAPAMIĘTAĆ

Masz oczy, więc patrz. Nie uroń ani listeczka z tego okrągłego świata, ani jednej żyłki z jego delikatnego naskórka, patrz i zapamiętaj: to jest dąb, który nigdy nie opuści ziemi, to jest gwiazda trzymająca twe sny na sznurku, to jest dom, napuszony jak mądra sowa, a to mama, wyjmująca gorące ziemniaki z garnka.

[poezjaxxi-blog]

Julian Kornhauser // Każdego następnego dnia

Czekam na każdy następny dzień z nadzieją, że dowiem się czegoś więcej o świecie. To samo świat mówi o mnie.

[innervisionx]

było minęło między było i minęło mała biała szczelina wąski przesmyk nic nie znacząca pauza a przecież tyle się tam wydarzyło wzloty i upadki uczuć przewidywania tańczące w snach spotkania na wzgórzu i na skraju lasu było to co gorące wiotkie w nagłym oślnieniu było niemądre zdradliwe ale wypełnione nieznaną treścią minęło bo nie zadrżało w posadach małe było małe minęło było długo minęło raz dwa a w środku sucha trawa dotknięta kosą słońca klasztor nad rzeką niepokojące dudnienie pociągu drobny żwir na drodze do doliny

[famousworkspaces]

Lewis Kornhauser.

(professor)

(Thanks to: The New Yorker)