#koyver

[mado166]

(https://www.youtube.com/watch?v=E3-XPaZLBho gönderdi)

[jusovic]

Akışa Alkış

Peşpeşe tekrar edersen

En bildik bir kelimeyi dahi

Yabancılaşır zihnine,

Adın gibi bilirsin onu ama

Soğur, ruhsuzlaşır ölesiye

O imgeye aşerdikçe

Yineledikçe özlemini

Taşırdıkça iştiyakını

Hep daha karanlık olur

Yaklaşmak: Ayrı düşmek

Düşünmek: Kaybetmek

Vazgeçmek?

Evet, usulca vazgeçmek

Hatıraları uyandırmayacak bir zarif yavaşlıkla

Usulca koyvermek

Akıtmak

Yolunu açmak

[kansenseirojenmadde]

Bukowski'nin Yalnızlığı Benim Yalnızlığım-dır.

"Hiç yalnız hissetmedim kendimi. Bir odada tek başıma kaldım, intiharın eşiğinde.

 Kendimi çok kötü hissettiğim oldu, ama hiçbir zaman birinin odaya girip kendimi 

daha iyi hissetmemi sağlayacağını düşünmedim ya da birkaç kişinin. Başka bir deyişle,

 yalnızlık beni hiçbir zaman rahatsız etmemiştir, çünkü yalnız kalmaya doyamam. Ben 

kendimi insan dolu bir odada ya da tezahürat yapan seyircilerle dolu bir tribünde en

  yalnız hissederim. Ibsen’den bir alıntı yapacağım: “En güçlü insanlar genellikle 

yalnızdır.” Hiçbir zaman içimden, “şuh bir sarışın içeri girip beni düzecek,

  taşaklarımı ovacak ve kendimi daha iyi hissedeceğim,” diye geçirmedim. Hayır, onun 

hiçbir yararı olmaz. İnsanları bilirsin, “Hey, Cuma akşamı, ne yapacağız? Burda kös kös

 oturacak mıyız?” Evet, kesinlikle. Çünkü yok dışarıda bir şey. Aptallık sadece. Aptal 

insanlarla fingirdeyen aptal insanlar. Geceye koşa koşa çıkmak gibi bir ihtiyaç içinde

  olmadım hiçbir zaman. Barlarda gizlendim, çünkü fabrikalarda gizlenmek istemiyordum. 

Hepsi bu. Milyonlarca insan adına özür dilerim, ama ben kendimi hiçbir zaman yalnız

  hissetmedim. Kendimden hoşnutum. Bildiğim en iyi eğlence kendimim."

Charles Bukowski - (Gün geçtikçe istediği değere ulaşıyor; elde avuçta mıncır mıncır )