#krenari

[duskianfae]

The main villain of my wip, Krenari. I tried out some different shading techniques and I like the result.

I need to come up with an actual design for her outfit, but I'm really happy with her face

[proofofthedivine]

"Nese ai luan me mua, nese me mashtron, nuk esht krenaria ajo qe do te humbisja, por zemra ime"

- @proofofthedivine

[baronesh]

Pse me verboi kjo krenari?

Alban Skenderaj-Dikur

[pizza-wine]

Here's the URL from the brand Krenari :) It's an Albanian thing :P I like their hoodie :)  

[vendiim]

Proud to be albania?

Si cdo shqipetar tjeter - sidomos ne qe nuk jetojm ne Shqiperi, jemi te gatshem qe te deklarojm qe; "Yes! we are proud to albanian" (d.m.th: po! jemi krenar qe jemi shqipetar). Por ne te vertet, nese do duhej te pergjigjem hapur, do me duhej te mendohem shume.

Tani un me te vertet qe n'djej dicka per shqiperin. Kam pershtypjen qe kjo qe n'djej eshte dashuri; dhe pse jam pak sa i trubullt nese eshte dashuri ose dicka tjeter, por Kryesorja eshte qe ndjej dicka (positive) ndaj Shqiperis. 

Dashuria eshte e verber

Por normalisht qe "dashuria eshte e verber". Se besoj qe ne mund ti kontrollojm ndjejat tona. Pra fakti qe un e dua shqiperin me duket sikur s'varet nga un. Ne kete rast n'dihem si femi kur e pyesim se perse i don prinderit aq fort, dhe pergjigjet "thjesht i dua". Dhe un thjesht e dua shqiperin.

Por a mund te thuhet qe ne duhet te jemi krenar per dike/dicka nese ne e duam ate? A mund te duam dicka dhe te mos jemi kranar per te?

Per shembull, un e adhuroj filmin "Love Actually" - nje comedi romantike qe te pakten kur flitet per comedi romantike te vin n'dermend gocat dhe jo meshkujt. Pra, e adhuroj kete film, por nga qe ky lloj filmi konsiderohet me shum per femra, s'jam krenar qe dhe un e adhuroj kete film.

Pra ne rasin e filmit, dashuria dhe krenaria jan dy gjera te n'dryshme. 

Ne rastin tjeter, jam kenar per natat shkollore pasi jan te mira. Ne kete rast jam krenar pasi notat tregojn prekushtimin tim. Por normalish qe nuk n'djej n'do nje dashuri naj tyre. 

A mund ta duash dhe te jesh krenar ver vendin tend? Sigurisht qe po. Besoj qe Shqipetaret 100 vjet me par duhej te ishin krenar kur Shqiperia u shpall e pavarur, pasi pavarsia u arrit fal perpjekjeve te Shqipetareve per te arritur pavarsin. 

Shqipetaret sot, mbas 100 viteve, duhet ta bazojn krenarin e tyre ne spekte te tjera. Pra, post historis, Shqipetar i vitiv 2012, a ka arsyje te jete krenar?

Nese do flitej per Kosoven - dhe pse me shume te trejt Kosova eshte pjes e Shqiperis - un s'do kisha nevoj te mendohem dhe direkt do thoja qe "po! jam krenar qe jam Kosovar" dhe normalisht ja krenar. Arsyja eshte e thjesht, ishte neen sundimin e Serbis dhe tashme eshte e lire. Dhe kjo ka n'dodhur vetem fal kembeguljes dhe sakrifices qe populli Kosovar ka ber. Kjo normalishte te ben te n'dihesh krenar.

Tashme Kosova eshte ne nje kapitull te ri ku ajo perbadhet me po te njejta sfida sikur ne

Te dy shembujt qe presantova pershkruan krenarin qe nje komb ka per arritje te medha, sich eshte pavarsia kombetare. Por ne te njejten frym mund te themi qe Anglizet ose Gjermanet kan arsyje qe te jen krenar per vendin e tyre, pasi jan vende te zhvilluara dhe te lira. Por vlen te theksohet, qe te pakten Aglezet (me sa i njoh un) s'tregohen aq krenar sa ne - normalisht qe nese do i pyesim, do te thonin "sigurisht".

Ne Shqipetaret, a kemi arsje per te qen kaq krenar sa dukemi?