Wat voor mijn vrienden het begin is van een nieuw schooljaar, is voor mij het begin van een periode met waarschijnlijk meer vrije en legere dagen. Ik ben voor mezelf aan het bedenken hoe ik mijn vrije dagen ga vullen wanneer ik deze niet met andere mensen kan of wil spenderen. Ik weet het nog niet helemaal.
Ik zie hoe alles langzaam verandert. Ik heb een heel ander ritme dan mijn vrienden en heb het idee dat ze ook steeds verder van me vandaan wonen. Is het niet fysiek, dan wel in hun hart. Misschien is het niet het geval, maar ik spreek en zie ze eigenlijk veel te weinig en ik denk dat dat alleen maar meer gaat worden. Ik ben echt niet iemand die iedere week al haar vrienden moet en wil zien, maar nu is het wel een beetje aan de erg weinige kant.
Mijn vriend daarentegen, zie ik wel wekelijks. We zijn nu iets langer dan een jaar samen en het jaar lijkt snel voorbij gegaan. Ze zeggen dat dat een goed teken is.
Maar alles is verandert. Het meeste ten goede, wel. Ik weet nog, toen we net samen waren en hij me een SMS stuurde met enkel de tekst: “Het is volle maan!”, of om elf uur ’s avonds vroeg of hij nog even langs mocht komen, want hij was op een feestje waar hij ‘niks aan’ vond. Wanneer hij bij me weg ging, vroeg hij wanneer hij me weer kon zien. En nu.. nu is veel ‘genormaliseerd’. Op vele fronten fijn, maar dit soort dingen mis ik wel. Ze zijn er misschien nog, in andere vormen wellicht, maar mijn detail-gefixeerd oor en oog lijkt het soms lichtelijk te ontgaan. Het is de grootste levenskunst om los te laten en zo rust voor jezelf te creëren. Het lukt me niet en ik weet niet of het me ooit zal lukken ook.
Wachten, verwachten, geen antwoord ontvangen. Hopen, zuchten, denken, peinzen en wachten. Eeuwig wachten en je afvragen waarom je zo doet zoals je doet. Waarom doe ik zo? Waarom hecht ik aan alles zo vermoeiend veel waarde? Ik ben de enige die hier mee zit en die hier doorheen moet. Gaat het ooit nog stoppen? Kan het stoppen? Zal ik slapen? Ik slaap het liever kwijt.
Tot de volgende dag aanbreekt en alles weer van voor af aan begint…
