#księgarni

[stupendousunknownstrawberry]

PIT wesprze czytających

Jest szansa, że Polacy odliczą od dochodu część wydatków ponoszonych w księgarni. Nawet kilkaset złotych – pisze czwartkowa Rzeczpospolita.

View On WordPress

[nowoczesny]

Powakacyjny szok

28 sierpnia 2015 Powakacyjny szok We wtorek wróciliśmy z wakacji, dzisiaj jest piątek, a ja jeszcze organizuję sobie pracę. To się nazywa powakacyjny szok. Mam nadzieję, że do jutra już dojdę do siebie i organizacja pracy domu będzie już przebiegała bez zakłóceń. Ale szok szokiem, a dom po powrocie trzeba prowadzić. We wtorek zrobiłem niewielkie zakupy w naszym osiedlowym sklepie – jogurty,…

View On WordPress

[oryszczyszyn]

Azjatycki akcent

Miałem wczoraj wątpliwą przyjemność rozmowy z właścicielem i menedżerem (teraz wiem, że te dwie funkcje nie powinny się przenikać) księgarniokawiarni Akcent. Człowiek ów napadł na mnie za tekst, który jakiś czas temu zamieściłem na jednym z białostockich portali, zarzucając mi stronniczość, niemetodologiczność, służenie grupom interesu i takie tam inne bzdury. Facet, który sprzedaje książki nie wie, na czym polega felieton...  Rozmowa utwierdziła mnie w najgorszych przypuszczeniach: żyję w Azji, a Akcent jest najbardziej azjatycką księgarnią w jakiej byłem. Nie kupujcie tam książek, nie jedzcie tam niczego, bo łatwo o zatrucie. A książki kupujcie w selkar.pl. Tanio, miło i europejsko.

Przypominam ten tekst, bo portal zbankrutował.

Jak to strasznie zabrzmi, ale "za moich czasów" było to miejsce kultowe. Księgarnia "Akcent", mieszcząca się  vis a vis równie kultowego skwerku przy rynku Kościuszki (kto go jeszcze pamięta) w ramach centralnego planowania przestrzeni miejskiej według wizji planistów i urbanistów została od jakiegoś czasu przebranżowiona w klubokawiarnię. Prikaz był jasny: poza książkami musicie sprzedawać kawę i piwo, inaczej koniec. W taki oto sposób dokonano zbrodni na tym dotychczas miłym i przytulnym miejscu, gdzie po maturze chodziliśmy oglądać książki.

Właściciele "Akcentu" wyraźnie źle się czują jako restauratorzy i gołym okiem widoczne jest ich powołanie do sprzedawania czasopism i książek. Byli i są w tym mistrzami. Potrafią zamówić dowolną pozycję w ciągu kilku dni, jeśli nie ma jej akurat na stanie. Łatwo się zorientować, że dużo czytają - od nieporadnych "asystentów" z Empiku dzielą ich lata świetlne. Cóż, skoro po przekształceniu księgarni i kawiarnię miejsca na książki jest z konieczności mniej, a miejsce z regałami i stołami zastąpił bar i kawiarniane stoliki.

Gdyby chociaż przy tych stolikach ktoś te książki czytał, gdyby chociaż funkcja restauracyjna z księgarską przenikały się nawzajem, wówczas mógłbym powiedzieć - dobrze się stało. Są przecież przykłady miejsc, gdzie taki pomysł funkcjonuje całkiem dobrze. Do "Akcentu" jest "albo albo". Albo przychodzisz po książkę, albo na piwo. W dodatku układ stolików jest tak nieszczęśliwy, że wielbiciel dajmy na to polskiej literatury współczesnej ma utrudniony dostęp do półki z tą że, bo drogę zagradzają mu owe przeklęte stoliki, przy których i tak na ogół nikt nie siedzi.

No właśnie. Niska frekwencja jest kolejną cechą charakterystyczną "Akcentu" po jego transformacji. Pomimo, że kawa jest niezła, jedzenie poprawne, muzyka nienachalna, a obsługa przynajmniej się stara, knajpa świeci na ogół pustkami. Jej absolutnie genialne położenie na mapie miasta skazywać ją powinno na frekwencyjny sukces. A tu - klapa na całego.

Jeśli już ktoś tam wstępuje, to - tacy jak ja - starcy po trzydziestce, albo i jeszcze starsi. Sterylny wystrój lokalu, brak bezpłatnego internetu oraz absolutnie zerowa "przytulność" tego miejsca zniechęcają do odwiedzin licealistów i studentów (a przecież rynek i okoliczny Uniwersytet powinny temu sprzyjać). I jak tu się dziwić, że młodzież nie czyta książek, skoro zachęca się ją do robienia tego w takich warunkach?

Do tego wszystkiego dochodzi sporadyczność imprez, szczególnie o charakterze literackim. Byłem tam co prawda niedawno na promocji nowej książki Dariusza Kiełczewskiego i proszę   sobie wyobrazić, że pomimo zaawansowanego już wieku miałem wrażenie, że jestem najmłodszy na sali…

"Akcentowi" wyraźnie brakuje "akcentu", charakteru, wyrazistości, oswajania czytelnika z książką i zachęty do czytania. Cóż z tego, że mają tam dobrą kawę, znają się na literaturze, dają zniżkę na zakupy (obawiam się, że już niedługo) i mają piękny widok z okna. To miejsce nie żyje, nie oddycha słowem pisanym, nie pachnie kawą, nie przyciąga do siebie.