Koekjes voor moemoe
Mijn overgrootmoeder zit nu al enkele jaren in een rusthuis een eindje van mijn dorp. Het is dan ook niet heel gemakkelijk om er elke week te stoppen en er gedag te gaan zeggen. Al probeer ik dat wel minstens 2 maal in de maand te gaan doen. Gedurende deze quarantaine mocht enkel mijn oma haar was gaan brengen en konden we haar enkel via haar raam bezien. Ze is slechthorend, dus van praten kwam er niet veel van. Vandaag ben ik haar gaan bezoeken samen met mijn moeke/oma aan het raam en hebben we via de was haar koekjes geleverd.
Mijn moemoe maakte vroeger elke zondag, als we daar met heel het gezin gingen eten, voor iedereen Domino-koekjes. Die zijn zo lekker dat iedereen van het gezin dit ook thuis wilt maken, maar de koekjes van ons moemoe blijven toch het beste. Ze smaken anders en elke keer als we het proberen, is het niet hetzelfde als vroeger. In al die tijd dat we de koekjes steeds voor ons zelf maakte, hebben we nooit echt gedacht aan dat mijn overgrootmoeder dat ook eens moest proeven. Dus nu hebben we vandaag die koekjes gebakken en daar gaan leveren.
(Ik heb geen foto mogen trekken van aan het raam, maar ze deed teken dat ze het lekker vond! Hieronder wel de koekjes voor we ze in de doos gingen doen!!)
