Model voor deze les, de Ukrains-Franse kunstenares Sonia Delaunay (1885-1979), die samen met haar man Robert Delaunay aan de weg stond van het ‘Orphisme’ of ‘Orphistisch Cubisme’. Het portret is zonder potloodtekening eerst met brede penseelstreken (1.5 inch brush) in de kleuren van Marie’s Watercolor ‘Vermillioenrood’ (gezicht) en ‘Ultramarijnblauw’ (haarmassa) opgezet. Pas in de volgende fasen is ook een fijner penseel gebruikt (aan de bovenkant vastgepakt om de penseelvoering spontaan en intuitief te houden). Op het laatst ook ‘Roze’ toegevoegd (voor ‘frisse wangen’) en lichtgele gouache (Talens) voor de kleding (ik had even geen gele waterverf), die maar heel summier is aangeduid om de aandacht maximaal naar het gezicht te laten gaan. De kleur geel is gekozen vanwege het contrast met het blauw van de haren. Tot slot nog dit: voor een groter aantal toonwaarden meng je de ultramarijn in verschillende gradaties met het vermilloenrood. Zo krijg je een scale ‘paarsgekleurde grijzen’ die je in de laatste wassing kunt inzetten voor verdieping van de vormen van de onderdelen van het gezicht. Geen nood, oefening baart kunst en vooral: waterverven is een avontuur, waarvan de uitkomst nooit vaststaat.
