Gisteren zijn we begonnen met de medicijnen. Bob kreeg 's ochtends twee tabletjes Leukeran en 1 tabletje Prednison. 's Avonds kreeg hij zijn tweede tabletje Prednison.
De eerste uren was er weinig te werken aan Bob. 's Ochtends was hij rond 7u gaan wandelen, en pas hierna kreeg hij zijn medicijnen. Rond 14u, zo'n 7 uur laten zijn we weer gaan wandelen. Bob moest toen iets meer plassen dan normaal.
(Als je niet zo geinteresseerd bent in Bob zijn plasgewoonten kan je dit overslaan. Ik ga nu namelijk alleen nog maar praten over hoe veel Bob plast)
We hebben namelijk al een tijdje de gewoonte ervan gemaakt om te tellen hoe lang Bob plast, omdat dit namelijk een vrije goede indicatie geeft van hoe hoog zijn drang was en hoe vol zijn blaas zat. Bob plaste normaal ergens tussen de 3 tot 10 sec, en als hij te lang niet had kunnen plassen langer dan 13 sec. Dan zat zijn blaas namelijk ook erg vol.
Toen ik gistermiddag gaan wandelen, iets eerder dan normaal, moest hij al langer plassen. Zo'n 13 sec. Dit was echter op 1 tabletjes Prednison, dus nog niet de dubbele dosis.
In de namiddag kreeg Bob zijn tweede tablet Prednison, en 's avonds om 21u werd hij weer uitgelaten. Weer dus met een pauze van 7u. Echter had Bob toen meteen al een ongelukje. Zodra we de woonkamer uitliepen en de gang inliepen begon hij te plassen. Gelukkig hebben we hem nog net zo ver kunnen krijgen dat hij buiten verder ging, maar dit was een plasje van 18 sec! Ontzettend lang dus, en zijn blaas zal wel echt op knappen hebben gestaan. Hier schrokken we natuurlijk best van, want onder normale omstandigheden gebeurde dit echt maar heel af en toe, want vaak zat er meer dan 7u tussen twee wandelingen. Omdat we dus het vermoeden hadden dat Bob meer plaste door de Prednison, is hij rond 01u nog een keertje uitgeweest. 's Ochtends om 6u werd hij weer uitgelaten, en was het weer een plasje van 12sec.
Normaal plast Bob nooit in onze tuin, omdat we hem dit nooit geleerd hebben. Wij hebben namelijk zo'n kleine tuin, en Bob heeft zo'n grote blaas, dat ons dat niet handig leek. Maar als Bob nu vaak grote drang heeft, wilden we toch gaan proberen of Bob misschien toch in de tuin wilde plassen, die we daarna dan maar goed schoon moeten maken ivm de Leukeran. Bob snapte het echte niet zo goed toen ik het om 12u probeerde. Maar toen ik zijn riem aandeed (alsof we gingen wandelen) en toen de tuin inliep ipv naar de straat toeging, toen maakte Bob er wel meteen gebruik van. Meteen weer een plasje van 16 sec, en dat na 6u wachten!!
De rest van de dag ga ik proberen om Bob wat vaker in de tuin te krijgen, om in de gaten te houden hoe vaak Bob uit moet om zijn plasje weer onder de 10 sec te krijgen. Het is niet het leukste klusje, maar om deze reden had ik al speciaal vrij genomen :)
Verder lijkt Bob zich redelijk normaal te voelen. Het is soms een beetje lastig in te schatten omdat hij van nature al een rustige hond is, maar ik hoop gewoon zo hard dat hij zich nu niet ellendig voelt van de medicijnen.