puf!
neil krug
yitiğin tortusunun mizanseni ne de harika, burun deliklerinden kafatasının içine akan incecik iğneler değil gözlerini yaşartan; gözyaşların yüzünden değil, ufku yalar bir boşlukla baş başa kalan gözlerinin hiçbir şeyi net görememesi;
yok oluşun hızıyla, bitki cesetlerinin alevlenmesi yüzünden değil, çarpıntısı kalbinin, dörtnala akışı kanının, ayaklanışı tüylerinin. başlangıç ibarelerinin mizanseni ne de berbat,
hiçliğin idrakını ilk elden test eden gözlerin, ilk inandığının kanıtıdır gözyaşları gidenin mevcudiyetine alışık irisin tembelliğidir, yalnızlığın ilk zorluğu; görememe lanetiyle yalınlaşır insan benliği küllerinden doğuracak edilgen dürtü, güç olarak akar bedene; sıçrayışla önündeki sis aşılır ya da çöküşle dizler bataklığa çakılır.