I-popost ko rito ‘yung isinusulat kong nobela.
Wala pa akong permanenteng title. Pansamantala, gawin natin ‘tong..
1912
Sa totoo lang, ayoko sana ‘tong ipabasa sa mga tao. Naisip ko, okay lang naman. As long as hindi nila ako kilala. Mahirap, babatukan niyo lang ako gamit iron fist ni Duterte kapag nalaman niyo ang detalyadong pangyayari.
Sa makababasa ng aking kwento,
Sorry.
Disclaimer: Nilagyan ko ng hashtag na wattpad. Para sa mga mahilig magbasa diyan at gusto niyo lang magsayang ng oras.
Maikling silip sa aking kwento:
Nakilala niya ‘yung lalaking ginamit ng poser na itsura at pagkatao. No joke dahil ilang taon niya rin inakalang siya na talaga. Well, yes, katangahan at its finest.












