not anyone else.
Cosmic Funnies

★
d e v o n
YOU ARE THE REASON
Sade Olutola
he wasn't even looking at me and he found me
$LAYYYTER
dirt enthusiast

shark vs the universe
we're not kids anymore.
let's talk about Bridgerton tea, my ask is open
Stranger Things

❣ Chile in a Photography ❣
tumblr dot com
Mike Driver

JVL
🪼
almost home

roma★

No title available

seen from United States

seen from Pakistan

seen from Switzerland

seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from Netherlands

seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from India
seen from United States

seen from Singapore
seen from Jordan

seen from United Kingdom
@billetdoux-es
not anyone else.
Chemistry Crayons Represent the Hue of Each Chemical Element
Independent boutique Que Interesante prides themselves in creating a union where art and science meet. The artist’s goal is to create an everyday children’s object into an educational and fun experience. She gives each color, its designated chemical element label under the flame test. For example, when lithium undergoes the flame test, it creates a red flame; thus the red crayon is renamed to “Lithium,” the color of an apple.
Instead of naming each crayon after the ordinary colors we have come to learned since childhood, she instills a chemistry experiment, where color theory is far more fun and intelligent. With chemistry expertise and careful attention, she appoints each crayon’s color its appropriate chemical label.
She confesses: “Children play and draw with crayons practically every day, so why not make the experience more educational? This listing is for a set of 48 labels to stick in the crayons in a basic 48 pack of crayons so that while children are coloring, they are also exposed to the names of chemicals that will make those colors! So instead of thinking ‘I want green’ they will think ‘I want Barium Nitrate Ba(NO3)2 Flame’ and then when they take chemistry in high school and their teacher sets some gas on fire and it makes a green color and they ask the class what chemical it was your student will know it was Barium! Genius!”
Find the entire collection of crayons in their Etsy shop.
View similar posts here!
This is cute! <3
Do not trust your dreams.
Commercial muna.
First of all, nanaginip ako. Sinusulat ko ‘to wala pang 30 minutes nang magising ako. Hoping na buo pa ‘yung naaalala ko.
Ang setting parang nasa simbahan daw kami pero hindi. Mukha lang. I’m not sure if all the students of our university na andon but it looks like ganoon na nga kasi marami kami.
Wala pang tao sa tabi ko and ayun na nga umupo siya sa tabi ko kasama mga friends niya. Pinalabas muna sila ulit dahil hindi yata nakapag-attendance pero pagbalik niya sa tabi ko ulit siya umupo.
Wala namang misa o kahit anong nagaganap doon kaya nag-uusap lahat ng students. Ako, tahimik. Crush mo po katabi mo, ‘no po. Imbis na boses mo marinig mo kapag nagsalita ka, puso mo lang. Puso!
Hindi ko masiyadong naalala na pero siya yata ang nagsimula ng usap. Hanggang usap lang kami nang usap. Nagiging comfortable na kami sa isa’t isa.
Tapos napunta sa isang gasoline station na ang kaharap ay isang supermarket. Naka-upo lang kami sa labas, nag-uusap pa rin. Magkaharap tapos nakikita ko namang inaasar siya ng mga kaibigan niya. Nagbibinata na raw siya. Hahaha.
May dumating na kaibigan niya tapos may dalang tubig. Pinabili niya ata. Uminom siya tapos inalok niya sa akin. Very breezy ang galaw. Hahaha.
Tapos, ayun umalis muna raw ako kasi parang masiyado na akong umaasa sa mga actions niya. Alam mo ‘yung pakiramdam mo special ka na kasi hindi naman siya ganoon sa ibang tao? O, hindi ko lang nakikita.
Hindi naman kasi siya ganon sa pagkakakilala ko. Sabi nga ng kaibigan ko, Oo, mabait siya. Mukha kayong magkaibigan pero wala siyang paki sayo. Ganong tao siya.
She was not referring to me. Generalized ‘yun. Kaya nung magkausap kami, pinapangaralan ko sarili ko na ‘wag umasa kasi bad ‘yun. Char. Pero ‘yun nga, iniiwasan ko maging feeling special kahit kanino pa. Hindi lang sa kanya.
At syempre, dati na akong nanaginip ng magkasama kami ni Jet. Maraming beses na. Akala ko magiging totoo na. It turns out, hindi nga niya ako kilala. :-----)
I don’t trust my dreams/nightmares anymore.
I-popost ko rito ‘yung isinusulat kong nobela.
Wala pa akong permanenteng title. Pansamantala, gawin natin ‘tong..
1912
Sa totoo lang, ayoko sana ‘tong ipabasa sa mga tao. Naisip ko, okay lang naman. As long as hindi nila ako kilala. Mahirap, babatukan niyo lang ako gamit iron fist ni Duterte kapag nalaman niyo ang detalyadong pangyayari.
Sa makababasa ng aking kwento,
Sorry.
Disclaimer: Nilagyan ko ng hashtag na wattpad. Para sa mga mahilig magbasa diyan at gusto niyo lang magsayang ng oras.
Maikling silip sa aking kwento:
Nakilala niya ‘yung lalaking ginamit ng poser na itsura at pagkatao. No joke dahil ilang taon niya rin inakalang siya na talaga. Well, yes, katangahan at its finest.
Grabe ‘tong banana feeling.
So, ‘yung birthday ko nagpalit ako ng Profile Picture sa Facebook with the caption.. “Normal na pero pwede na rin.” Hoping na i-like mo..
Tapos ayun kanina nagising ako with your update na nagpalit ka ng Profile Picture mo. Nakapagpalipad ka na ng plane. Na tuwang tuwa tayo dati kasi nga sa wakas..
Tapos ayun naliligo ako biglang naalala ko ‘yung caption mo.. “PWEDE NA! Hahaha”
Nakakaasar. Ayan, umaasa na naman ako nang bahagya.
Gaano nga ulit kasakit?
Kailan kaya dadating 'yung oras na pag naririnig ko pangalan mo o lahat ng puwedeng magpaalala sa'yo.. wala na akong mararamdamang saksak ng syringe sa puso with arsenic trioxide on it na tipong 10mg lang kaya 'di lethal. Masakit lang. Masakit lang talaga. Pero buong sistema mo naman ang tinira.
"Thanks for understanding"
Iyan nga pala 'yung huling text niya. Buti naman at na-appreciate mo ang pag-intindi ko sa mga nangyayari, 'no? Na kahit ako hindi ko maintindihan.
Late night bittering.
Hindi hamak na mas maganda naman ako dun. Mas mahal lipstick ko. Mas pink lips ko. Mas maliit eyebags ko. Mas maganda eyeliner ko. Mas malaki hinaharap ko. Mas sexy ako. Mas maputi ako. Mas maganda program ko. Mas matalino ako. Mas maayos grammar ko. Mas marunong ako mag-english. Mas loyal ako. Mas mabait ako. Mas maayos ako manamit. Mas maganda family background ko. Mas maganda education background ko. Mas liit diameter ng braso ko. Mas maputi kilikili ko. Mas maganda ilong ko. Mas sasamahan kita sa mga sports mo. Nakapasa ako ng Calculus I. Nakapasa ako ng General Chemistry I at II. Top 10 overall ako nung Highschool. Kumakain ako ng gulay. Kaya ko magsulat ng tula at sanaysay. Nanalo na nga ako ng Spelling Bee, e. Kaya ko magtitrate. Alam ko 'yung colors sa Flame Test. Alam ko bakit lumulutang ang barko. At alam ko rin bakit lumilipad ang eropano. May prestige card ako ng SM. Kaya kong tumawad sa Divisoria. Mas marami akong kaibigan. Mas behave ako. Mas hindi kita lolokohin. Mas selosa ako. Mas tutulungan kita sa mga assignments mo. Mas malakas ako uminom. Mas confidently beautiful with a loving heart. Mas proud ako sa'yo. Mas funny ako. Mas mamahalin kita. Ate Girl: "Pero mahal niya ako."
Paano nga ulit magmove on kung never naman naging kayo?
Puta ano 'yung 3 years??? Hahahahaha 3 years na akala ko ikaw 'yung pinagiinvest-an ko ng time. Hirap mong kalimutan, John Eric.
Bitter list
So, habang nasa eroplano kanina ito 'yung binubuo ko. Listahan ng mga bagay na nagpapaalala sa akin sa kaniya at malamang sa alamang ay gusto kong sunugin (living thing man o hindi) pag naramdaman ng five senses ko. • Syempre, unang una ay ang kahit ano man na related sa aviation (airplane, airport, captain, flight attendant etc.) • Coke. Tangina, 'yung tatay niya kasi owner/manager ng isang plant ng Coke. • Braces. Oo ang babaw, tangina. • Aso. Sadly, oo. Still, I love dogs. • Bike. Actually, triathlete siya. • Abs. Fuck, Cez????? • Minions. Lahat na. Pota. • Boxers. • Cebu. Alam ng mga tao sa paligid ko kung gaano ako ka-eager pumunta dito para lang makita siya. Tatlong beses na ako pumunta pero hindi ko pa rin nakikita. • Beanie. Pota yung beanie na niregalo ko na sana pang-etude ko na lang. • Birthday ko. Yes, pati birthday ko. First time ko narinig boses niya. • Biceps. Sarap nung biceps nya, Bes. Noon, hindi pa ako naniniwala doon sa nababasa ko sa Facebook na huwag raw magtitiwala sa lalaking may abs dahil hindi 'yun nag-abs para sa isang babae lang. • Babaeng chinita. Ah, 'yung girlfriend niya kasi ngayon na selosa raw. • Sa totoo lang, halos nga lahat e. Kahit spaghetti, eyeliner, jaw, ray ban, yakimix, bantayan, jollibee, mcdo, kfc, scuba diving, pancake, long hair, maaga, matulog... Tangina. Lahat na.
Akala ko joke.
(Pagbaba ng taxi sa Mactan Airport)
Ava: Mali yata tayo ng binabaan.
Ako: Bakit? Tama naman.
Ava: International nakalagay, o.
Ako: Saan?
Ava: Ayun, Mactan International Airport.
Nagbabalik.
Bakit nga ba?
Una, ayoko na ulit uminom ng kape. Napagtanto ko na nasa labi at puso ko na ang pait. Sobra na.
Pangalawa, matagal ko na binabalak magsulat ulit pero walang oras kaya ito.
Huli, masakit e.
I want to be with her, because I am coffee and she is sugar.
frozenfadedfire (via wnq-writers)
Weekend is a temporary freedom.
XES Transit: Pa-Fairview, Isang Gabi, Abegail Pariente
Iniibig kita at ubos na ubos na ako.
Juan Miguel Severo (via escafeism)
A semi-colon and a closing parenthesis on their own are two harmless punctuation marks, but put them together and they can magically morph into an assumption.
"Umiinom ako ng kape ngayon." "Pero hinahanap ko 'yung pait. Ang tamis eh." "Nasa labi ko 'yung pait."