poslouchám v rozhlase rozhovor s čechoamerikánem Markem Sloukou, kterej právě vysvětlil politický strany v americe:
můj soused je republikán, on má devět pušek!
seen from China
seen from China
seen from China
seen from United States
seen from United States

seen from United Kingdom
seen from United States
seen from United States

seen from Malaysia

seen from Malaysia
seen from United States
seen from United Kingdom
seen from China
seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from China
seen from Russia
seen from China

seen from United States
poslouchám v rozhlase rozhovor s čechoamerikánem Markem Sloukou, kterej právě vysvětlil politický strany v americe:
můj soused je republikán, on má devět pušek!
History resists an ending as surely as nature abhors a vacuum; the narrative of our days is a run-on sentence, every full stop a comma in embryo. But more: like thought, like water, history is fluid, unpredictable, dangerous. It leaps and surges and doubles back, cuts unpredictable channels, surfaces suddenly in places no one would expect.
Mark Slouka
from Dehumanized, an essay by Mark Slouka about the necessity of the humanities; as a math person to the rest of my STEM community: read and understand this Page 17
Era come se ci fosse intrappolato dentro, come se cercasse una porta per uscire da se stesso.
L'età delle promesse
La verità è che non c'è niente di più stupido di combattere qualcosa che non c'è: la mancanza d'amore, la mancanza di rispetto. È come combattere contro una stanza vuota. Nessuno capisce cosa fai. Tiri pugni a vuoto, strilli, piangi, ma li non c'è nessuno -solo la sensazione che qualcosa ti frena, che fuori da quella stanza c'è un posto che saprebbe rispondere a qualsiasi domanda, che saprebbe dirti, finalmente, chi sei. E lì dentro, non ti è consentito di entrare.
L'età delle promesse
Poi sorrise. Un sorriso svuotato, il sorriso di chi non ha più niente da dare.
L'età delle promesse
Non riuscivo a lasciar correre, non riuscivo a fregarmene. Succedeva praticamente per qualsiasi cosa.
L'età delle promesse
Li odiavo tutti, li odiavo per quella loro animuccia strozzata, quel disgusto per qualsiasi cosa bella, e passavo metà del tempo a cercare di essere come mi volevano.
L'età delle promesse