#martinagyart

[loshmi0xo]

Wreszcie coś innego. Popieram 100%.

Być trendy. Na czasie. Cool.

Ostatnimi czasy to nie oznacza nic innego jak być takim samym jak wszyscy,którzy starają się być jak wszyscy.

A wszyscy starają się być takimi, jakimi każą im być obcy ludzie. Ludzie, którzy gdzieś po drugiej stronie globu pod nadzorem szefa, dla którego liczą się pieniądze, wyciskają siódme poty z siebie by go zadowolić. By zainstalować w umysłach większości nowe percepcje image do którego aspirują.

Mocne bity robią pieniądze. Mocne alkohole. I słabe piosenki. Idealne ciało robi pieniądze. Jego nagość. Seks robi pieniądze. Sekrety wychodzące na jaw, plotki, insynuacje. I wreszcie - popularność. Otaguj to! Publikowanie zdjęć, które robią dla nas pieniądze. Co jadłeś, gdzie jadłeś, gdzie jesteś, z kim się związałeś, czemu jesteś smutny, jak wyglądasz w stroju kąpielowym, ile razy w tygodniu ćwiczyłeś na siłowni. Chcesz mieć popularność? Otaguj to! Chcesz mieć dowód, że jesteś lubiany? Celebruj to co nas wzbogaca. Daj wszystkim czytać swoje życie jak z otwartej księgi. Muszą uczyć się ciebie dokładnie, na pewno jesteś dla nich ważny.

Otaguj to! Pozwól im komentować wszystko co robisz.! Gratulować, podziwiać, zazdrościć, kpić, szydzić, obrażać. Bo jesteś przy kości, niemądry, masz okropny gust, nie znasz się. Jeśli bilans przykrych komentarzy zacznie prowadzić, nie przejmuj się, pokaż im coś więcej ze swojego życia, zaskocz ich, na pewno następnym razem coś im się spodoba. Otaguj to! Weź kredyt u swojej godności. Przecież nie zniesiesz tego braku pewności siebie, czujesz się jak śmieć. Oni wiedzą wszystko i nikt już nie traktuje cię poważnie. Nie poddawaj się, pokaż im więcej. Pokaż więcej, by ukryć swój wstyd. Kredyt się spłaci. Jeśli nie w twojej psychice to na pewno w naszych kontach bankowych. Jeśli będziesz cool.

Otaguj to! Klikajcie w to! Zaróbcie na mój 5 dom w Las Palmas.

[loshmi0xo]

Czuje się jak lunatyk.

Tak długo szukałam tego miejsca. Nie weszłam do ciemnego klubu, ale weszłam do ciemnych jak czekolada tęczówek. Nie weszłam do czterech ścian, ale weszłam do banki bez wyznaczonych granic. Tak długo szukałam tego serca.

Grałam własne rozgrywki. Z wszystkimi ludźmi, w wiele dyscyplin. I z większością z nich nadal gram. Najczęściej z samą sobą. Pogubiłam się kiedyś w grze którą sama zaprojektowałam

a teraz, teraz już nie poznaję tej chłodnej aktorki

I gdy te czarne źrenice przesyłają mi pocałunki moja twarz staje się miękka, ciepła. Gdy te oczy wyrażają wszystkie nasze mrzonki staję się nieswojo dobra. Zamykasz mi oczy zapachem swojej skory, ciepłem swojego uścisku, zamykasz mi oczy i budujesz przede mną most

Mrużę oczy, wiem że niedługo je otworzę. Bo pokazałeś mi świt i oczy przystosowują się do światła. Nie do nocnych podziemi... Do wampirzych przyjęć wysysania resztek jakby bezpieczeństwa, z tych najbardziej niepewnych czegokolwiek ciemność-holików. 

Płaczę bo słowa nie zapisują emocji

bo żaden nośnik danych nie ma pamięci RAM na mój przyśpieszony oddech

bo żaden wiersz nie przekaże głębi szczęścia takim jakie rzeczywiście jest

bo sztuka jest przyjaciółką dla szukających najlepszego wyjścia 

bo słowo pisane jest orędownikiem ludzi w ich najczystszej i prozaicznej formie

a to

nie jest prozaiczne,

może jeszcze nie,

może już nie,

może nigdy takie nie będzie :)

I love you and I respect you 2012′art

but I hope to never go back to you

Lolita Martinez

[loshmi0xo]

w dobie ponadprzeciętnej prędkości

wszechobecnych kukiełek napędzanych silnikami

jurorów bez kwalifikacji, 

w dobie przyciśniętych do perfekcji pasjonatów spaceru

zdeprymowanych obciążeniem niewypowiedzianego przymusu do biegu

w dobie spojrzeń znaczących mniej niż uścisk dłoni,

gdzie słowa są środkiem do zaspokajania żądzy,

miękkie serca są przecinkiem, dywanem do zdeptania na drodze do zielonego papierka

a ten wiersz waży mniej niż złamany grosz  

..tu posiadanie czegoś wiecznego jest już niepotrzebne

każdy chce wszystkiego.chce zieleni po czubki strychu chce nieśmiertelności chce perfekcji chce szacunku chce władzy chce pewności, że nikt i nic go nigdy nie zniszczy, chce niszczyć

niczym stalowe konstrukcje nastawione na cel nie chcą widzieć swojej wieczności  

a ta jest silna i przy niej wszystko wydaje się zielone i już zawsze czujesz się pełny życia, perfekcję masz obok siebie i nosisz ją w sobie, szacunek jest we krwi, nie potrzebna ci władza, a nawet czasem pozwalasz się troszkę zniszczyć, kochasz tego, o kogo się troszczysz

bo widzisz ponad wszystkich którzy odrzucili tę wieczność dla własnych celów

bo jeszcze jesteś sobą

i jeszcze jesteś człowiekiem

kur.a mać.

ludzie dają się zjeść sobie samym

[loshmi0xo]

Pytam siebie 

kiedy takie poświęcenie staje się wolnością?

Mój wodnik jest tak nierozłączny z niezależnością jak ja z Tobą

jestem w Tobie schowana głęboko ale wzrokiem sięgam za horyzont

cel jest tak prosty, tak nasz, środki są delikatne jak sasanki

więc może w końcu tym razem

to nie ja z moją niezależnością przeciw wszystkim

tylko my z naszą niezależnością przez wszystko

:) 

it’s better with youu!!!!

[loshmi0xo]

Nie patrzę przez własne ramię 

bo wszystko czego się nie spodziewałam

wszystko czego się nauczyłam

i to co mnie zmieniało

jest z tej strony mojej głowy gdzie nie ma oczu.

Zamazane dźwięki, zapachy świeżych śladów.

Zabroń mi patrzeć daleko do przodu

ludzie wpatrują się w horyzont chcąc zobaczyć ile drzew rośnie tam, gdzie ich wzrok nie sięga

ze spojrzeniem wbitym w odległą przestrzeń zebrać po drodze wszystko to co chwyci ich duszę najpiękniej

a za razem nie potknąć się ani razu.

Zasłoń mi oczy i zatrzymaj się tu na chwilę

w jednym miejscu .

Rozglądasz się dookoła. Patrzy na ciebie i jego oczy ogarniają cię bardziej niż ty sama kiedykolwiek byłaś w stanie siebie pojąć.

Być razem w tej jednej chwili to widzieć zbiorczo nowo wykreowanym, wspólnym pryzmatem to co raptem było, jest i może być. To czuć że jesteś we właściwym miejscu gdziekolwiek byście nie byli. W domu. Gdzie wszystko co w tobie złe jest przyjęte równie ciepło jak to dobre. Gdzie możesz śmiać się jak hiena czy żartować jak Strasburger. Gdzie możesz sznurować buty jak małe dziecko, gubić tekst piosenki i zmiękczyć siedem spółgłosek.

Czujesz muśnięcie jej dłoni, przymykasz oczy na horyzont. Cały rośniesz bardziej niż kiedykolwiek

Chodźmy do przodu ze zdwojoną siłą.

[loshmi0xo]

rozpieszczasz się chłodnym wiatrem zza uchylonej szyby

gdy nagrzane wnętrze dwuśladu doskwiera skwarem

nie-ufanie staje się twoim sprzymierzeńcem

gdy ufanie za bardzo się puszcza z wytresowanymi uprzejmościami

jest gorąco, nie chcesz się stopić

jest bezpiecznie, nie chcesz się nabrać

a w tej samej sekundzie, gdzieś po drugiej stronie równoleżnika

śpi najsłodszy niemowlak i się uśmiecha 

tak gorąco od koców i tak cicho przy kimś, do kogo należy

gonimy za tym, gdy z tego wyrastamy, parzmy się i potykamy 

po to żeby od tego uciekać 

kiedyś ostatecznie dać się złapać

[loshmi0xo]

tak łatwe tak trudne

boat/sunbath/ice coffee/note l8er

W sekundzie kwestionujesz najbardziej gruntowne, trwałe, pewne dodatki do Twojego życia. Składniki, które je tworzą od podstaw, o tej samej wartości co dodatki, które kreują jego osobliwość. O tej samej. 

Jesteś jedynym tym co jest stałe, a wszystko inne cię ozdabia

Tylko Ty jesteś sobą. A wszystko inne odchodzi i przychodzi, zamknięte koło, cyrkulacja,

i może lepiej z tym się nie utożsamiać żeby zawsze być stuprocentowym właścicielem swojego 'ja'. 

Może tak jest lepiej, ale nie znam człowieka który by się potrafił nie wiązać z tym, co się na niego składa

back

....w tej jednej sekundzie trzymasz kubek ciepłej kawy i w drodze na balkon coś wiąże twoje stopy i odwraca wzrok w stronę odległych sosen za oknem. I bez żadnego powodu, na tę krótką chwilę melodyjka w twojej głowie przestaje grać, oddech nierównomiernie wznosi klatkę i czujesz jakby uszła z ciebie twoja dusza i jakby wszystko co robisz, myślisz, widzisz było atrapą, przedstawieniem na które ktoś patrzy z boku. Na te kilka sekund cały system wartości w tobie się łamie, nic nie jest uporządkowane i nie czujesz stopami podłogi, przez głowę przebiegają galopem myśli o początku i końcu, ziemi i kosmosie, powodziach i ubóstwie. 

Zamykasz oczy na chwilę, otwierasz je i znowu wszystko jest takie jakie było przed chwilą, więc z uśmiechem wracasz na balkon.

Ale na te kilka sekund wstępuje w ciebie inna, zdesperowana osoba, którą absolutnie nie jesteś.

Ulga, że rozumiem?

Kpiny rutyny.

[loshmi0xo]

give me more credit

cross my fighers and go get the best

don't ever get too comfortable

don't ever let your cute head rest.

Wsłuchując się mimowolnie w dźwięki odpalanych maszyn za oknem, zaciskając powieki otwieram oczy podświadomości - od rury wydechowej maszyny, niespójne konkluzje prowadzą ją do innego kłębu dymu. Nie spod głośnej maszyny. Spod niczego. Lecz ponad nami. Ujętego w chwili z jakąś obietnicą wypowiedzianą czy nie.. Bez znaczenia. Widok z jego perspektywy. Mówię o tobie siedząc na chodniku, jak Oprah zanurzając się w swoim fotelu mówi o kolejnej miss znakomitości. Słuchasz z powagą i zainteresowaniem, jak anorektyczka patrzy w lustro. Coraz krótszy papieros jak szczerość i głośne wolnomyślenie. (znika) Dym jak obietnica. (znika) Pet jak nie my. (śmieć)