#maybe-no-on

[maybe-no-on]

(2017) Bora Karabey: Ölmek korkakların işidir küçük hanım.

(2019) Bora Karabey: Ölmek istiyorum Aydın.

(2021) Bora Karabey: Öleyim ya ben. Öleyim çünkü kaldıramıyorum.

[maybe-no-on]

"... yaptığımız seçimler ne olursa olsun - yalnız ya da birlikte- , bitiş çizgimiz aynıydı. ... Kendimize nasıl bir yaşam seçersek seçelim sonunda ikimiz de ölecektik."

[maybe-no-on]

“ Oysa ki her şey bir otobüs yoluculuğu ile başlamıştı.”

[maybe-no-on]

“ Uzun yıllar sonra Türkiye’ye bir görev için gelen bir ajan, daha uçaktan iner inmez planlarına dahil ettiği mahkum bir kızı çıkarmaya gidiyordu cezaevine. Bunu yaparken gelecekte bu kıza karım diyeceğini bilmiyordu. Ve o mahkum kız özgürlüğüne kavuşurken pencereden dışarıyı seyreden adama kaçamak bakışlar atıyordu. Onun için beyaz gelinliği giyeceğini bilmeden yapıyordu bunu. Evet, daha ilk karşılaşmamız bile alışılagelmişin dışındaydı ve neredeyse aradan iki yıl geçmişti. Biz birbirimizin en büyük sınavı olmuştuk. O sınavdan geçip seni ve beni geride bırakarak biz olmayı başarmıştık.

[maybe-no-on]

Anıl: Dans edelim mi? Kafan dağılır...

Nazlı: Bora seni bu sefer gerçekten öldürür!

Anıl: Bazen ölmeye değer.

[maybe-no-on]

"Beni de üzüyorsun ama ağlayarak... O ne olacak?" dedi.

"Ömrümü uzatıyor senin gülüşün..." dedim.

[maybe-no-on]

“ Onda bana benzer şeyler vardı, sarı gölgelerinin ardında küçük ateş parçaları vardı. Onda bana benzemeyen çok şey vardı, karanlık zekasının gölgelerinde ateş parçalarından ziyade kıvılcım parçaları vardı. Biz aynıydık, biz farklıydık, biz sözde düşman sözde sevgiliydik. Biz birçok şeydik ama masum değildik.”