Dilsizim. Erken geldin dünyaya, benden önce benden önce koştun yollarımı, şu ince yağmur dinince gideceğim seni sevdiğimi söyleyemem. Misafirim...! Hüseyin Ferhad
seen from China

seen from United States

seen from Philippines
seen from China
seen from Mexico
seen from Russia
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from Philippines

seen from United States
seen from Thailand
seen from United States
seen from China

seen from Türkiye
seen from China
seen from United States
seen from China
seen from Türkiye
Dilsizim. Erken geldin dünyaya, benden önce benden önce koştun yollarımı, şu ince yağmur dinince gideceğim seni sevdiğimi söyleyemem. Misafirim...! Hüseyin Ferhad
" Okancım Bizim işimiz küçük kardeşlerimizin gönüllerine yazi yazmak gibidir. Güzel izler bırakmalıyız " dedi " Değerli hocam inşallah o da olur sayenizde. İsterseniz gelin suya yazı yazalım belki geleceğe güzel izler bırakırız " dedim. Kabul etti ve Ebru yapmaya başladık gayet güzel de eğlendik. Herşey için Teşekkürler Öğr. Gör. Mine GÖL / Okul Öncesi Eğitimi A.B.D #Burdur #GSBBurdurGM #EbruSanatı #Ebru #Art #tbt #Happy #Day #Sunday #Relax #instagram #instagood #Değerli #Misafirim #Guest #MineGöl #Makü #Maku #OKNLKR #YouthLeader (Burdur Gençlik ve Spor Il Müdürlüğü)
Sordu en iyi bildiğin duygu hangisi diye, durdum bekledim ... Ne mutluluk , ne üzüntü , ne coşku , ne sevinç ...Bunları söylemedim.
Hüzün dedim, hüzün... Benim en iyi bildiğim duygu hüzün...
Hüzün benim gönlümün en kalıcı misafiridir dedim.Her duygu beni bırakır da hüzün bırakmaz dedim.Benim sevincim de , coşkum da, acımda, üzüntüm de mutluluğum da hüzünlüdür dedim.
Sanki heryerde misafirim, geçiciyim. Ataları göçebe olan bir adam olarak şunu belirtmeliyim ki pekte bana göre değilmiş göçebelik. Açık denizde, bir kayıkta nereye gittiğimi bilmeden sürükleniyorum hissini taşıyorum. Evsizlik, yersizlik hissi bu. Etrafımdaki tüm belirsizlikler sürekli sanrılar görmeme sebep oluyor. Allak bullak ediyor düşüncelerimi. Bir süre sonra o sanrılar o kadar gerçek gelmeye başlıyor ki düş ve aslolan birbirine giriyor. Hangisini tercih etmem gerektiği konusunda yanılgılara düşüyorum.
Rahatsızım bu durumdan ama şöylede bir gerçek var ki garip bir şekilde bugün nereye gidersem gideyim; hiç zorluk yaşamadan hayatımı şuan olduğu gibi sürdürebilirim. Hızlıca şartlara adapte olabilirim. Çünkü bana heryer yabancı. Şuan bile gelip geçiciyim oturduğum sandalyede, kullandığım bilgisayarda, çalıştığım ofiste, yaşadığım evde... Dedim ya yersizlik hissi bu.
Bazen yaşadıklarım öylesine garip bir hal alıyorki bedenimin dışından başkaca biri olarak kendimi seyrediyormuşum hissine kapılıyorum. Bu bedende de yabancıymışım gibi. Hatta bazı anlarda ağzımdan çıkan cümleler bile bana ait değil; tıpkı düşüncelerim gibi. Tam anlamıyla aitsizliği yaşamaktayım. Yabancıyım; kendi bedenime, düşüncelerime bile..
Bana heryer yabancı olsa da ben sana yabancı gibi gelmeyeceğim. İnan bana herzaman tanıdığın ve bildiğin birisiyim ben.