Misinterpretatie
Haal mijn kaarten van de muur, stop mijn tekeningen weg. Ik zou ze zelf komen halen als ik niet zo misselijk van je werd. Je hebt me zonder schroom gewoon gebruikt, uitgebuit en voorgelogen. Er was geen waarheid in jouw ogen, je armen of je warme bed. Ik heb mijn les dan wel geleerd, nu dat ik weer in scherven lig. Dat mocht ook wel, op zich, bij de, ondertussen, vierde keer. Ik wist nog waar al je spullen lagen, al maakte dat ze niet minder zwaar. Weet niet hoe lang ik ze nog bewaar. De waarheid is; ik ben verslagen, Maar wel met trots en hoofd geheven: Ik heb je werkelijk alles gegeven en nu is het klaar.






