Miku Hatsune Garage Kit by Miyaya, of Vocaloid
seen from Kazakhstan
seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from Singapore
seen from Mexico
seen from China
seen from Russia
seen from Slovakia

seen from France

seen from United States

seen from Spain
seen from Australia

seen from Malaysia
seen from China

seen from United States

seen from United States

seen from Singapore

seen from Malaysia

seen from Australia
Miku Hatsune Garage Kit by Miyaya, of Vocaloid
Hatsune Miku // Vocaloid
Garage Kit by Miyaya
Hatsune Miku • Vocaloid Garage Kit by Miyaya; sculpted by Miyaya
Entrevista a Carla García (Miyaya)
Miyaya nace en 2015, cando a madrileña Carla García decide recuperar o antigo taller cerámico familiar, apostando por un modelo de profesión repousada, artesanal e sostible pero sempre plantexando os seus deseños dende unha perspectiva contemporánea. As pezas de Miyaya, se ben están concebidas para o seu uso cotián, conteñen unha importante carga conceptual e poética: partindo de recipientes concebidos para ser tirados unha vez usados (botellas de plástico, latas de conserva, envases de aluminio...), Carla comezou a realizar copias en cerámica, resultando en fermosos obxectos nos que contrasta a apariencia industrial e casual do seu deseño coa delicadeza do seu material. Xogando sempre arredor de ideas como a sostibilidade, a organicidade ou a artesanía, as coleccións de Miyaya están deseñadas dende o presente sen se esquecer nin do pasado nin do futuro.
Moitas grazas por compartir todo isto connosco, Carla!
(Foto: Aroa Moreno Durán)
¿Percibes algún cambio significativo en la conciencia ecológica de la gente en los últimos años?
Sí. Yo comencé con la colección NO PLASTIC en 2015 y ya era una tema del que se hablaba, pero no con tanta intensidad como cuando empezó a estar en boga este tema, y a impulsarse las críticas desde muchos sectores. Creo que la gente sí estamos más concienciados, pero no quizá en las direcciones correctas (parece que llevar una bolsa de rafia a la compra ya nos limpia la conciencia) y sobre todo, no parecen estarlo los que verdaderamente importaría, para que impulsasen medidas.
Los datos de tendencias actuales parecen indicar un progresivo retorno de la artesanía en ciertos ámbitos que, desde mi parecer, responden a una mayor conciencia social ecológica, a una búsqueda de productos únicos y de calidad, entre otros factores. Me gustaría saber si crees que realmente existen motivos de carices más emocionales, ligados a un enraizamiento con ciertos aspectos olvidados del ser humano.
Me encantaría que fuera así. De hecho, los que elaboramos productos artesanos queremos destacar esa visión, ya que esa idea de enraizamiento, de cultura, define de manera muy importante la artesanía. Y sí creo que la gente que apuesta por la artesanía piensa de esa manera. Pero hay un público muy amplio y entiendo que puede haber gran parte, que coincidirá con esas personas que siempre le han dado importancia, que serán las que corresponden a esa descripción, y muchos nuevos consumidores que apuestan más por el valor de lo único, de lo exclusivo, ya que parece que es un valor que bien o mal entendido, es muy actual. De todas formas, creo que la visión puede ser muy diferente según el lugar. Yo soy gallega, pero vivo en Madrid. En un barrio céntrico y famoso por su “modernidad”: Malasaña. En mi visión hay muchas veces crítica hacia los valores vacíos, porque lo tengo muy cerca, por lo que he contestado de manera muy generalista, ya que entiendo que en Santiago la interpretación es distinta; hay un aprecio y unos valores muy diferentes hacia este sector. Y es muy evidente cuando se está cara al público en uno y otro lugar.
¿De los productos que has elaborado, cuál te ha resultado más gratificante y por qué?
La bolsa de plástico. Es una pieza que quería elaborar desde el principio pero no se me ocurría la manera de hacerla para que simulase una real, con los pliegues y las formas que genera el material. Así que después de tanta prueba y error y trabajo para que saliera, verla hecha, fue un verdadero placer.
En la colección No Plastic, ¿cómo se hizo el molde de las bolsas de plástico? ¿Se utilizó otra técnica? ¿Fue difícil?
Utilicé la misma técnica; es un molde complejo de nueve piezas. Fue muy difícil ya que lo complicado fue el cálculo de las partes para generar el total del molde y sobre todo, conseguir dejar la bolsa rígida sin cambiar el material y sin que se deformase la forma que tiene la bolsa al posarse en el suelo.
¿Qué haces para buscar motivación cuando se pierde un poco la esperanza y la inspiración?
A ver si consigo explicar bien esto sin que se lea de manera errónea: Mi formación es artística, vengo de Bellas Artes, y cuando me dediqué a un ámbito más cercano a esta disciplina, sí era una preocupación muy relevante, la inspiración y no perder la esperanza en los proyectos personales. Una vez que me he dedicado a la artesanía, a la cerámica, ese miedo desapareció. Quizá sea porque es, o yo considero, un espacio más de oficio, de practicidad, de elaborar cosas que quieres que gusten, pero sobre todo que sean usadas. Y eso a mí me relaja y me parece que lo vuelve menos pretencioso, por lo que el proceso creativo me es más sencillo, y directo. No pierdo la esperanza tan fácilmente, porque una vez que empiezas tu proceso creativo, encuentras tus canales de distribución, y ordenas “tu oficio” el camino ya comenzó, y es más sencillo ir encontrando inspiraciones. Quizá también es que no llevo suficiente tiempo con este proyecto para que me haya desmotivado, o que sea una visión muy personal, pero lo leo así.
¿Cuántos usos puede llegar a tener uno de los moldes con los que haces tus piezas? ¿Te has planteado en algún momento la posibilidad de introducir maquinaria para optimizar o aumentar la producción?
Pues he de confesar que bastantes más de los recomendados. No sabría dar un número de piezas, pero sí sé que es elevado respecto a lo que aprenderéis. También depende de las piezas, ya que hay muchas que sí tengo que repetir cada poco, porque se le va abriendo el poro al material o van perdiendo definición las formas. Pero moldes en los que esto no importa o con un poquito más de trabajo posterior a desmoldar se puede enmendar la diferencia, los apuro bastante. Tengo muchísima variedad de piezas y realizo todas las fases de producción de mi marca, desde los moldes, el material gráfico, las fotografías, distribución, venta al público… Muchas veces no me da tiempo a hacer ciertas cosas, por eso lo de “apurar” los moldes.
(Fotos: Aroa Moreno Durán)
¿Han cambiado mucho las técnicas del antiguo taller al actual? ¿Sigues manteniendo un proceso tradicional? ¿A qué herramientas de la anterior etapa del taller les sigues dando uso?
En realidad no. En cerámica las técnicas no han evolucionado mucho, o al menos, las que yo utilizo, que son procesos plenamente artesanales. Conozco que hay quien utiliza impresoras 3d no sólo para la construcción de las propias piezas, sino para las paredes que formarían las partes de los moldes. De manera que se pueden hacer con mucha facilidad varios moldes y acelerar muchísimo los procesos, pero, dese luego, no es mi caso. Las herramientas del antiguo taller no han cambiado apenas con respeto a las que se usan ahora. Quizá son de mejor calidad que las que encuentro hoy en día en mi tienda proveedora, pero poco más. Creo que la mayoría de los oficios artesanos no han modificado mucho las técnicas o las herramientas. En algunos sí, como carpinterías u oficios que se pueden mecanizar, pero en cerámica, exceptuando las impresoras, no se me ocurren muchas innovaciones, o no las conozco.
¿Todos los objetos que creas tienen la misma función que el original? En el caso de la cafetera italiana, por ejemplo, ¿cuál es su uso o función?
No. Como dices, en el caso de la colección “moka” las piezas recurren a la forma de la cafetera para generar todas las piezas del juego de café de mesa, es decir, para servir o tomar. Ahora acabo de hacer una cafetera de dos partes para elaborar el café por goteo, esa sería la misma función que su modelo original, aunque se realice de otra manera.
En cuanto a la colección “NO PLASTIC” la mayoría sí tendrían las misma función, pero con diferente uso; por ejemplo el vaso de “take away” no es apropiado para llevarlo por la calle, está más pensado como una taza con tapa para infusionar, o las latas de conservas, son recipientes, que pueden contener esos mismos productos, pero con las evidentes diferencias, y con otras propuestas de uso, como jaboneras, jarrones…
¿Qué estás haciendo durante el confinamiento? ¿Te ha servido esta situación para inspirarte o concentrarte o, por el contrario, te ha condicionado para mal?
Pues me he centrado en comenzar nuevos prototipos. No he trabajado mucho, pero por causas ajenas al confinamiento, que no me han permitido trabajar mucho. De todas formas, el ritmo de trabajo, en mi caso, se ha ralentizado mucho. Creo que desde que empecé con esto he ido encadenando diseño, fabricación, preparación e ferias o encargos, y el ritmo no ha llegado a parar en ningún momento, así que me genera bienestar ir muy despacito con lo poco que estoy haciendo, y descansar (al margen de una baja que coincidió con estos días). Suele ser muy necesario parar, y, para mí, este ha sido el momento.
¿Ves viable la normalización del uso de envases cerámicos sobre los producidos con materiales más contaminantes?
Lo veo muy viable y necesario en muchísimos elementos que han sido reemplazados por los materiales plásticos de un sólo uso, o incluso más duraderos.
Mi colección no es un ejemplo exacto de esto, ya que yo no propongo mis piezas como una opción a muchos de los envases que me sirven de modelos, aunque posteriormente se usen para lo mismo de manera duradera. Pero esta colección es mas un subrayado sobre esta circunstancia que una propuesta alternativa. Pero al margen de mi colección, el plástico ha entrado a escena invadiendo todas las funciones y usos, desde utensilios de cocina que siempre han sido de materiales naturales. En cuanto a usarlos para producciones industriales, dependerá, pero sigue habiendo muchos productos lácteos que se ofrecen en envases cerámicos, o incluso canalones de calefacción, que antes eran cerámicos así que por qué no.
¿Cuáles han sido las formas más complejas, aquellas que han exigido un mayor cuidado a la hora de tratarlas, con las que has trabajado?
Por ahora no he trabajado con formas muy complejas para trabajar con ellas. Quizá, como ya comenté, los moldes más complejos fueron los de las bolsas, pero una vez elaboradas, no son complejas para trabajar con ellas. Y al principio, la vajillas, porque trabajo con loza y quería conseguir grosores muy finos, lo que complicaba su trabajo. Pero al trabajar en general con moldes, no tengo mucha complejidad a la hora de trabajarlas.
¿Qué ventajas y desventajas consideras que tienen tus piezas respecto a los envases de los que obtienes los moldes? ¿Cómo afecta el cambio de material a cuestiones como la ergonomía, limpieza, almacenamiento...?
Creo que la ventaja principal es la que ofrece el material, su durabilidad, ecología, estética, calidez y calidad. Las piezas que uso como modelos me parecen muy interesantes por sus formas, que me resultan muy prácticas, útiles y estéticas. Lo que no me gusta de ellas es justamente el material, que creo que al cambiarlo por el cerámico, gana. Es por esto que la ergonomía, la limpieza, o el almacenamiento no quedan muy modificados, ya que la forma es la misma, y es lo que definirían estos aspectos. Digo que no cambian mucho, ya que algo sí, por sus grosores o su maleabilidad, pero a grandes rasgos, es similar.
Cuando decides poner de nuevo en funcionamiento el taller familiar, ¿cómo consigues crear algo innovador y al mismo tiempo continuar con la tradición artesanal?
Quizá introduciendo el diseño en la ecuación. Lo que yo incorporo a las piezas cerámicas que hago que diferencian las que se hacían es que se puede considerar cerámica moderna, o “de diseño” y es lo que muchos talleres están haciendo hoy en día, al entrar en ellos personas que no provenimos únicamente de la tradición artesanal, sino que nos hemos formado en ámbitos de la creación o el diseño. No somos tan virtuosos técnicamente, por lo que nuestras propuestas juegan más con la idea que con el material. El reto es llegar a dominar completamente las dos partes.
¿Qué recomendarías a alguien joven que se plantee comenzar un proyecto similar?
Es difícil aconsejar sin conocer a quien aconsejas, pero en términos generales, aconsejaría que si te planteas comenzar algo, lo comiences. Sin más. Sin largos periodos de preparación del proyecto, de conceptualización, de pensar en todo lo que necesitarías para que eso pudiese funcionar… Simplemente que lo comiences con mucha energía y trabajo y una vez que se esté dentro, ya se vaya mejorando y puliendo. Tengo una lámina de un antiguo amigo colgada en mi salón que dice “hazlo, hazlo, hazlo, hazlo” y es uno de los mejores consejos que me llevé de él.
http://www.miyaya.es/
(Foto: Aroa Moreno Durán)
Entrevistas Deseño de Produto
Como comentaramos a semana pasada, ides entrevistar a unha serie de profesionais do deseño e da arte cuxo traballo garda, dun ou doutro xeito, relación con algunhas das técnicas e/ou os plantexamentos arredor dos que estivestes a traballar ata o de agora na aula. Aínda que sustancialmente diferentes entre elas, nas catro propostas que se amosan a continuación conceptos como a reprodutibilidade, o moldeado, a serialidade ou a copia teñen un valor primordial.
Que tedes que facer pois? Antes de nada, investigar sobre a obra, procesos e plantexamentos das/os seguintes creadoras/es. Empapádevos ben, buscade os puntos en común do seu traballo cos vosos intereses; reflexionade, deixádevos inspirar; pensade que vos pode aportar cada un/ha e que vos gustaría saber. Unha vez avanzada a fase de reflexión, cada un/ha de vós tenme que enviar polo menos unha pregunta para cada unha destas persoas. Se vos interesa particularmente algunha das propostas, podedes plantexar máis dunha pregunta. Tede en conta que é unha oportunidade única para aprender de profesionais de proxección internacional e que é todo un luxo que compartan connosco tan amablemente o seu tempo e os seus coñecementos. Aproveitade! Enviádeme as vosas preguntas antes do venres 3 ás 21.00 a [email protected]. O cuestionario final sairá dunha selección de todas as vosas preguntas (arredor de 12-15 para cada creador/a).
Isaac Cordal
O pontevedrés Isaac Cordal é un dos nomes máis destacados do panorama internacional da arte urbana actual. Nas súas intervencións na rúa -cargadas de crítica social, humor escuro e patetismo- adoita optar por ubicacións máis ben agochadas, lonxe do rebumbio propio da cidade, para ubicar pequenas esculturas ou conxuntos escultóricos que contrapoñen a súa discreta presencia á grandiosidade habitual dos monumentos urbanos. Ata a data de hoxe, Isaac ten intervido en innumerables cidades arredor do mundo (Berlín, Londres, Bogotá, Bruselas, Zagreb, Viena, Milán, Nueva York, Amsterdam, Nantes, San José, Hanoi...).
http://cementeclipses.com/
Miyaya
Miyaya nace en 2015, cando a madrileña Carla García decide recuperar o antigo taller cerámico familiar, apostando por un modelo de profesión repousada, artesanal e sostible pero sempre plantexando os seus deseños dende unha perspectiva contemporánea. As pezas de Miyaya, se ben están concebidas para o seu uso cotián, conteñen unha importante carga conceptual e poética: partindo de recipientes concebidos para ser tirados unha vez usados (botellas de plástico, latas de conserva, envases de aluminio...), Carla comezou a realizar copias en cerámica, resultando en fermosos obxectos nos que contrasta a apariencia industrial e casual do seu deseño coa delicadeza do seu material. Xogando sempre arredor de ideas como a sostibilidade, a organicidade ou a artesanía, as coleccións de Miyaya están deseñadas dende o presente sen se esquecer nin do pasado nin do futuro.
http://www.miyaya.es/
Kalaka Toys
Dende o seu cuartel xeral de Buenos Aires, Kalaka Toys convertiuse nunha referencia a nivel mundial na subcultura dos toys e do coleccionismo. Devotos dos referentes clásicos da imaxinería pop/freak/trash dos anos 80 e 90, producen xoguetes artesanais que van dende o bootleg (versións que prescinden deliberadamente das licencias orixinais), ó mashup (mistura de partes de distintas figuras para crear novos personaxes inéditos) sen renunciar á produción de deseños propios, sempre en edicións limitadas. En numerosas ocasións as falsificacións/versións chegan a alcanzar un valor que supera de longo ó dos orixinais, enlazando así coa irónica inversión dos parámetros de lexitimación tradicionais que servira como base do Pop-Art.
https://www.instagram.com/kalaka_toys/
Pablo Barreiro
Orixinario de Meaño (Pontevedra), Pablo Barreiro explora na súa obra artística as tensións entre orixinal e copia cun proceder calmado e sobrio, case oriental. Investigador e observador insobornable, concede gran importancia á física do material, ó espazo no que este habita e ás súas posibilidades poéticas, á vez que recupera procesos industriais en desuso que lle serven para profundizar nos ritmos e significados do proceso creativo: creación-modelo-molde-forma-asimilación-desintegración.
Ademáis do seu traballo específicamente expositivo, Pablo -afeccionado a difuminar as liñas que separan arte, artesanía e deseño- adoita a realizar colaboracións no eido da restauración producindo vaixelas ou no eido da arquitectura decorando fachadas.
http://cargocollective.com/pablobarreiro
https://www.instagram.com/copiaceramica/
miyaya I recently got an alt through the HW story, but have yet to catch her up from HW---> SB. It’s lonely leveling up a character alone on old content...
En Amor con Mi Princesa Khaleesy. #miyaya#abuelitafeliz!!
Llego Mi Princesa Khaleesy!!! #miyaya #abuelitafeliz!!