#natuurbeleid

[rob-alberts]

Mijn zienswijze op de Groenvisie 2050

Mijn zienswijze op de Groenvisie 2050

Naar mijn mening moet deze Groenvisie 2050 herschreven worden. En wel om 2 hoofdredenen. Een Groenvisie met als uitgangspunt: “Groen, tenzij” doet geen recht aan het aanwezige en toekomstige groen in en rondom de stad Amsterdam. -1- Wanneer het startpunt wordt: “Groen, want” wordt er uitdrukkelijk gekozen voor het belang van het groen in en rondom de stad Amsterdam. Het bereiken van de…

View On WordPress

[krispijnbeek]

Willen we meer of minder heilige koeien na uitspraak Programmatische Aanpak Stikstof?

Willen we meer of minder heilige koeien na uitspraak Programmatische Aanpak Stikstof?

In mei vonniste de Raad van State dat de Programmatische Aanpak Stikstof in strijd is met Europese regels. Inmiddels is er een adviescollege onder leiding van Johan Remkes benoemt die oplossingen zoekt en worden de eerste gevolgen duidelijk. Vervolguitspraken van de Raad van State laten zien dat er ruimte blijft voor ontwikkelingen, ze laten echter ook zien dat de Raad van State de eisen voor…

View On WordPress

[johanvandenhout]

Trots op Groen Brabant

Vanochtend boden de 'Manifestpartners' aan om fors mee te helpen met het afmaken van de Brabantse Ecologische Hoofdstructuur. Door de enorme bezuinigingen van het Rijk op natuurbeleid dreigde duizenden hectares Brabantse natuur te sneuvelen. Nu de provincie heeft voorgenomen om de Brabantse natuur tóch aan te leggen en daarvoor momenteel nieuw beleid ontwikkeld, slaan de waterschappen, agrariërs en natuurorganisaties de handen ineen en komen met een bod ter waarde van maar liefst 160 miljoen euro. Dat is zo ongeveer een derde van de totale kosten! Er zijn altijd goede redenen om trots te zijn op Brabant, maar deze ochtend met een groen-gouden randje! 

Als énige provincie kiest Brabant voor het voortzetten van het natuurbeleid, en als enige provincie in het land worden we daarin in woord én daad gesteund door een brede coalitie van alle organisaties die bij het natuurbeleid zijn betrokken. Daar ben ik vanzelfsprekend erg blij mee en bijzonder trots op. De samenwerking in het Brabantse natuurbeleid is uniek; natuurorganisaties, terreinbeheerders, waterschappen en agrariërs zitten samen aan tafel om op een constructieve manier mee te denken en helpen aan een uitnodigend groen Brabant. 

Alleen dankzij deze manier van samenwerken is het mogelijk om in deze lastige tijden grote stappen vooruit te zetten. Het concrete bod is ook typisch Brabants: boter bij de vis, naast woorden ook daden, niet lullen maar poetsen, garen op de klos! De manifestpartners vragen de provincie om nu ook haar bijdrage te leveren. Dat zullen we doen. Binnenkort presenteert het college het nieuwe natuurbeleid, en in het najaar beslissen Provinciale Staten over de financiële vertaling daarvan. Een uitnodigend groen Brabant is vandaag weer een flinke stap dichterbij gekomen, en dat is een goed begin van de zomer!

[johanvandenhout]

Zwijntjes

De everzwijnen uit het Leenderbos blijven de media maar beheersen. Per zwijn hebben ze inmiddels regels in de krant gekregen dan het nieuwe natuurbeleid dat we aan het schrijven zijn. Is niet zo raar natuurlijk, beleid is niet zichtbaar en spreekt niet meteen tot de verbeelding; everzwijnen wel. De reacties lopen uiteen van 'leuk, echte natuur', tot 'weg met die beesten!'. Tijd voor een update, wat is er werkelijk aan de hand. Om te beginnen, Brabant heeft nog altijd een nuloptie als het over wilde zwijnen gaat. Dat betekent dat ze overal en altijd bejaagd mogen worden, en dat gebeurt dan ook, zeker in het Leenderbos. 

Elke week zijn jagers actief om everzwijnen te schieten en daarmee de populatie onder controle te houden. En dat moet ook. De kranten staan echter ook bol van de indianenverhalen. Dat ik van plan zou zijn om alle zwijnen maar te laten doen wat ze willen waardoor de populatie uit de hand loopt, ze hele akkers gaan omploegen, verkeersongevallen veroorzaken of zelfs wandelaars aanvallen. Dat is natuurlijk niet het geval. Ook over de aantallen lopen de meningen uiteen. Waarschijnlijk gaat het om zo'n zeventig dieren, niet om de honderden die ik ook wel eens hoor noemen. 

Wat zijn we dan wél van plan? Heel eenvoudig: de zogenaamde nuloptie en alle jacht leiden niet tot het verdwijnen van de wilde zwijnen. Al járen niet, en ik verwacht niet dat dat de komende tijd echt gaat veranderen. Die lijn voortzetten lijkt dan ook 'beleid tegen beter weten in'. Dus onderzoeken we nu alternatieven. Wat kunnen we doen voor de zwijnen, de natuur en de omgeving met een ander beleid? Is het zinvol om een leefgebied voor zwijnen aan te wijzen, hoe zou dat dan moeten en wat gaat dat betekenen. Dat zijn we nu aan 't onderzoeken, en daarover voeren we gesprekken met Jan en alleman. 

Binnenkort gaan we op bezoek in Duitsland in een gebied met (nog véél meer) wilde zwijnen om te zien hoe ze er daar mee om gaan. En voor de zomer zal ik een voorstel doen. Dat nieuwe beleid zal sowieso inhouden dat de populatie onder controle gehouden moet worden; met jacht dus. Het zal ook moeten inhouden dat agrariërs in de omgeving er zo min mogelijk last van hebben, en dat ze geen gevaar opleveren voor wandelaars en het verkeer. Ik denk dat dat moet kunnen, en dat we dan een realistischer beleid hebben. Dat geldt trouwens niet alleen voor wilde zwijnen maar ook voor andere zoogdieren. Daarover later meer...

[johanvandenhout]

Brabant aan de Ill

Deze week vier dagen in Straatsburg geweest als lid van de Nederlandse delegatie in het Congres van Lokale en Regionale Autoriteiten van de Raad van Europa. Hele mond vol. Wat moet Brabant in Straatsburg? Terechte vraag. 

Het Congres is samengesteld uit regionale en lokale bestuurders uit heel Europa, en dus zullen daar ook Nederlanders in moeten deelnemen. Als we de Raad van Europa serieus willen nemen (en ik wil dat wel) betekent dat dat ook wij onze bijdrage moeten leveren. Maar de provincie heeft ook baat bij dergelijke bijeenkomsten. Vier intensieve dagen met zes andere Nederlandse bestuurders optrekken alleen al heeft veel voordelen. Maar het netwerk in Straatsburg is groter dan dat; het telt meer dan veertig landen, en daaronder zeker ook partners van onze provincie waarmee we op andere terreinen al samenwerken. 

Volgend jaar komt de Raad naar Nederland om te checken of wij ons houden aan internationale afspraken over goed bestuur en democratie. Voor dat examen zullen we niet zakken, maar er zijn zeker kanttekeningen te plaatsen. De manier waarop de landelijke overheid het natuurbeleid ‘decentraliseert’ en tegelijkertijd een korting van tientallen procenten op het budget doorvoert is zo’n kanttekening. We willen dat de Raad daar in 2013 expliciet aandacht aan besteedt, en dus zullen we daar nu zelf al mee aan de slag moeten. 

Zo kan Straatsburg ons helpen om aan Den Haag aan te geven dat niet élke vorm van decentralisatie zomaar oké is voor regionale of lokale overheden. Meer verantwoordelijkheden? Ja graag, maar dan ook het bijbehorende geld natuurlijk!