Jun 20, 2025
Gecenin olduğu yerde, kendi ışığımın peşinde ayılıyorum uykumdan. Adım bile atamıyorum korkumdan, ama ayaktayım inancımdan.
Bir mum gibi eriyorum belki, ama aydınlatmadan yok olmayacağım.Zira anlam, kalmakta değil; yanarken bile ışık olmayı düşünende. Lakin mumu yakıp bittiğinde karanlık için onu suçlayamazsın.
Ve bil ki, gökyüzü bile kararır bazen yıldızlar doğmadan önce. Ben de bekliyorum o anı, karanlığın bittiği ve gözümde yeniden doğduğun sabahı.