İnsan kendisini nasılda özgür hissediyor gülerken. Olabildiğince gülüyor hepsi. Olabildiğince özgür insanlar gibi…
Tak tak tak tak tak!
Haydar beyler anahtarını nezarethane parmaklıklarına vuruyor.
Bu bir komut. Ayağa kalk!
Mahkumların gözleri bağlı. Güç bela doğruluyorlar oturdukları yerden. Haydar beyler geriye dönerek tekrar vuruyor anahtarını demir parmaklıklara
Tak tak tak tak tak!
Bu ikinci komut. Çömel!
Çömel – kalk, çömel – kalk… > Bitmiyor parmaklıkların gürültüsü.
Bazı mahkumlar dayanamayarak yığılıyor olduğu yere. Bazı mahkumlar ise bakışlarını göz bandının altından sızan ışığa yoğunlaştırarak, kimin düştüğünü seçmeye çalışıyor.
Haydar beylerin keyfi yerinde, takılmak istiyor bir mahkuma
- Mehmet Karanfil sen üniversitede baya havalıydın. Hayatını yaşasaydın bunlar gelmezdi başına.
Tükenmiş nefesini zorlayarak "Hayatımdan memnunum" diyor Karanfil.
Yalan söylüyor! Yaşanan bir hayat değil.
