#niewidoma

[momencik]

— Może myślisz, że jestem stereotypową niewidomą dziewczyną, która udowadnia wszystkim, że nie potrzebuje litości. I zamiast być miła dla tych, którzy tylko starają się jej pomóc, zachowuje się jak zimna, rozżalona suka, bo nie ma czegoś, co wszyscy biorą za pewnik.

Do zobaczenia nigdy – Eric Lindstrom  

[momencik]

— Co ty wyprawiasz? — O co ci chodzi? — Jest mnóstwo rzeczy, które chciałabym zrobić, ale nie mogę. Czemu z tobą ma być inaczej? — Nie widzę, ale mogę biegać. Potrzebuję tylko wskazówek. To jak… wolny taniec. Jak nie masz partnera, kto ludzie ci mówią, żebyś sobie kogoś znalazła, a nie, że nie możesz tańczyć. Jeśli nie chcesz być moim partnerem, w porządku – wiem, że to siedzenie tam i dawanie mi wskazówek musi być strasznie nudne. Ale nie mów mi, że nie mogę biegać.

Do zobaczenia nigdy – Eric Lindstrom  

[momencik]

Nie wiem, jak jest w samochodzie, jeśli w nim nie jadę, ale wydaje mi się, że ludzie do mnie zagadują, bo myślą, że siedzenie w aucie bez żadnych widoków musi być okropnie nudne. Owszem, mój widok się nie zmienia, ale inni, choć mijają różnych ludzi i różne samochody, też codziennie widzą mniej więcej to samo.

Do zobaczenia nigdy – Eric Lindstrom  

[fundacjagoodness-blog]

Malować to co niewidoczne - Fundacja Goodness

Makijaż jest sztuką. Wykonany poprawnie ozdabia twarz, zaś zrobiony nieumiejętnie, oszpeca ją. Zrobienie poprawnego makijażu wymaga odpowiedniego oświetlenia, przyborów, trwałych kosmetyków i co najważniejsze, dobrego wzroku gdyż musimy widzieć jak malujemy oczy, usta lub nakładamy róż na policzki. Tak powiedzą nam eksperci i profesjonaliści zajmujący się na co dzień robieniem make-up’u. Okazuje się jednak, że …

Pozytywne wiadomości - Fundacja goodness

[24foto]

Fotografia zmysłem słuchu

Fotografie Alison Bartlett, będą wystawione w miejskiej bibliotece New Milton, w Wielkiej Brytanii. Ta wystawa dzikiej przyrody nie byłaby zapewne niczym wyjątkowym gdyby nie fakt, że jej autorka jest niewidoma.

Fotografia: Alison Bartlett

Brytyjka interesowała się fotografią jeszcze przed tym jak cukrzyca odebrała jej wzrok w 1992r, który stopniowo traciła od roku 1979.

Swoje pierwsze zdjęcia zaczęła robić mając 12 lat i pozostało to jej pasją do dnia dzisiejszego, mimo że nie może zobaczyć efektów swoich polowań z aparatem.

Słuch Alison jest wyczulony na każdy najmniejszy szelest i praktycznie zastępuje jej zmysł wzroku. Początkowo ćwiczyła w ogrodzie i jak sama mówi pozwoliło jej to nauczyć się słuchania odgłosów zwierząt i określania dystansu oraz dobierania odpowiednich kątów widzenia obiektywu.

W plener wybiera się najczęściej z przyjaciółką, która również fotografuje i jednocześnie pomaga jej w zlokalizowaniu zdjęciowych obiektów. [via dailymail]