#odontiatros

[odontiatrossos]

‎

Κάθε δόντι έχει την ιστορία του! Με προσεγμένη και εξατομικευμένη προσέγγιση, φροντίζουμε για την υγεία κάθε σας δοντιού.

Κάθε δόντι έχει την ιστορία του! Με προσεγμένη και εξατομικευμένη προσέγγιση, φροντίζουμε για την υγεία κάθε σας δοντιού.

[freshmedical-blog]

Γράφει η Ελευθερία Μ. Νηστικάκη Χειρουργός Οδοντίατρος

Οδοντικά Εμφυτεύματα : Ό,τι θα θέλατε να μάθετε

Τι είναι το οδοντικό εμφύτευμα;

Είναι το αντίστοιχο ενός δοντιού. Στην πραγματικότητα το εμφύτευμα αντιστοιχεί στη "ρίζα" του. Έχει το σχήμα βίδας και τοποθετείται μέσα στο κόκκαλο των γνάθων. Αυτό που φαίνεται στο στόμα (το δόντι) είναι ένα φυσικό δόντι από πορσελάνη το οποίο στηρίζεται στο εμφύτευμα (ρίζα).

Που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ένα οδοντικό εμφύτευμα;

Ένα εμφύτευμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί όταν λείπει μόνο ένα, περισσότερα ή και όλα τα δόντια.

Α) Έλλειψη ενός δοντιού

Το εμφύτευμα αντικαθιστά ένα δόντι, ειδικά μπροστινό με σκοπό να μην χρησιμοποιηθούν τα γειτονικά ακέραια δόντια.

Β) Έλλειψη περισσότερων δοντιών

Ενδείκνυται σε περιπτώσεις που λείπουν τα πίσω δόντια (γομφίοι) και δεν είναι επιθυμητή η κατασκευή κάποιας ακίνητης προσθετικής αποκατάστασης (γέφυρα).

Επίσης το εμφύτευμα χρησιμοποιείται εκεί που υπάρχουν μεγάλα διαστήματα και είναι δύσκολο ή αδύνατο λόγω απόστασης να κατασκευαστεί γέφυρα χρησιμοποιώντας μόνο τα υπάρχοντα δόντια.

Γ) Έλλειψη όλων των δοντιών

Τα εμφυτεύματα ενδείκνυνται σε δυο περιπτώσεις:

1.      όταν κάποιος δεν θέλει να φορά οδοντοστοιχία. Με τα εμφυτεύματα μπορεί κανείς να έχει τα "δικά του" δόντια.

2.      όταν δεν ενοχλεί η οδοντοστοιχία αλλά υπάρχει δυσκολία στη συγκράτηση. Τότε δυο μόνο εμφυτεύματα κρατούν την οδοντοστοιχία σταθερή ("κουμπώνει") μέσα στο στόμα.

Μπορεί να απορρίψει ο οργανισμός τα εμφυτεύματα;

Κατηγορηματικά όχι. Τα εμφυτεύματα είναι κατασκευασμένα από καθαρό τιτάνιο, ένα υλικό συμβατό με τον οργανισμό. Εξάλλου τιτάνιο χρησιμοποιείται πολλά χρόνια τώρα και στην ορθοπεδική χωρίς κανένα πρόβλημα.

Τι διάρκεια ζωής έχουν τα εμφυτεύματα;

Με την κατάλληλη φροντίδα τα εμφυτεύματα μπορούν να διαρκέσουν μια ολόκληρη ζωή.

Παίζει η ηλικία ρόλο στην τοποθέτηση των εμφυτευμάτων;

Κανένα, η μόνη εξαίρεση είναι τα παιδιά. Σ' αυτά πρέπει να ολοκληρωθεί η ανάπτυξη πριν την τοποθέτηση των εμφυτευμάτων (μετά την ηλικία των 16-18 χρόνων).

Είναι επώδυνη η τοποθέτηση των εμφυτευμάτων; Πόσες μέρες χρειάζεται να απουσιάσω από τη δουλειά μου;

Καθόλου. Συνήθως ενοχλεί πολύ λιγότερο από την εξαγωγή. Στην περίπτωση που τοποθετούνται πολλά εμφυτεύματα στην ίδια επέμβαση, μπορεί να παρατηρηθεί ελαφρύ πρήξιμο και κάποιος πόνος που καταπολεμάται με ένα απλό παυσίπονο. Τις περισσότερες φορές μπορεί κανείς να επιστρέψει στην εργασία του αμέσως μετά την επέμβαση. Όταν τοποθετούνται πολλά εμφυτεύματα, η μεσολάβηση ενός σαββατοκύριακου επιτρέπει την επάνοδο στην εργασία την Δευτέρα χωρίς πρόβλημα.

Σε πόσο καιρό θα έχω τα καινούρια μου δόντια; Θα μείνω χωρίς δόντια κατά τη διάρκεια της θεραπείας;

Από την ημέρα της πρώτης επίσκεψης απαιτούνται συνήθως 6-12 εβδομάδες για την ολοκλήρωση της θεραπείας. Όσο διαρκεί η θεραπεία κατασκευάζονται προσωρινές αποκαταστάσεις που προσφέρουν ικανοποιητική μάσηση, ομιλία και αισθητική εμφάνιση.

Πρέπει να σταματήσω το κάπνισμα κατά τη θεραπεία;

Όπως συμβαίνει και σε πολλές άλλες καταστάσεις το κάπνισμα μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα.

Συνίσταται λοιπόν η μείωση ή και πλήρης διακοπή του καπνίσματος τουλάχιστον την 1η εβδομάδα μετά την επέμβαση, διότι το κάπνισμα επηρεάζει τη διαδικασία επούλωσης.

Χρειάζονται τα εμφυτεύματα ιδιαίτερη φροντίδα;

Όχι. Όπως και για τα φυσικά δόντια, αρκεί το καθημερινό βούρτσισμα και η τακτική επίσκεψη στο γιατρό.

Πόσο κοστίζουν τα εμφυτεύματα;

Είναι η πιο συχνή ερώτηση που διατυπώνεται αμέσως προς τον γιατρό. Θα πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι η τιμή ενός εμφυτεύματος εμπεριέχει πολλά έξοδα. Πρώτα η χειρουργική επέμβαση, τα χειρουργικά εξαρτήματα, η πιθανότητα τοποθέτησης μοσχεύματος οστού ή ειδικών μεμβρανών, η αξία του εμφυτεύματος και μετά το κόστος της προσθετικής αποκατάστασης (της τοποθέτησης δηλαδή του δοντιού), που είναι τα ειδικά προσθετικά εξαρτήματα και υλικά, το κόστος των οδοντοτεχνιτών κλπ.

Ένας άλλος παράγοντας που διαμορφώνει το κόστος συσχετίζεται με τη συνολική κατάσταση του στόματος και με τον αριθμό των απαιτούμενων εμφυτευμάτων. Για την ίδια περίπτωση, δύο γιατροί μπορεί να προτείνουν διαφορετικό σχέδιο θεραπείας, που να περιλαμβάνει περισσότερες εξαγωγές δοντιών και μεγαλύτερο αριθμό εμφυτευμάτων ή αντιθέτως διατήρηση δοντιών και λιγότερα εμφυτεύματα. Είναι επίσης πιθανό δύο διαφορετικοί γιατροί, να απαιτούν περισσότερα ή λιγότερα εμφυτεύματα, αναλόγως της εμπειρίας τους για το ίδιο κενό που υπάρχει στο στόμα.

Ποιά είναι η διάρκεια ζωής των εμφυτευμάτων;

Οι επιστημονικές στατιστικές στη διεθνή βιβλιογραφία αναφέρουν ότι σε βάθος 10 χρόνων οι απώλειες των εμφυτευμάτων είναι λιγότερο από 5%. Τα προβλήματα που μπορεί να αντιμετωπίσει κανείς είναι δύο ειδών. Το πρώτο είναι λοιμώξεις λόγω παραμελημένης στοματικής υγιεινής. Τα εμφυτεύματα παρουσιάζουν αντίστοιχες καταστάσεις με την ουλίτιδα ή την περιοδοντίτιδα, που υποσκάπτουν την στήριξή τους με φαινόμενα φλεγμονών. Το δεύτερο πιθανό πρόβλημα είναι μηχανικής φύσης, και όταν οι δυνάμεις είναι μεγαλύτερες από αυτές που μπορεί να αντέξει το μασητικό σύστημα.

Και στις δύο περιπτώσεις μόνο η συστηματική παρακολούθηση (μία ή δύο φορές τον χρόνο) μπορεί να εγγυηθεί την μακροβιότητα των εμφυτευμάτων σας, και αυτή η παρακολούθηση είναι υποχρέωση δική σας, αλλά και του θεράποντα ιατρού.

Ο οργανισμός απορρίπτει τα εμφυτεύματα;

Ο οργανισμός δεν απορρίπτει τα οδοντικά εμφυτεύματα, και αυτό είναι μία επιστημονικά τεκμηριωμένη θέση. Αυτό βέβαια ισχύει για εκείνα τα εμφυτεύματα που είναι κατασκευασμένα κάτω από προσδιορισμένες συνθήκες και με αξιόπιστες τεχνικές.

[cooltasosgeorgiou-blog]

Ουλίτιδα και οδοντίατρος!

Η ουλίτιδα είναι η φλεγμονή των ούλων και πρώτη μορφή της περιοδοντικής νόσου. Αν δεν θεραπευτεί μπορεί να εξελιχθεί σε περιοδοντίτιδα όπου η φλεγμονή επεκτείνεται προκαλώντας αποκόλληση ούλων από δόντια, σταδιακή καταστροφή του φατνιακού οστού και κινητικότητα των δοντιών.

Αν φοβάστε ότι κινδυνεύετε επικοινωνήσ'τε με κάποιον οδοντίατρο στην Αθήνα!

[freshmedical-blog]

 Γράφει η Ελευθερία Μ. Νηστικάκη, Χειρουργός Οδοντίατρος

Οι επισκέψεις στον οδοντίατρο, δεν θα πρέπει να αποφεύγονται, ούτε να αντιμετωπίζονται ως πολυτέλεια, γιατί μπορεί να έχουν σοβαρές έως μοιραίες επιπτώσεις για την υγεία μας.

Στην οδοντιατρική, ισχύει ο κανόνας ότι η πρόληψη είναι η καλύτερη θεραπεία. Ειδικά αν αναλογιστούμε πως πολλά από τα οδοντιατρικά προβλήματα είναι ιδιαίτερα επώδυνα, ή και ότι η επίσκεψη στον οδοντίατρο είναι δυσάρεστη για τους περισσότερους, η σημασία της πρόληψης αποκτά ακόμη μεγαλύτερη αξία.

Η επίσκεψη στον οδοντίατρο για προληπτικό έλεγχο και καθαρισμό των δοντιών θα πρέπει να πραγματοποιείται δύο φορές το χρόνο. Επίσης, επιβάλλονται οι επισκέψεις στον οδοντίατρο όταν:

·         Διαπιστώσετε κάταγμα (σπάσιμο) του δοντιού ακόμη και αν είναι μικρής έκτασης και δεν πονάτε. Τα σπασμένα δόντια αφενός έχουν μειωμένη αντοχή στις μασητικές δυνάμεις, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε νέο κάταγμα, και αφετέρου είναι επιρρεπή σε τερηδόνα.

·         Δείτε λεύκες κηλίδες, μαύρα ή καφέ στίγματα, γκρίζο χρώμα και κοιλότητες (τρύπες) στα δόντια. Σ’αυτές τις περιπτώσεις πρόκειται για τερηδόνα, οπότε χρειάζεστε την κατάλληλη θεραπεία ανάλογα με την έκταση της βλάβης.

·         Τα ούλα σας αιμορραγούν στο βούρτσισμα ή αυτόματα, όταν έχετε γεύση αίματος ή δείτε αίμα στο μαξιλάρι σας. Τότε πιθανόν να έχετε περιοδοντική νόσο (ουλίτιδα - περιοδοντίτιδα) που χρήζει θεραπείας. Το ίδιο συμβαίνει σε περίπτωση που παρατηρήσετε ότι τα ούλα σας είναι οιδηματώδη (πρησμένα) και εξέρυθρα (πολύ κόκκινα).

·         Παρατηρήσετε επίμονη και καθημερινή κακοσμία στο στόμα. Το πιο συχνό αίτιο κακοσμίας είναι στοματολογικής προέλευσης και υποκρύπτει οδοντοστοματολογικά προβλήματα.

·         Δείτε στο στόμα σας ότι υπάρχουν ρίζες δοντιών που έχουν παραμείνει μετά από κάταγμα. Οι ρίζες πρέπει να αφαιρούνται ,ακόμη και αν δεν πονάνε, διότι αποτελούν εστίες μικροβίων που μπορούν να προκαλέσουν απόστημα ενώ αυξάνεται συγχρόνως το μικροβιακό φορτίο της στοματικής κοιλότητας.

·         Γενικά σε οποιαδήποτε περίπτωση οδοντικού πόνου, ακόμη και αν αυτός είναι ήπιος ή σταμάτησε να σας ενοχλεί μετά από κάποιο διάστημα. Στην τελευταία περίπτωση δε θα πρέπει να αμελήσετε να επισκεφτείτε τον οδοντίατρο καθώς είναι πολύ πιθανό να έχει νεκρωθεί το δόντι και να χρειάζεται απονεύρωση. Αν το νεκρωμένο δόντι αφεθεί χωρίς θεραπεία, θα καταλήξει σε απόστημα που είναι μια ιδιαίτερα επώδυνη κατάσταση για τον ασθενή και θέτει σε κίνδυνο εξαγωγής το δόντι.

·         Αισθανθείτε βάρος στο δόντι ή δείτε να πρήζεστε στο πρόσωπο και ενώ σας είχε πονέσει πρόσφατα ή στο παρελθόν κάποιο δόντι. Πρόκειται για απόστημα που χρειάζεται θεραπεία (απονεύρωση) ή εξαγωγή.

Συγχρόνως, είναι καλό να γνωρίζουμε ότι οι ασθενείς με στεφανιαία νόσο ή ασθενείς υψηλού κίνδυνου στεφανιαίας νόσου, που ανήκουν στην κατηγορία υψηλού κίνδυνου λοιμώδους ενδοκαρδίτιδος (κυρίως βαλβιδοπάθεια και τεχνητές βαλβίδες), ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη και γυναίκες σε εγκυμοσύνη θα πρέπει να τηρούν σχολαστικά μια καλή στοματική υγιεινή και απαραιτήτως να επισκέπτονται τακτικά τον οδοντίατρο για καθαρισμό των δοντιών και την πρόληψη και θεραπεία των περιοδοντικών νοσημάτων(ουλίτιδα- περιοδοντίτιδα). Υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις πως η καλή στοματική υγεία μπορεί να λειτουργήσει ευνοϊκά στην μείωση της πιθανότητας εμφάνισης στεφανιαίας νόσου, προώρου τοκετού και στην καλύτερη ρύθμιση του διαβήτη. Συγκεκριμένα:

1.      Συσχετισμός περιοδοντίτιδας και στεφανιαίας νόσου

Τελευταία μετά από έρευνες προκύπτει συσχέτιση της περιοδοντίτιδας με καρδιαγγειακά νοσήματα και συγκεκριμένα τη στεφανιαία νόσο. Τα νοσήματα αυτά οφείλονται στη δημιουργία αθηρωματικών πλακών στα αγγεία (αθηρωμάτωση) και αποτελούν την κύρια αιτία εμφράγματος και εγκεφαλικού επεισοδίου. Οι έρευνες, λοιπόν, δείχνουν πως άτομα που πάσχουν από περιοδοντίτιδα εμφανίζουν μεγαλύτερη πιθανότητα για στεφανιαία νόσο και έμφραγμα του μυοκαρδίου. Το συμπέρασμα αυτό δεν έχει τεκμηριωθεί, αλλά εκφράζεται με ενδείξεις. Ο μηχανισμός της αύξησης του κινδύνου δεν είναι ακόμη γνωστός, ωστόσο μια πιθανή ερμηνεία που δίνεται, ενοχοποιεί την είσοδο παθογόνων μικρόβιων στην αιματική κυκλοφορία που μπορούν να δημιουργήσουν αθηρωματικές πλάκες στα στεφανιαία αγγεία. Η θεωρία αυτή βασίζεται στο γεγονός ότι έχουν ανιχνευτεί τέτοια μικρόβια σε αθηρωματικές πλάκες ασθενών με στεφανιαία νόσο, που εμφάνιζαν περιοδοντίτιδα.

2.      Συσχετισμός περιοδοντίτιδας και λοιμώδους ενδοκαρδίτιδας

Κάθε περιοδοντική φλεγμονή μπορεί να προκαλέσει επιπλοκή λοιμώδους ενδοκαρδίτιδας σε ασθενείς υψηλού κίνδυνου, καθώς το υψηλό μικροβιακό φορτίο της στοματικής κοιλότητας στα περιοδοντικά νοσήματα, μπορεί μέσω της κυκλοφορίας του αίματος να φτάσει στην καρδιά προκαλώντας λοίμωξη (ενδοκαρδίτιδα) που αποτελεί αιτία θανάτου.

3.      Συσχετισμός περιοδοντίτιδας και Διαβήτη

Ο σακχαρώδης διαβήτης, μεταξύ των επιπλοκών που προκαλεί, αποτελεί σοβαρό παράγοντα ανάπτυξης και εξέλιξης περιοδοντικής νόσου (ουλίτιδας και κυρίως περιοδοντίτιδας). Έτσι, ασθενείς με αρρύθμιστο διαβήτη εμφανίζουν πολύ συχνά περιοδοντίτιδα και μάλιστα, όσο πιο αρρύθμιστο είναι το επίπεδο σακχάρου του αίματος, τόσο πιο βάρια είναι η εξέλιξη της νόσου και τόσο πιο δύσκολα αυτή ανταποκρίνεται στην θεραπεία. Σήμερα διερευνάται εάν υπάρχει αμφίδρομη σχέση μεταξύ διαβήτη και περιοδοντίτιδας, καθώς σε κάποιες κλινικές μελέτες έχει διαπιστωθεί ότι η υποχώρηση της περιοδοντικής φλεγμονής επιδρά θετικά στον γλυκαιμικό έλεγχο των διαβητικών ασθενών και κατά συνέπεια στην εξέλιξη του διαβήτη.

4.      Περιοδοντίτιδα και κύηση

Σε περίοδο εγκυμοσύνης, λόγω των ορμονικών διαταραχών που επιτελούνται, οι γυναίκες παρουσιάζουν αυξημένη ευαισθησία στη φλεγμονώδη δράση της οδοντικής πλάκας, με συνέπεια να εμφανίζουν συχνά ουλίτιδα που αποκαλείται ουλίτιδα κύησης. Επίσης μελέτες δείχνουν ότι γυναίκες σε κύηση, που πάσχουν από περιοδοντίτιδα προχωρημένης μορφής, εμφανίζουν αυξημένη πιθανότητα πρόωρου τοκετού.

Η έγκαιρη επίσκεψη στον οδοντίατρο, λοιπόν, αποτρέπει σοβαρούς κινδύνους και επιπτώσεις που αφορούν την γενικότερη υγεία μας, επιτρέπει την καλύτερη αντιμετώπιση των οδοντιατρικών προβλημάτων, ελαχιστοποιεί τον πόνο, το φόβο και την ταλαιπωρία, ενώ συγχρόνως μειώνει τον αριθμό των απαιτούμενων επισκέψεων άρα και το κόστος.

  Ελευθερία Νηστικάκη

Χειρουργός Οδοντίατρος

[freshmedical-blog]

 Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν κυρίως οι ενήλικες είναι αν μπορούν να ισιώσουν τα δόντια τους χωρίς «σιδεράκια»!! Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα έχει δυο σκέλη:Πρώτο αυτό που απασχολεί  την αισθητική οδοντιατρική και δεύτερο αυτό που απασχολεί την ορθοδοντική.

 ____________________________

 Γράφει η Ελίνα Χναράκη, Ορθοδοντικός

____________________________

 Όσον αφορά την οδοντιατρική, το αισθητικό πρόβλημα των δοντιών μπορεί να διορθωθεί με μια μέθοδο που ονομάζεται Lifting δοντιών. Αυτό γίνεται με τοποθέτηση όψεων ρητίνης ή πορσελάνης. Συνήθως όμως, με το lifting γίνεται καταστροφή οδοντικής ουσίας (τρόχισμα των δοντιών μέχρι καμιά φορά να χρειαστεί ενδοδοντική θεραπεία) για να τοποθετηθούν οι όψεις και να αποκτηθεί ένα λευκό και όμορφο χαμόγελο, με ίσια δόντια. Βέβαια, αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι με την αισθητική οδοντιατρική βρίσκεται λύση στο αισθητικό πρόβλημα που μπορεί να έχουν τα δόντια, και όχι στο λειτουργικό, στον τρόπο δηλαδή που κλείνουν μεταξύ τους.

   Όσον αφορά την ορθοδοντική, υπάρχουν πολλοί τρόποι να «ισιώσουν» τα δόντια. Ο πιο συνήθης είναι με τα «σιδεράκια» (άγκιστρα). Αυτά μπορεί να είναι με τη σειρά τους μεταλλικά ή «διάφανα» (κεραμικά ή πλαστικά). Τα άγκιστρα αυτά, επικολλώνται  πάνω σε κάθε δόντι και ενώνονται μεταξύ τους με σύρμα. Αυτός είναι ο κλασσικός και ο πιο σίγουρος τρόπος να ισιώσουν τα δόντια.

   Τα κεραμικά ή τα πλαστικά άγκιστρα  είναι τα γνωστά «διάφανα σιδεράκια». Είναι κατασκευασμένα από υλικό τέτοιο, ώστε το χρώμα τους να είναι παραπλήσιο με αυτό του φυσικού χρώματος του δοντιού. Το σύρμα που ενώνει τα άγκιστρα μεταξύ τους είναι τις πιο πολλές φορές επικαλυμμένο με χρώμα στο φυσικό χρώμα του δοντιού, για να φαίνεται όσο το δυνατό λιγότερο.

Αισθητικά, είναι πραγματικά, πιο ωραία τα κεραμικά ή και τα πλαστικά άγκιστρα από τα μεταλλικά. Αυτό είναι και το μοναδικό τους πλεονέκτημα. Τα μεταλλικά άγκιστρα προτιμώνται διότι, λόγω των μειωμένων τριβών που δημιουργούνται μεταξύ άγκιστρου και σύρματος, ο χρόνος θεραπείας είναι μικρότερος.

Πρέπει επίσης να αναφερθεί ότι ο όγκος των κεραμικών και πλαστικών αγκίστρων είναι πολύ μεγαλύτερος από αυτός των μεταλλικών, ενώ στη διάρκεια της θεραπείας σπάνε πολύ εύκολα (ειδικά τα πλαστικά).

   Η «γλωσσική τεχνική», όπως ονομάζεται, αναφέρεται σε μεταλλικά άγκιστρα που τοποθετούνται από την εσωτερική πλευρά των δοντιών (γλωσσικά) και δε φαίνονται καθόλου. Δυστυχώς όμως αυτή η τεχνική είναι εφικτή σε συγκεκριμένες περιπτώσεις ορθοδοντικών προβλημάτων. Πολύ συχνά μάλιστα, λόγω της θέσης των αγκίστρων, υπάρχουν τραυματισμοί στη γλώσσα και δυσκολία στην ομιλία. Συν τοις άλλοις, το κόστος θεραπείας με την τεχνική αυτή είναι πάρα πολύ υψηλό.

  Ο τελευταίος τρόπος που χρησιμοποιεί η ορθοδοντική για να ισιώσει τα δόντια είναι η ορθοδοντική μετακίνηση  των δοντιών με διάφανους νάρθηκες. Υπάρχουν διάφορες τεχνικές που χρησιμοποιούν διάφανους νάρθηκες για τη διευθέτηση των δοντιών όπως invisalign, clear aligner, κ.α.

Η διαδικασία είναι απλή και γίνεται σταδιακά. Κατασκευάζονται διαδοχικοί διάφανοι νάρθηκες,  οι οποίοι έχουν την ιδιότητα να ισιώνουν τα δόντια. Δίνονται ανά διάστημα 2 εβδομάδων περίπου. Αυτή είναι μία τεχνική αρκετά αυξημένου κόστους, που έχει ανακαλυφθεί τα τελευταία χρόνια και μπορεί να αντιμετωπίσει ελαφρές περιπτώσεις ορθοδοντικών προβλημάτων.

Εξελίσσεται όμως με ταχύτατους ρυθμούς και ελπίζουμε κάποια μέρα να μπορούν να λυθούν όλα τα προβλήματα της ορθοδοντικής με τη χρήση της τεχνικής αυτής. Χρησιμοποιείται πάρα πολύ σε περιστατικά που έχουν κάνει ορθοδοντική θεραπεία και για οποιονδήποτε λόγο είχαν κάποια μικρού βαθμού υποτροπή σε κάποια δόντια.

   Συμπερασματικά θα λέγαμε ότι με την ορθοδοντική έχουμε τη δυνατότητα να αποκτήσουμε ένα όμορφο χαμόγελο, με ίσια δόντια, σωστή σύγκλειση των δοντιών και αρμονία του στοματογναθικού συστήματος. Στις περιπτώσεις που υπάρχει αποκλειστικά αισθητικό πρόβλημα, η σύγχρονη οδοντιατρική δίνει εύκολα και γρήγορα ένα πολύ όμορφο αποτέλεσμα.

[freshmedical-blog]

Συχνά σε άτομα που κάνουν ορθοδοντική θεραπεία ακούγεται η έκφραση «τα σιδεράκια χαλάνε τα δόντια». Ισχύει άραγε αυτό; Αν ναι, ποιος φταίει; Τα σιδεράκια, ο ορθοδοντικός ή ο ασθενής που δεν ακολουθεί τις οδηγίες που του δίνονται; 

Αξίζει εδώ να αναφερθεί ότι ο ορθοδοντικός μετά την τοποθέτηση των ορθοδοντικών μηχανισμών, πρέπει να δώσει οδηγίες για τη σωστή υγιεινή του στόματος στη διάρκεια της ορθοδοντικής θεραπείας.

Η αλήθεια είναι ότι κατά τη διάρκεια μιας ορθοδοντικής θεραπείας μπορεί να υπάρξουν κάποιες παρενέργειες. Ας δούμε λοιπόν ποιές είναι αυτές και πώς μπορεί να αντιμετωπιστούν. 

____________________________

 Γράφει η Ελίνα Χναράκη, Ορθοδοντικός

____________________________

1.Βλάβες στην αδαμαντίνη

(Δυσχρωμία - απασβεστίωση και τερηδόνα)

Σε περιπτώσεις που δεν γίνεται σωστή στοματική υγιεινή, οι τροφές που μένουν πάνω στο δόντι, δημιουργούν γύρω από το σιδεράκι κάποιες λευκές κηλίδες (λευκά στίγματα). Αυτό συμβαίνει λόγω κάποιας χημικής εξεργασίας. Συνήθως η λευκή κηλίδα παρουσιάζεται στην περιοχή που είναι κολλημένο το σιδεράκι, λίγο πιο πάνω από το ούλο. Εκεί δηλαδή, που το καθάρισμα με την οδοντόβουρτσα είναι πιο δύσκολο. Αυτή η δυσχρωμία του δοντιού ονομάζεται απασβεστίωση. Το επόμενο στάδιο της χημικής αυτής εξεργασίας είναι η τερηδόνα.

Η πρόληψη της τερηδόνας γίνεται με τους εξής τρόπους:

1. Σωστή στοματική υγιεινή: Ειδικά κατά τη διάρκεια της ορθοδοντικής θεραπείας, το βούρτσισμα των δοντιών πρέπει να γίνεται 3 φορές τη μέρα πολύ σχολαστικά, για 2-3 λεπτά. Συμπληρωματικά με το βούρτσισμα των δοντιών χρησιμοποιείται το βουρτσάκι μεσοδοντίων για αποτελεσματικότερο καθάρισμα ανάμεσα στα σύρματα.

2. Χορήγηση φθορίου: Το φθόριο έχει την ικανότητα να ενισχύει την ανθεκτικότητα των δοντιών. Για το λόγο αυτό το φθόριο πρέπει να λαμβάνεται με άλλους τρόπους όπως την οδοντόκρεμα, το στοματικό διάλυμα ή τις τοπικές φθοριώσεις. 

3. Τροποποίηση της διατροφής. Μείωση της κατανάλωσης τροφών πλούσιων σε υδατάνθρακες, συνεπώς και τη μείωση του τερηδονικού κινδύνου.

2. Ουλίτιδα-Περιοδοντίτιδα

Η ουλίτιδα και η περιοδοντίτιδα είναι κυρίως μικροβιακής αιτιολογίας. Η μη θεραπεύσιμη ουλίτιδα μπορεί να οδηγήσει σε περιοδοντίτιδα. Στην ουλίτιδα η φλεγμονή περιορίζεται στα ούλα, ενώ στην περιοδοντίτιδα επεκτείνεται και κάτω από αυτά. 

Η φλεγμονή αυτή πρέπει να θεραπεύεται για να αποφευχθεί η καταστροφή των στηρικτικών ιστών, πράγμα που σημαίνει αρχικά αυξημένη κινητικότητα των δοντιών και τελικά απώλεια αυτών.

Η πλειονότητα των ορθοδοντικών ασθενών παρουσιάζει μια υπερπλαστική ουλίτιδα η οποία υποχωρεί μετά την αφαίρεση των ορθοδοντικών μηχανισμών.

Απαραίτητος είναι ο τακτικός επαγγελματικός καθαρισμός από τον οδοντίατρο. Πιθανότατα η χρήση χλωρεξιδίνης βοηθά αποτελεσματικά.

3. Απορρόφηση ρίζας

Είναι μια διαδικασία κατά την οποία γίνεται διάλυση της οδοντίνης του δοντιού ή και της οστεΐνης.  Συνήθως δε συνοδεύεται από συμπτώματα, αλλά αποτελεί ακτινογραφικό εύρημα. Υπάρχουν δύο μορφών απορρόφησης ρίζας, η εσωτερική και η εξωτερική. Αυτή που παρουσιάζεται στην ορθοδοντική είναι η εξωτερική, η οποία εντοπίζεται κυρίως στην περιοχή του ακρορριζίου. Κατά τη λήψη του ιστορικού πρέπει να ληφθούν υπόψιν το φύλο, η ηλικία, οι έξεις που μπορεί να έχει ο ασθενής και η μορφολογία των ριζών. Όλα αυτά είναι προδιαθεσικοί παράγοντες απορρόφησης ρίζας. Σε αυτή την περίπτωση πρέπει ο ορθοδοντικός, εκτός της πανοραμικής ακτινογραφίας που ζητάει πριν την έναρξη της θεραπείας, να ζητάει ακόμα μία μετά τη διέλευση ενός εξαμήνου από την έναρξη της ορθοδοντικής. Αν υπάρχει απορρόφηση θα πρέπει αυτή να σταδιοποιηθεί και να αποφασιστεί η συνέχεια ή όχι της ορθοδοντικής θεραπείας, καθώς και αν θα γίνει παύση της για κάποιους μήνες.

4. Κρανιογναθικές διαταραχές

Το στοματογναθικό σύστημα είναι αυτό με το οποίο πραγματοποιούνται οι λειτουργίες της μάσησης, της κατάποσης και της ομιλίας. Κρανιογναθική διαταραχή είναι η δυσλειτουργία του στοματογναθικού συστήματος.

Παλαιότερα η ορθοδοντική ενοχοποιούνταν, σε πολλές περιπτώσεις, σαν αιτιολογικός παράγοντας στην πρόκληση τέτοιων διαταραχών. Σήμερα έχει αποδειχθεί ότι άτομα που έχουν κάνει ορθοδοντική θεραπεία σε μικρή ηλικία, έχουν μικρότερο δείκτη δυσλειτουργίας καθώς μεγαλώνουν.

Η θεραπεία ασθενών με κρανιογναθικές διαταραχές γίνεται συντηρητικά ακολούθως:

1. Έλεγχος του πόνου και της ευαισθησίας του στοματογναθικού συστήματος.

2. Ελάττωση του άγχους και της υπερέντασης.

3. Αποκατάσταση πιθανής δυσαρμονικής σύγκλεισης. Με αυτό εννοούμε τη μείωση των βλαβερών φορτίσεων με πρόωρες επαφές, φαρμακευτική μυοχαλάρωση, χρήση ενδοστοματικού νάρθηκα και τέλος βελτίωση της θέσης των γνάθων-δοντιών ορθοδοντικά ή προσθετικά.

Από όλα όσα αναφέρθηκαν ως χαρακτηριστικά της έννοιας «χαλάνε τα δόντια», αξίζει να αναφέρουμε ότι μόνο η απασβεστίωση, η τερηδόνα, η ουλίτιδα και η περιοδοντίτιδα είναι αυτά που μας ενδιαφέρουν κατά κύριο λόγο.

Συμπερασματικά θα λέγαμε ότι τα σιδεράκια δεν είναι η αιτία για να «χαλάσουν» τα δόντια. Αν κατά τη διάρκεια της θεραπείας τηρούνται όλες οι αρχές της ορθοδοντικής και της στοματικής υγιεινής, τότε είναι απίθανο να παρουσιαστούν οι οποιεσδήποτε παρενέργειες και το αποτέλεσμα θα είναι ένα όμορφο, γεμάτο αυτοπεποίθηση χαμόγελο.

[freshmedical-blog]

Ορισμένα σύγχρονα αθλήματα εγκυμονούν αυξημένους κινδύνους και οδηγούν κάθε χρόνο σε εποχιακή αύξηση ατυχημάτων που προκαλούν οδοντικά τραύματα. Κάποια από αυτά είναι: άθληση με τροχοπέδιλα, με πατίνια (kick boarding), στο κολυμβητήριο, και τελευταία με παπούτσια Heely's. 

____________________________

Γράφει η Τζένη Κτιστάκη, Οδοντίατρος

____________________________

Τα οδοντικά ατυχήματα αφορούν περισσότερο από το 50% όλων των παιδιών και εφήβων. Από αυτά το 30% παρουσιάζεται στο νεογιλό φραγμό κυρίως τους άνω κεντρικούς τομείς στο 3ο με 4ο έτος, και περίπου το 25% στο μόνιμο, δηλαδή στο 9ο με 12ο έτος.

Ο τραυματισμός των νεογιλών δοντιών είναι ένα συχνό είδος τραυματισμού στα μικρά παιδιά. Είναι σημαντική η έγκαιρη προσέλευση στον οδοντίατρο, για τη σωστή θεραπεία και για την αποφυγή διαταραχών διάπλασης των μονίμων δοντιών, λόγω της στενής σχέσης μεταξύ νεογιλών και μονίμων δοντιών. Συνήθως ο οδοντικός τραυματισμός των νεογιλών δοντιών οδηγεί σε οδοντική μετατόπιση.

Οι οδοντικοί τραυματισμοί στα μόνιμα δόντια μπορεί να προκαλέσουν δυσχρωμία, κατάγματα των δοντιών σε διάφορα σημεία, ή ακόμα και εκγόμφωσή τους. Ο συχνότερος τραυματισμός στα μόνιμα δόντια είναι το κάταγμα της μύλης, δηλαδή του τμήματος του δοντιού που βρίσκεται στην στοματική κοιλότητα. Η αποκατάσταση της οδοντικής μύλης μετά από τραυματισμό γίνεται με εμφράξεις σύνθετης ρητίνης, ή όψεις ή στεφάνες. Στις περιπτώσεις που το κομμάτι του δοντιού (θραύσμα) δεν έχει χαθεί, τότε υπάρχει μια πιο σπάνια μέθοδος, η «επανασυγκόληση του οδοντικού θραύσματος», στη οποία το τμήμα του δοντιού που αποκολλάται, κολλάει ξανά στην εναπομένουσα οδοντική ουσία και θεωρεί-ται πλέον συντηρητική δυνατότητα αποκατάστασης.

Οι δυσχρωμίες είναι αισθητικά ενοχλητικές, ιδιαίτερα στην περιοχή των προσθίων δοντιών. Αυτές αντιμετωπίζονται με διάφορες τεχνικές λεύκανσης ή και προσθετικής.

Οι εκγομφώσεις αποτελούν τον σοβαρότερο οδοντικό τραυματισμό και έχουν δυσμενή πρόγνωση. Πολλές φορές στις περιπτώσεις των εκγομφωμένων δοντιών πιο σημαντικό από τον τραυματισμό είναι η φυσιολογική διατήρηση του δοντιού εκτός στόματος. Το σημαντικότερο όμως σ'αυτές τις περιπτώσεις είναι οι γονείς να μη χάνουν την ψυχραιμία τους. Η γρήγορη και φυσιολογική διάσωση των εκγομφωμένων δοντιών έχει εξαιρετική σημασία. 

Υπάρχουν κουτιά φύλαξης δοντιών, που μπορούν να διατηρούν μέχρι 3 χρόνια τα δόντια, σε θερμοκρασία δωματίου. Συνεπώς είναι απαραίτητο να υπάρχουν σε όλους τους πιθανούς χώρους που έχουν σχέση με παιδιά και που μπορεί να συμβούν ατυχήματα. Χώρους δηλαδή, κοινούς, όπως νηπιαγωγεία, αθλητικοί σύλλογοι, παιδότοποι, κολυμβητήρια κα, καθώς και στο σπίτι, επειδή μεγάλο μέρος των τραυμάτων αυτών γίνεται εντός ή κοντά στο σπίτι. Αν δεν υπάρχουν τα κουτιά αυτά, τότε πρέπει να καθαριστεί το εκγομφωμένο δόντι με φυσιολογικό ορό, αν υπάρχει, και να φυλαχτεί, ακόμα και σε ένα ποτήρι γάλα, μέχρι να γίνει επίσκεψη το ταχύτερο δυνατό στον οδοντίατρο. Όσο πιο σωστή διατήρηση του δοντιού γίνει, τόσο πιο σωστή επούλωση και μακροχρόνια διατήρηση αυτού θα έχουμε.

Τα οδοντικά τραύματα συνδυάζονται συχνά με τραυματισμό του φατνιακού οστού και των περιβαλλόντων μαλακών ιστών. Οι μαλακοί ιστοί που περιβάλλουν τα δόντια έχουν μια προστατευτική λειτουργία. Απορροφούν την ενέργεια ενός χτυπήματος και περιορίζουν την ένταση του τραυματισμού. Η ίδια η οδοντοφυία μπορεί επίσης να τραυματίσει του ιστούς αυτούς, παραδείγματος χάρη με το δάγκωμα χειλιών, γλώσσας ή παρειάς (μάγουλου). Οι τραυματισμοί αυτοί μπορεί να αιμορραγούν έντονα και να είναι ιδιαίτερα δραματικοί. Κατά κανόνα όμως, επουλώνονται γρήγορα και δεν αφήνουν ουλές, εξαιτίας της εξαιρετικής αιμάτωσης της στοματικής κοιλότητας και της καλή αμυντικής κατάσταση αυτής έναντι των λοιμώξεων.

Συμπερασματικά θα λέγαμε ότι όλα τα οδοντικά τραύματα μπορούν να έχουν καλή πρόγνωση με σωστή θεραπεία και να έχουν ένα σωστό και όμορφο αποτέλεσμα με διάρκεια στην πάροδο του χρόνου. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί αρκεί να υπάρχει ψύχραιμη αντιμετώπιση από τους γονείς και έγκαιρη προσέλευση τους στον οδοντίατρο.