Er vielen wat tranen
Hij: Ach schat toch, laat die tranen maar gaan. Het geeft niet.
Ik: Maar ik weet niet eens waarom ik huil, ik ben alleen zo moe.
Hij: Dat geeft niet, er hoeft niet altijd een reden te zijn om te huilen, te lachen of te schreeuwen. Soms moet het er uit dus laat het alsjeblieft gaan, het gaat niet werken om ze binnen te houden en sloeg zijn armen om me heen.














