Dag ‘dames en heren’
Het is inmiddels alweer bijna tien jaar geleden dat ik in dienst kwam bij ProRail als medewerker reisinformatie, ook wel ‘omroeper’ genoemd. In de 2,5 jaar dat ik dat werk deed is er heel wat af ge-damesenherend. Morgen wordt dames en heren vervangen door beste reizigers. Tijd om even om te kijken.
Ik mocht gaan omroepen op de stations van Utrecht en omgeving nadat ik vakkundig door goede vriend Emiel was binnengehaald, waarvoor dank nog. Al snel merkte ik dat omroepen een ambacht is waar je niet al te lichtzinnig mee om moest gaan. Ook over ‘dames en heren’ heb ik vaak van gedachten gewisseld. Moest de klemtoon op de ‘da’ van ‘dames’ of juist op de ‘he’ van ‘heren’? Liep de toonhoogte van ‘dames en heren’ langzaam op, of juist af? Wat was het meest vriendelijke om te horen? En ook; hoe moest je het uitspreken als je het station moest laten ontruimen? Streng natuurlijk, maar hoe dan? Hoe prop je urgentie in je ‘dames en heren’, immers de eerste manier waarop je de aandacht trekt na de standaard ding-dong-ding.
Soms sloeg je dames en heren ook gewoon over als je iemand direct wilde aanspreken. “Hier volgt een mededeling voor de meneer met de rode jas op perron 18...” en dan de vraag of hij afstand wilde houden van de perronrand. Of een collega die eind van de avond omriep “dag papa, bedankt en welterusten” (vader was zo lief geweest op te passen).
In het dagelijks leven laat ik ‘dames en heren’ ook nog regelmatig passeren omdat het gewoon lekker klinkt. Dan lees ik ergens dat door een bepaalde oorzaak een evenement niet doorgaat, of overleggen zijn geklapt en dan kan ik het niet laten om ‘dames en heren...’ te zeggen en het voorval in een omroepbericht te gieten. (Voor een ieder die dit gedrag bij me herkent, sorry. Maar echt, sorry. Humor is ingewikkeld.)
Vanaf morgen dus nooit meer ‘dames en heren’. Ik juich die stap toe, zoals wellicht al bekend is. Het is prachtig dat we moderniseren (wie kan zich nu nog voorstellen dat we vroeger ‘attentie alstublieft’ zeiden?) en iedereen die per trein reist meenemen in de aanhef. Maar ja, waar gaan we nu de klemtoon plaatsen? Op ‘be’ of ‘rei’? We kunnen het allemaal opnieuw ontdekken. En ik moet mijn grapjes aanpassen...
Dag dames en heren, welkom beste reizigers!
