We zijn helemaal klaar voor het nieuwe jaar, bubbelgewijs en Corona-proof maar feestelijk en met lekkers.
seen from United Kingdom
seen from United Kingdom
seen from Brazil
seen from United States

seen from Ireland
seen from T1

seen from Malaysia

seen from United States
seen from United States

seen from Malaysia
seen from Netherlands
seen from Lithuania
seen from United Kingdom
seen from Japan

seen from United Kingdom
seen from Hong Kong SAR China

seen from Malaysia

seen from United States

seen from Thailand

seen from United States
We zijn helemaal klaar voor het nieuwe jaar, bubbelgewijs en Corona-proof maar feestelijk en met lekkers.
2019
Er komt weer een nieuw jaar aan. Tijd om nog eens een post te maken over het jaar dat geweest is, denk ik dan. Ik ben het jaar gestart in opname en ik ga het jaar al studerend uit. Terwijl ik dit schrijf, kijk ik af en toe terug op de post die ik vorig jaar schreef. Er staat in dat er veel confrontaties geweest zijn, dat ik veel ontweken heb. Dat was dit jaar niet anders, en waarschijnlijk het komende jaar ook niet.
Ik heb dit jaar geen grote reizen gedaan. Ik heb geen examens gedaan. Ik ben nog niet eens begonnen aan mijn theoretisch rijbewijs. Ik heb veel niet gedaan. Wat ik wel heb gedaan, is dit: schetsboeken volgekladderd, steeds opnieuw mezelf afgeleid, steeds opnieuw gezorgd dat ik ongeveer staande bleef, terug aan school begonnen, mijn grenzen herkend en aangegeven, contact gezocht, stappen naar vertrouwen toegezet, af en toe een beetje hulp aanvaard, dankbaar geweest, met momenten mezelf leren accepteren,... En misschien was dat meer waard dan grote reizen en prestaties.
Het voelt nog steeds alsof ik op zoek ben naar mijn plekje op de wereld. En ik ben nog steeds bang dat dat altijd zo gaat zijn. Ik ben nog steeds bang voor veel. Ik denk nog steeds vaak dat ik achtersta op mijn leeftijdsgenoten. Dat is niet veranderd. Maar alles wat ik hierboven heb opgenoemd, wat ik wel heb gedaan, dat is wel verandering. Kleine verandering die groter is dan ik kan zien. Ik doe het toch maar, al is dat soms maar met de kleinste stappen vooruit.
Wanneer vakantie explodeert in de voortuin
Pieters’ Daglicht over Denkdingen Het was ergens rond half december dat Pieter zich realiseerde dat het weer begonnen was. Niet omdat de kerstboom al scheef in de woonkamer stond of omdat de eerste oliebollen zich aandienden als deegachtige dreigementen, maar omdat de lucht plotseling klonk alsof een middelgrote oorlog zich had vastgebeten in een Vinexwijk. Pof. Knal. Ratel. Stilte. En dan…
Knalloos
Eltje Doddema
View On WordPress
De liefde van Christus
Rom. 8:31-39 – tekst: Rom. 8:35
In deze meditatie zullen we met elkaar nadenken over het thema: “Wat zal ons scheiden van de liefde van Christus?”
Op de laatste dag van het jaar kijk je terug op het afgelopen jaar. Wat heeft het me gebracht? denk je. Wat is mijn situatie nu? En hoe is het gesteld met de wereld?
Als je zo over de dingen nadenkt bekruipt je soms een gevoel van angst. Ik ben een kwetsbaar mens. Hoe zal het verder gaan met mijn gezondheid? Of: hoe kan ik de eindjes aan elkaar knopen? Of: hoe gaat het met mijn kinderen? Dat zijn persoonlijke vragen.
Maar je kunt je ook afvragen: hoe gaat het verder met de wereld? Er zijn zoveel dreigingen, conflicten, oorlogen. Er wordt zelfs gedreigd met een kernoorlog. En hoe zal het verder gaan met de aarde? Overleeft de mensheid wel of sterven we uit omdat onze planeet onbewoonbaar is geworden?
Allerlei angsten kunnen ons regeren.
De apostel Paulus herkent dit. Ook hij leeft in een onzekere wereld. Ook toen had je veel conflicten en het leven van de christenen was niet altijd gemakkelijk. Maar hij bemoedigt de christenen van Rome en ook ons. “Als God voor ons is, wie kan dan tegen ons zijn?” zegt hij aan het begin van onze perikoop. En dan wijst hij op Jezus Christus. God heeft Hem aan deze wereld gegeven, om te sterven voor onze zonden. Als Hij zelfs zijn eigen Zoon geeft, zal Hij dan ook niet alles voor ons over hebben?
Gods liefde is groot. Paulus zegt in onze tekst van vanavond: “Wat zal ons scheiden van de liefde van Christus?” Jezus stond in dienst van zijn Vader en had zijn leven over voor ons. Dat mag de grond van ons bestaan zijn, de hoop van ons leven. Al is er tegenslag in ons leven, ellende, vervolging, honger of armoede, gevaar of het zwaard, de liefde van Christus draagt ons, ook door de diepten heen. Ik moet dan denken aan die bekende woorden uit Psalm 23: “Al ga ik door een dal van diepe duisternis, ik ben niet bang, want uw stok en uw staf vertroosten mij”.
Gemeente, deze woorden mogen ons dragen, ook over de drempel naar een nieuwjaar. Ze mogen ons moed geven, vertrouwen in de hemelse Vader, vertrouwen in de toekomst.
oudjaarskater
als een uitgedragen jastot op de draad versleten legt zich moegestredenhet oude jaar stil neerniets en bijna niemand treurt vandaag nog hemzal wat hij deed en brachtzich morgen herinnerenhet oude jaar doodlaat het nieuwe levenschreeuwt eeniedermet in volle handenknallend vuurwerkgeen oog hebben zijvoor ver weg en dichtbijde vernietigende strijdvan oorlog en gewelddie met bommen vurendood en…
View On WordPress
Oudjaar 🥂
View On WordPress
Aan iedereen alvast een goed uiteinde gewenst, kijk uit met de harde wind! Op naar een spetterend 2023! Happy New Year! 🍾🥂😘 #newyearseve #oudennieuw #oudjaar #gelukkignieuwjaar #2022 #2023 #celebrate #celebration #getthispartystarted #fireworks #portrait #portret #lovephotography #photographer #photography #fotograferen #fotografie https://www.instagram.com/p/Cm1w2BhjHnR/?igshid=NGJjMDIxMWI=