#p.37

[commetombeunarbre]

Ik gaf me liever over aan iets onbeheersbaars

[commetombeunarbre]

Ik hoor thuis aan de rand van een verhaal,

[commetombeunarbre]

, mijn beest verdriet,

[commetombeunarbre]

Ik had geen enkel plan in geen enkele richting.

[commetombeunarbre]

Dun en kromgebogen als een vraagteken

[commetombeunarbre]

Kijk.

Mijn mond.

[commetombeunarbre]

en over alles ligt een stilte en een hunkering alsof de wereld uit louter eenzaamheid bestaat.

[commetombeunarbre]

en men bedient zich alleen van tekens en tekens van tekens als de dingen zelf ons ontbreken.