#p.61

[commetombeunarbre]

Dear Pernel,

This is the voice of your old, alas forgotten friend, Virginia -

...

Of course, I have myriad of things to say to you, but your silence which has now lasted 10 years, 56 days and twenty minutes, rather appals me. Everything I can think of appears trivial against that mighty and impressive wall. Only a tragic death can possibly break it down, or a divorce, or some catastrophe - none of which has happened.

[commetombeunarbre]

Genot is geen religie - (...) -

maar wel een ideologie: alles is bruikbaar,

alles is te koop, alles is Manhatten. (...)

Hoeveel heb je betaald om toe te mogen kijken - oneindig

weerkaatst - hoe je jezelf voor de spiegel opeet?

[commetombeunarbre]

Ze respecteerden altijd elkaar methode zonder er ook maar het minste van af te weten, wat zeer gebruikelijk is bij echtparen.

[commetombeunarbre]

, leer me

winnen en verliezen tegelijk.

[commetombeunarbre]

Als ik aan hem denk, groeien zijn vingers

uit mijn handen.

[commetombeunarbre]

de ongeschreven, bibberende woorden die mijn hart altijd fluistert.

[commetombeunarbre]

Ik zal alleen afvallen als ik wanhopig begin te worden over juist dit stompzinnige leven, wat niet zal gebeuren denk ik, omdat ik er te zeer in ondergedompeld ben om te kunnen wanhopen.

[commetombeunarbre]

, I throw myself along with you into this state for a whole hour, I de-exist, I renounce us, I do not live, I do not exist, I do not think, I act like someone else, for one hour but never longer. Because obviously I cannot remain much longer without a heart without blood without fire, without suffering without joy. Without wanting to die, desire, shout for being alive again.