AS / Palma Hall

seen from Singapore

seen from Singapore
seen from China

seen from Canada
seen from China

seen from Yemen
seen from Saudi Arabia
seen from Belarus

seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from Singapore

seen from United States
seen from China

seen from United States

seen from United States

seen from Singapore
seen from Singapore

seen from Singapore
seen from Yemen
AS / Palma Hall
the first time i see you in almost a year’s time, you are in white. all my memories include you in white. angular face, pulled-back hair, cutting-sharp wit and tongue. the first time i see you in over a year’s time you are descending from third floor palma hall and my heart stutters, stumbles–
i slow my gait, hoping to catch you as we descend the stairs, hoping there will be a moment where we draw up next to each other. no dice: you are staring at your phone and i am limping from my sprain, and when i idle at the foot of the stairs pretending to pick up a collegian, you are making your way down another corridor, and that is how i see you for the last time.
(all the days i stared at you and tried to draw your face. all the days i pushed myself to class because i did not want to miss you.)
(i want to see you again.)
June 13, 2016 | Palma Hall, University of the Philippines, Diliman, Quezon City
Faces & Spaces: The Geography of Beauty Pageants at UP Diliman
Faces & Spaces: The Geography of Beauty Pageants at UP Diliman
At Palma Hall of UP Diliman, Faces and Spaces will be held from 1-4pm
Ready for a fresh new learning approach about one of our favorite subject matters? Well then, join the beeline to Room 207 of Palma Hall inside University of the Philippines-Diliman this coming Thursday, March 31 from 1-4pm. Here’s the pitch:
Faces and Spaces: An Alternative Classroom Learning Experience (ACLE) about The…
View On WordPress
AYRA IGLORIA
Palma Hall, UP Diliman
Shots by Redkurt Villaverde
ang katapusan ng simula, the teaser.
Susubukan kong gawing purong Tagalog ang komposisyong ito.
Pero tandaan na hindi lahat ng sumusubok ay nagtatagumpay.
O kung mapanindigan ko man hindi kasing purong Tagalog ng kay Balagtas. Pwedeng gumamit ng kebs, jirits, atbp. Hindi ito hugot post, pero dahil si Wendy ang lumikha tinatanung pa ba yan. Minsan di niya naman sinasadya e, may mga bagay lang na kusang..ahh basta inuulit hindi to hugot.
Ayun, una sa lahat kailangan ng pagtitiwala. Kaso wala ring mangyayari kung tunganga ka lang at tiwala ng tiwala. Kailangan rin ng gawa. Sariling sikap. Review ng 1st to 3rd year notes. Tapos paturo sa pinsan ng math galing sa MSA reviewer mula sa National. Sa awa ng Diyos sa akin dahil sa pangungulit sa kanya nila Mama Mary, St. Jude, St. Thomas, St. Dominic and many others of their heavenly friends, ayuuunn..
Bago ko icheck niyakap ko nanay ko, sabi ko: "Ma pag di ako pumasa anak mo pa rin ako ha." Pagdating sa N, putek andami nung sa ibang apilyido wala pang Noble a. Yun lang, may nag-iisang kumapit. Nakakaiyak. Mas nakakaiyak. Ako yun. Takbo ko sa Nanay ko with matching tears. Tas kaming dalawa takbo kay Lord, punung puno ng pasasalamat. Paalala ng nanay ko, "ang paa nasa sahig pa rin, kahit anung mangyari. Wala sa eskuwelahan yan, pantay-pantay pa rin ang mga tao."
At nagbago ang buhay ko last summer. Natutunan kong maglakad ng mga papeles mag-isa. Naligaw dahil Palma Hall ang meeting place namin ni Ryan tas Melchor Hall nakababa e kasi magkamuka sila haha. Nakarinig ng mga kwento tungkol sa Beta Way (totoo kaya yun), at marami pang iba.
Ito nga pala ang first day of college selfie ko. Yay permed hair pa. Tapos 2 professor ko yung wala. PE at Math 2 lang dumating. Ang init grabe. Hirap din makiramdam kung free cut kasi block subjects yung Eng10 at Kas1 ko. Mga tigaPhysics at Engg. Classmate ko pa si Marco sa Eng10 buti na lang hehe.
Pero ito, di ko maalala kung kelan kami nag-umpisang naging laging magkakasama. Basta yun, sobrang laking kwento nila sa buhay college ko.
Ito naman bago kami manuod ng Ibong Adarna. Kumain muna kami ni Marco sa Zarks. E PMS mode. Ayun nagbonggang burger na, nagcrave pa sa fish fillet. Nagsimba pa kami bago manuod ng play tapos hindi ko na talaga kaya sobrang sakit ng tiyan ko. Buti nalang kasama ko si Marco at naemergency ako sa infirmary. Grabe, dun ko natutunan na ang hirap mainfirmary sa UP. Una malayo sa mga building na pinapasukan ko. Buti na lang handy nung time na yun dahil nasa simbahan kami. Pangalawa, it's either papansinin ka nila or over over. Grae tinurukan pa ko ng Buscopan Venus para mawala raw agad dysmenorrhea ko e. Ok din naman mabilis nga ang talab, pero masakit. (Walang hugot). Ang akin lang naman e, wala wala pala. Haha. At nagselfie pa kami ni marco kahit nasa emergency.
Kung paano ko natutunan kung ano ang body lubricant, mga adventures ng cantunan at BJ combo sa kiosk, pagsuot ng hs uniform sa class like a swag at napakarami pang cool at mature na mga bagay sa susunod na mga blog post. Baka abutin to ng tatlo. Wag nyo basahin kung ayaw nyo di naman to para sa inyo.
Ang akin lang, ayokong mawalang parang bula ang mga ala-ala ng unang taon ko sa UP. Para sa mga panahong nawawalan na ko ng pag-asa at nagsawa ng mangarap sa mga susunod na taon ng paglagi ko doon, mababalikan ko ang mga tagpong ito kung saan minahal at nagustuhan ko ang UP. Kung saan naramdaman kong tama ang pagpili ko. Kung saan naramdaman kong masarap maging Iska. Dahil ito ang pinangarap ko. Dahil paninindigan ko ito. Gaano man kahirap. Kahit ilang beses pa akong malugmok sa kawalan ng tiwala sa sarili at panliliit sa mga abilidad na sakop ng aking pagkatao.
Hanggang sa muli.