je vážně velký štěstí, že němci taky nemají svoje obrození, protože bysme se ještě dozvěděli, že top a bottom jsou übermensch a untermensch

seen from China

seen from United States
seen from United States
seen from Yemen

seen from United States
seen from China

seen from United States
seen from Syria
seen from T1
seen from United States
seen from United States

seen from Syria
seen from United States
seen from Yemen
seen from Bangladesh
seen from China
seen from China
seen from China
seen from Yemen

seen from United States
je vážně velký štěstí, že němci taky nemají svoje obrození, protože bysme se ještě dozvěděli, že top a bottom jsou übermensch a untermensch
What I thought “the spreading weeds have caused damage to your farm” meant: Aw, man, one of my plants wasn’t able to grow last night :(
What I did NOT think “the spreading weeds have caused damage to your farm” meant: A stone and a log made an entire keg disappear
🌹
Adrien’s heart stutters and he swears he’s dying because his face is so red he’s probably seeing stars—
not gonna lie I have zero recollection of writing this uwu
⊰ ✥ ⊱ ;
La respiración no tardó en acompasarse tras un par de metros, el trote se volvió constante mientras la melodía repiqueteaba contra su tímpano. Alena disfrutaba ejercitarse por las mañanas cuando el flujo de personas era poco y la temperatura más baja que el resto del día.
Alena dedicaba las tardes frías y solitarias para pulir la destreza que creía perdida, aun si últimamente esa rutina había mutado un poco --por culpa de cierto incidente--.
Los dedos de la muchacha hurgaron en uno de sus bolsillos buscando su celular para cambiar la canción sonando en el momento, dobló en la acostumbrada esquina y chocó bruscamente con quien venía de frente. La rubia retrocedió con torpeza, tratando de no caer indignamente en medio de la calle. ---¡Lo siento!---Se apresuró a disculparse. ---No vi por...---La oración murió al reconocer la figura con quien se estrelló, las facciones de la más baja se endurecieron, maldiciendo su jodida suerte. ---Ya no lo siento tanto.
|| @xbluememories ||
;; ⊰ xstandproud
———— { ઝ ; Kazuya jugueteó inútilmente con su celular, luego de darle una veintena de vueltas no podía llegar a una conclusión certera de como carajos llegaron a esto.
Es decir, sabía precisamente "cómo" y "por qué". Pero aun no entendía el desarrollo de ciertas circunstancias, el hecho de estar en un vagón del metro acompañando a Sawamura Eijun en su visita al doctor no era habitual.
Nunca debió abrir la boca.
Sin embargo; arriesgarse a que el muchacho llorará a todo pulmón frente al resto no parecía una buena idea.
Ahg.
Miyuki desvió la vista hasta su compañero. --¿Qué pasa? ¿Estas mareado?