Pilgerodendron uviferum - Guaitecas cypress. Conifers of the World - Encyclopedia. Conifer grafts, seedlings and cuttings. Shipping worldwid
seen from United States
seen from China
seen from Tunisia
seen from Kazakhstan

seen from Türkiye
seen from United States
seen from Türkiye
seen from United Kingdom

seen from United Kingdom

seen from Indonesia
seen from Guatemala

seen from United States

seen from United States
seen from Panama

seen from United States

seen from United Kingdom

seen from United States

seen from United States
seen from Türkiye

seen from Türkiye
Pilgerodendron uviferum - Guaitecas cypress. Conifers of the World - Encyclopedia. Conifer grafts, seedlings and cuttings. Shipping worldwid
Chilijskie cyprysy
Trzy gatunki z rodziny cyprysowatych (Cupressaceae) porastające Chile oraz Argentynę. Wszystkie trzy gatunki są monotypwe i często spotyka się dla nich określenie Chilijskie cyprysy. Są to:
Austrocedrus chilijski (Austrocedrus chilensis),
Ficroja cyprysowata, cyprys patagoński (Fitzroya cupressoides) ,
Pilgerodendron (Pilgerodendron uviferum).
Gatunki te są spotykane bardzo rzadko w europejskich kolekcjach (w Polsce nie spotkałem), w sprzedaży praktycznie występują tylko dwa pierwsze gatunki (równie rzadko, spotkałem się z jedną ofertą niemiecką oraz kilkoma z wysp brytyjskich, gdzie najczęściej oferowana jest Ficroja).
Cechą wspólną (poza rodziną) dla tych gatunków jest to, że są to rośliny raczej wolno rosnące i wszystkie zagrożone wyginięciem (dla większości zakazana jest wycinka oraz handel drewnem).
Austrocedrus jest drzewem dorastającym do około 20m wysokości. Łuski są ułożone parami na przemian większe potem mniejsze przez co pędy są spłaszczone. Każda z igieł posiada biały pasek aparatów szparkowych na zewnętrznej krawędzi. Szyszki małe 5-10mm posiadające do 4 nasion ze skrzydełkami. Roślina ta ze znanych nam w Polsce przypomina najbardziej żywotnikowiec japoński (jest bardziej delikatna).
Austrocedrus, młoda roślina
Austrocedrus
Ficroja to duże drzewo dorastające do nawet 60m przez co była praktycznie wycięta w trakcie Konkwisty jak i później. Igły ułożone na krzyż spiralnie 3-6mm długości niejako wewnątrz z białymi paskami (co moim zdaniem czyni unikalne o i ile z daleka można pomylić tą roślinę z jakimś cyprysem o tyle z bliska nie ma takiej możliwości). Szyszki kuliste około 12mm, nasiona płaskie, ze skrzydełkami po obu stronach (podobne do cyprysów/cyprysików).
Ficroja
Gałązka z widocznymi aparatami szparkowymi
Szyszki ficroii
Pilgerodendron dorasta maksymalnie do 20m. Igły ułożone na krzyż o równej długości (2-5mm), niemal łuskowato (dość dalekie porównanie ale do złudzenia niektóre gałązki przypominają rozchodnik ostry). Również posiadają białe aparaty szparkowe ale nie odcinają się tak mocno jak w przypadku ficroji (przynajmniej na okazach jakie miałem możliwość zobaczyć). Z gatunków jakie możemy spotkać w Polsce najbardziej podobny (a wręcz mylony jeśli nie zobaczy się pilgerodendrona) to jałowieć cuchnący (Juniperus foetidissima). Szyszki wielkości około 10mm posiadające nasiona ze skrzydełkiem (podobne do np. sosny).
Pilgerodendron - młoda roślina
Jałowiec cuchnący
Rośliny te, z nasion rozmnaża się bardzo ciężko, szczególnie ficroję, która ma niewielki współczynnik kiełkowania. Siewki są później delikatne i bardzo łatwo giną od chorób grzybowych (tyczy się oczywiście uprawy a nie naturalnego występowania). Jednak można rozmnażać z powodzeniem te rośliny przez sadzonkowanie.
Jeśli chodzi o wytrzymałość mrozową to, jeśli chodzi o Europę, najlepiej jest określona dla ficroji i jest to strefa 8 USDA co nie pozwala na uprawę tego gatunku w Polsce. Natomiast dwa pozostałe są określone bardzo niedokładnie. Drzewa tych gatunków występują na terenie Niemiec (i nawet dają kiełkujące nasiona) ale ich wytrzymałość nie jest do końca sprawdzona, mówi się o strefie 7 USDA ale biorąc pod uwagę miejsce występowania (góry) można zaryzykować nawet ze strefą 6b.