Ik weet nog goed dat ik mij beschaamd voelde, zelfs vermengd met iets van afgunst. Daar was iets gebeurd, waar mijn leven niet aan kon tippen. Ik was heel tevreden met mijn leven, en dat ben ik nog steeds, maar vergeleken met dat van die twee was het een saaie, onbeduidende aangelegenheid. Tegenwoordig ben ik zelfs al zielsgelukkig als ik eens een paar dagen geen enkele verplichting heb en mij de hele dag kan wijden aan mijn werk en mijn tuin. De tragedie, het grote drama is steeds aan mij voorbij gegaan, maar tegelijk is er een onstilbare honger naar catastrofes. daarom zitten de bioscopen vol en barst de televisie bijkans uit haar voegen van de grote gebeurtenissen - dat wil zeggen van de surrogaatgebeurtenissen, waarin het drama is vervangen door actie, met auto's en schietpartijen en ondergangsvisioenen, en de tragedie door ruziemaken. Ik weet niet waar in Griekenland het graf van Sofokles is, maar al smen daar ergens in de grond een vreemd geluid hoort, dan is hij het die zich omdraait. Niemand weet meer wat het woord 'tragedie' inhoudt: de botsing van twee onverenigbare waarheden.