Ik laat me meevoeren door de massa en schuifel ogenschijnlijk geduldig naar een poortje #ukv #99 #goedemorgen Een verhaal uit de serie Ultrakort – Een ultrakort verhaal bevat maximaal 99 woorden (exclusief titel). Minder mag, meer niet.

seen from Germany
seen from Poland

seen from United States
seen from Finland
seen from Russia

seen from United Kingdom
seen from United States

seen from Malaysia
seen from United States

seen from Germany
seen from United Kingdom
seen from United Kingdom

seen from Malaysia

seen from Poland
seen from United Kingdom
seen from Japan
seen from Australia
seen from United Kingdom

seen from United Kingdom
seen from Japan
Ik laat me meevoeren door de massa en schuifel ogenschijnlijk geduldig naar een poortje #ukv #99 #goedemorgen Een verhaal uit de serie Ultrakort – Een ultrakort verhaal bevat maximaal 99 woorden (exclusief titel). Minder mag, meer niet.
Lissabon
Vierde dag, 29 juli ‘18
Dit plein, Praça do Comercio,heeft aan een kant een kade met uitzicht op de Taag.
In de benedenstad heeft men na de grote aardbeving een planmatig recht stratenrooster aangelegd. De opmerkzame wandelaar kan hier de stoep van zwart-wit mozaïek waarderen met de verscheidene, kunstige patronen afgewisseld door ingelegde namen van winkels of hun merktekens.
We vinden in dit deel van de stad ook de antieke lift naar de bovenstad maar we nemen de trap. Vanaf daar togen we naar de burcht die op een hoger uitstekende rots boven de stad zweeft. Het deel met betaalde toegang bezoeken we niet maar we genieten wel van het verre uitzicht vanaf de vrij toegankelijke straten errondom.
Even later, nog wat lopend door de straatjes en over de kades van de Taag, schijnt Lissabon vooral een stad van haar inwoners te zijn en niet van toeristische attracties. We zien een onopgesmukte cultuur van het dagelijks leven van winkeliers, zakenmannen en Portugese dagjesmensen.
We willen in de middag met een stoptrein naar het hotel in Sintra en er gaat een trein vanaf een stopstationnetje dichtbij. We drinken er een gedenkwaardig lekkere koffie en willen het perron opgaan: poortjes!
We wenden ons tot het enig aanwezige personeel op dit station: de jonge barman van de koffiehoek. Hij tracht de stationschef te vinden in het kantoortje, in de hal, te bellen, maar tevergeefs; hij die de poortjes openen kan, is er niet (hij is mogelijk aan het lunchen) inmiddels hebben we onze trein gemist. De barman draagt een andere route aan vanaf een niet met poortjes afgesloten perron en via deze weg komen we in de namiddag aan op station Sintra.
De boy @jeanddoest murdering on one of our tracks #easyman #pannagod #CB #poortjes #getschooled
Knalprijs
Op diverse NS-stations zijn de poortjes nu officieel in gebruik genomen, in de zin dat deze standaard dicht staan. Eroverheen springen levert een boete van in totaal 125 euro op. Dat zou mensen toch wel moeten afschrikken, maar vele honderden boetes zijn al uitgedeeld. Sommige mensen vragen zich af waarom de poortjes niet hoger zijn gemaakt. Want dan ontkom je toch niet aan het moeten betalen voor je reis? Echter, uit eigen ervaring weet ik dat dit niet het geval is. In mijn studietijd kon ik met de metro bij Kralingse Zoom (de halte voor de Erasmus Universiteit) zowel richting Rotterdam Alexander als richting Centraal naar huis. Route één was langer met de trein en korter met de bus; route twee precies andersom. De enige doorslaggevende reden was de te halen overstap, al dan niet door vertraging.
Toen ik op een terugreis de route richting Centraal ging nemen omdat die richting Alexander pas over 10 minuten zou gaan, kwam ik erachter dat de metro twee minuten vertraagd was. Ik hoorde hem al aankomen onder mij en kon deze nog halen als ik zou rennen. In een vlaag van verstandsverbijstering vergat ik compleet het poortje waar ik normaal gesproken incheck. Ik liep in volle vaart dwars door het hoge poortje heen. Het knalde open en leverde mij een pijnlijke linkerarm en rechterknie op. Hoewel mijn hoofd ook flink werd geraakt, had ik daar weinig last van. Echter, de metro haalde ik wel! Dus zelfs als de poortjes hoger zouden worden, hebben de mensen nog een keuze: netjes betalen of erdoorheen rennen en snel naar het perron. Is je dat 125 euro waard?
Zeur-tijd! NÚÚÚÚÚÚÚÚÚ! De NS beloofde eind 2013 langere treinen, want er waren veel klachten over te korte treinen. (Er moesten inderdaad toen gewoon mensen midden in het gangpad staan) Eerst waren er ook langere treinen, maar tussen eind februari en nu komen er steeds weer korte treinen! Dat is zeer vervelend! Dus de NS komt hun belofte niet na! Hopelijk word er weer zoveel geklaagd dat er weer langere treinen komen...
O ja, die poortjes die ze zouden 'sluiten' zijn er nog steeds! Ik hoop dat ze die poortjes snel nou echt eens een keer wegdoen.
O ja², ook irritant (En waar ik even over moet zeuren) is de trap in MOTA! Die trap is maar voor maximaal 1½ personen breed en heel veel kinderen proberen je altijd in te halen! En ook komen er na de lunchpauze veel kinderen naar beneden! Waarom? Ik bedoel, de kantine is beneden... En wanneer gaan ze dan eten? De lunchpauze is al voorbij! Het is allemaal heel raar.
Dat moest ik even weer kwijt!