May 24, 2019
Wantrouwen
Als ik niet meer kan vertrouwen op het gesproken woord, waar kan ik dan wel nog op vertrouwen?
Als wantrouwen komt aankloppen, ben ik zelf dan nog wel te vertrouwen?
Als een deken van bescherming.
Als een touw dat verstrikt om mijn nek
Als ik niet kan vertrouwen op het woord, wat is dan nog echt?
Leef ik dan maar in een wereld van leugens en schijn?
Maar ik wil geloven in jouw verschijning want jij voelt vertrouwd.
Het hoofd zegt dit, het hart voelt dat en uit mijn handen komt niets.
Ik begin me af te vragen, als de wereld niet bestaat, ben ik dan nog wel ik?
Of is dat ook maar een namaaksel van wat ik weet.
Hoe kan ik weer vertrouwen? In de mens? In de toekomst? Hoe?
