Hello, it is I.
I’ve just finished watching the anime Given and I have sO MANY EMOTIONS.
seen from Malaysia
seen from Malaysia

seen from Italy
seen from China

seen from Italy
seen from Malaysia
seen from China
seen from Norway
seen from Italy
seen from Türkiye

seen from Italy
seen from China

seen from Malaysia
seen from United States

seen from United Kingdom

seen from Norway

seen from Poland

seen from Italy
seen from Singapore
seen from China
Hello, it is I.
I’ve just finished watching the anime Given and I have sO MANY EMOTIONS.
One of the best night with my Tropas, we had quality talks accompanied with iced-cold beer. We talk about our personal future plans and wondering what will become of us 5 years later, iniisip namin kung buo parin ba ang tropa sa mga panahon na yon dahil dadating ang oras na mawawalan na kame ng oras sa tropahan dahil sa mga tatahakin nming karera sa buhay. We also talk about our Exes at kung san at sino ba nagkamali, and then we promised each other na kahit anong mangyare, kahit ilang dekada man ang lumipas, kame kame parin solid na mag totropa. Hindi na tayo pabata, nakaka excite ang pagtanda at the same time nakakatakot.
Alam ko yung taong ayaw akong kausap. Alam ko yung taong minsan sa pananalita ko, nasaktan ko na pala sila. Alam ko yung taong may ayaw sakin. Alam ko yung taong tsinitsismis ako. Alam ko yung taong walang ibang magawa kundo pag-usapan ako. Alam ko yung taong umiiwas sakin. Alam ko yung taong walang ganang kausap ako at kung sino lang yung gustong kausap ako. Alam ko yung mga taong John Michael (John lang pag Michelangan). Alam ko yung taong naiinis sakin. Alam ko yun. Alam ko po yun.
Kaya dumidistansya nalang ako sa mga taong yun.
me to sis: pahiram laptop
sis: wait patapos na
*after 40 mins*
sis: isa na lang episode!
*after 1 hr*
sis: last na promise!
*after 10 billion years*
sis: grabe nakakaiyak pala iyon ano pang magandang kdrama dito sa laptop mo?
Kinain na din ng sistema jusko
Fvck naaalala ko nanaman ung mga memories namin. Yoko na. Lalo na ung bakasyon. Ung feeling napaka ldr. Laging magka vidcall hanggang sa makatulog. Minsan walang tulugan pa. Tapos sabay manonood ng movie habang naka vidcall mga mukang tanga lang. Pota tapos ung pag magkasama kami. :((((((((( Miss ko na talaga sya. Pero self, pakatatag ka. Tama na ung katangahan.
Sanayin natin ang sarili natin na mag isa..
Dahil hindi sa lahat ng oras may gustong umunawa satin
hindi laging may gustong kumausap satin
hindi sa lahat ng pagkakataon may gustong damayan tayo sa kahit anu mang sitwasyon
at sa paglubog ng araw lahat ng taong nakapalibot sa'yo ay iiwan at iiwan ka rin niyan kahit pa taliwas sa mga pangakong binitawan nila
Ikaw lang din ang nand'yan para sa sarili mo, wala nang iba.
dati, pag naririnig ko pangalan mo kinikilig ako.. matapos ang nangyari, pag naririnig ko pangalan mo nasasaktan ako.. pero ngayon, pag naririnig ko pangalan mo natatawa nlang ako..
For all my NYC gallavanting you'd think I maybe have made some sort of NYC friends or, like, Tumblr friends or general internet friends but alas, nay! Extending open applications for anyonenwho maybe kinds dorta potentially interested. Next target is Sleigh Bells at Webster Hall on June 7th.