#project burger

[kampaymaster]

Put a smile on their face.

How can i add some goodness? Paano nga ba ako makadaragdag ng mabubuting bagay o kabutihan dito sa mundo?

Yan ang tanong na para sa akin ay madaling sagutin, dahil sa blogosphere kung tawagin na madalas kong tambayan.. doon ay nagkalat ang mga ideya, kwento, at proyektong ang layon ay kabutihan.

Heto't aking iisa-isahin ang ilan sa mga proyektong nagpapamalas ng goodness:

Andyan ang Project Burger na natuklasan ko sa mundo ni Bagotilyo. (makikita ang buong kwento ni Bagotilyo at Proj.Burger dito). Kung saan nagbahagi sila'ng mga blogero di lamang ng kanilang oras pati na din ng burger sa mga estranghero sa Quezon Memorial Circle. Ang ideyang Project Burger ay nagawa na din namin ng tropang chumROCKs, isang gabi pagkatapos namin sa aming Kampay Appointment habang ako'y papauwi, may nadaanan ako'ng mga pamilya na sa kalye na natutulog at sa mismong gabi'ng iyon ay naisipan ko na agad na bigyang katuparan ang Project Burger na matagal na din'g naplano ng aming tropa. Agad-agad ako noong pumunta sa Burger Haus para umorder at dagli ko'ng tinext ang mga tropa. At boom! kami'ng mga senglot nakapag-pangiti sa aming kapwa nung gabing yun.

Nakakatuwa din malaman na may taunang Project Smile si Lord CM at iba pang bumubuo ng isangminutongSmile.com na naglalayon na magbigay ngiti sa mga batang nangangailngan nito. At isang accomplishment ko na maging volunteer ng nakaraang Project Smile sa Mandaluyong. (Dito ang kwento ng Project Smile na aking sinamahan).

At sa darating na ika-20 ng Hulyo taong kasalukuyan may sinusuportahan naman ang damuhan ni Your Honor Bino  na isa na namang makabuluhang gawain at proyekto ng mga blogero. Ito ang "Blog Mo, Ipasuot Mo: Back to School Sabak!" na naglalayong magbahagi ng mga blessings sa mga paslit sa Paranaque. 

At dahil sa mga aktibidades o mga proyektong ito masasabi kong mas napapadali ang pagtulong, pagdagdag ng kabutihan at pagpapangiti sa ating kapwa.

Isang pagpupugay sa mga tao/blogero sa likod ng Project Burger, Project Smile at Blog mo Ipasuot mo. Salamat dahil hindi nyo lamang ako at ang iba pang tagasubaybay ninyo na-inspire, nahikayat nyo din kami for sure na magkawanggawa.

At nawa'y ang akda kong ito ay magsilbing paanyaya sa iba na wag magalinlangan sa pagkakawanggawa.

Dahil sa mumunti nating pagtulong, wagas at naglalakihang ismayl ang ating maibabahagi at makakamtan.

Sana din ay araw-arawin nating gawin na palaganapin ang "goodness" kahit sa simpleng paraan ng pagpasa ng ating ismayl sa ating kapwa.

At kapag naitanong ko muli sa aking sarili ang katagang " How can i add some goodness?" Maraming unique at nakakatuwang paraan ako'ng masasagot. Ikaw, may nadagdag ka na bang goodness today?

Oh! Isang ngiti naman d'yan! :)

[kampaymaster]

Pagsalubong sa Mayo Uno.

Dahil ang huling ng araw ng Abril ay masasabing perfect time para mag-tropa bonding, kami ng aking tropa ay nagkayayaan na magkaroon ng Kampay Appointment kagabi, ayus din na mapuyat dahil wala nama'ng pasok kinabukasan dahil nga Mayo Uno o araw ng manggagawa. Kami'y nagkatuwaan, asaran, tawanan at kantahan kagabi tulad ng aming nakasanayan.

~ Pero ng kami'y maguwian sa di ko inaasahang pagkakataon biglang pumasok sa aking isipan ang Project Burger ni Mang Bagotilyo at iba pang blogger na kung saan namigay sila nung December 2011 ng burger at juice sa mga estranghero sa Quezon City Memorial Circle. At dahil napahanga ako sa ginawa nila, sinabi ko sa tropa na gawin din namin yun. Pero hesitant sila dahil nga naman halos lahat sa tropa ay working student wala daw oras at extra budget. Pero iba kagabi, minsan paguwi ko kasi galing ng aming Kampay Appointment nadaanan ko sa 15th Avenue Murphy Cubao Q.C. ang mga homeless na mag-anak -- may nanay, tatay, mga anak at iba pang kasama na natutulog sa daan. At nung una ko silang makita nasabi ko na sa sarili ko na para sa kanila ang Project Burger. Pero natagalan din ng muli ko silang makita, kaya naman ng makita ko silang muli kagabi agad kong tinext ang mga kasama ko sa Kampay na si Parekoy Dick at Mam Noeims. Walang pinipiling oras ang pagbibigay ngiti sa kapawa. Mga pasado alas dose na yun ng hatinggabi na kami'y magpaalam sa isa't isa at laking gulat nila marahil ng sila'y bigla kong tinext para magpasama sa Project Burger. Nung una akala ni Parekoy eh manlilibre lang ako sa kanila ng burger, pero siguro nabigla sya na isinasakatuparan na namin ang proposal ko sa tropa na Project Burger. Habang niluluto ang burger eh nagkwentuhan at kulitan din kami ni Mam Noeims at dun pa lang napangiti na namin ang crew ng Burger Haus sa Murphy (timing Labor day napangiti namin sya). Ganun din ang kasabay namin na customer. Proud na proud ako sa pageendorso ng Project Burger idea mula kay Mang Moises gayundin ang Project Smile ng IMS. At ng maluto na lahat ng aming inorder agad na kaming nagtungo sa lugar kung saan natutulog ang mga homeless na maganak sa kanto ng Main Ave. at 15th Avenue ng Murphy. Mabilis lang ang pangyayari pagkaabot namin sa kanila simpleng ngiti lang ang kanilang itinugon na ginantihan din namin ng ngiti. 

~ Akala ko doon na nagtatapos ang puno ng ngiti'ng pagsalubong namin sa Mayo Uno pero may sumunod pa. Sa pagbyahe ko pauwi naabutan ako ng trapiko dulot ng Alay Lakad ng mga deboto ng Antipolo sa taunang "LakbaySimba sa Antipolo" na ginaganap tuwing Mayo. Imbes na mabwisit dahil nga na-trapik mas pinili 'kong ngumiti at mapabilib sa mga debotong matiyagang naglalakad mula marahil sa Pasig at iba pang lugar sa lungsod patungo sa simbahan ng Antipolo. May mag-anak kasama ang kanilang mga maliliit na anak. May mga lolo at lola. May mga magtrotropang kabataan at marami pa'ng uri ng tao ang aking nakita. Habang sila'y nag-aalay lakad ay mayroong nagrorosaryo. Di ko alam ang dahilan ng karamihan sa pagsasakaripsyong ginagawa nila maaring mayroon silang hiling marahil, o ito'y tradisyong kanilang sinusunod o sila ay namamanata. Pero iisa lang ang nasisiguro ko nakakabilib ang kanilang pagsasakripsyo dahil bukod sa anumang dahilan meron sila nasisiguro ko na may ngiti pa din silang maibabahagi di lamang dahil ang kasama nila ay sa paglalakad ay ang kanilang mahal sa buhay o di kaya'y kaibigan pero dahil na din sa alam nilang sa hinaba-haba ng kanilang prusisyon sa bahay dasalan din ang kanilang tuloy. (May next blog ngapala ako tungkol sa "bahay dasalan at ang homliy ni Father")

~ Pagkakawang-gawa, Project Burger

~ Pagka-mangha sa mga nag-aalay lakad

~ Pagbigay ng ngiti sa Kapwa

Ganyan ko sinalubong ang Mayo Uno. Umuwi ako ng nakangiti, dahil alam ko'ng ako'y may napangiti. Natulog ako na may ngiti sa aking labi at gumising ako kanina ng busilak pa din ang ngiti.

Ikaw, sinong napangiti mo ngayong Mayo Uno?

Oh, isang ngiti naman d'yan! :)

~ P.S. Salamat kay Bagotilyo at kaibigan n'yang mga blogger na nagbigay ng ideya ng Project Burger.