Dahil ang huling ng araw ng Abril ay masasabing perfect time para mag-tropa bonding, kami ng aking tropa ay nagkayayaan na magkaroon ng Kampay Appointment kagabi, ayus din na mapuyat dahil wala nama'ng pasok kinabukasan dahil nga Mayo Uno o araw ng manggagawa. Kami'y nagkatuwaan, asaran, tawanan at kantahan kagabi tulad ng aming nakasanayan.
~ Pero ng kami'y maguwian sa di ko inaasahang pagkakataon biglang pumasok sa aking isipan ang Project Burger ni Mang Bagotilyo at iba pang blogger na kung saan namigay sila nung December 2011 ng burger at juice sa mga estranghero sa Quezon City Memorial Circle. At dahil napahanga ako sa ginawa nila, sinabi ko sa tropa na gawin din namin yun. Pero hesitant sila dahil nga naman halos lahat sa tropa ay working student wala daw oras at extra budget. Pero iba kagabi, minsan paguwi ko kasi galing ng aming Kampay Appointment nadaanan ko sa 15th Avenue Murphy Cubao Q.C. ang mga homeless na mag-anak -- may nanay, tatay, mga anak at iba pang kasama na natutulog sa daan. At nung una ko silang makita nasabi ko na sa sarili ko na para sa kanila ang Project Burger. Pero natagalan din ng muli ko silang makita, kaya naman ng makita ko silang muli kagabi agad kong tinext ang mga kasama ko sa Kampay na si Parekoy Dick at Mam Noeims. Walang pinipiling oras ang pagbibigay ngiti sa kapawa. Mga pasado alas dose na yun ng hatinggabi na kami'y magpaalam sa isa't isa at laking gulat nila marahil ng sila'y bigla kong tinext para magpasama sa Project Burger. Nung una akala ni Parekoy eh manlilibre lang ako sa kanila ng burger, pero siguro nabigla sya na isinasakatuparan na namin ang proposal ko sa tropa na Project Burger. Habang niluluto ang burger eh nagkwentuhan at kulitan din kami ni Mam Noeims at dun pa lang napangiti na namin ang crew ng Burger Haus sa Murphy (timing Labor day napangiti namin sya). Ganun din ang kasabay namin na customer. Proud na proud ako sa pageendorso ng Project Burger idea mula kay Mang Moises gayundin ang Project Smile ng IMS. At ng maluto na lahat ng aming inorder agad na kaming nagtungo sa lugar kung saan natutulog ang mga homeless na maganak sa kanto ng Main Ave. at 15th Avenue ng Murphy. Mabilis lang ang pangyayari pagkaabot namin sa kanila simpleng ngiti lang ang kanilang itinugon na ginantihan din namin ng ngiti.
~ Akala ko doon na nagtatapos ang puno ng ngiti'ng pagsalubong namin sa Mayo Uno pero may sumunod pa. Sa pagbyahe ko pauwi naabutan ako ng trapiko dulot ng Alay Lakad ng mga deboto ng Antipolo sa taunang "LakbaySimba sa Antipolo" na ginaganap tuwing Mayo. Imbes na mabwisit dahil nga na-trapik mas pinili 'kong ngumiti at mapabilib sa mga debotong matiyagang naglalakad mula marahil sa Pasig at iba pang lugar sa lungsod patungo sa simbahan ng Antipolo. May mag-anak kasama ang kanilang mga maliliit na anak. May mga lolo at lola. May mga magtrotropang kabataan at marami pa'ng uri ng tao ang aking nakita. Habang sila'y nag-aalay lakad ay mayroong nagrorosaryo. Di ko alam ang dahilan ng karamihan sa pagsasakaripsyong ginagawa nila maaring mayroon silang hiling marahil, o ito'y tradisyong kanilang sinusunod o sila ay namamanata. Pero iisa lang ang nasisiguro ko nakakabilib ang kanilang pagsasakripsyo dahil bukod sa anumang dahilan meron sila nasisiguro ko na may ngiti pa din silang maibabahagi di lamang dahil ang kasama nila ay sa paglalakad ay ang kanilang mahal sa buhay o di kaya'y kaibigan pero dahil na din sa alam nilang sa hinaba-haba ng kanilang prusisyon sa bahay dasalan din ang kanilang tuloy. (May next blog ngapala ako tungkol sa "bahay dasalan at ang homliy ni Father")
~ Pagkakawang-gawa, Project Burger
~ Pagka-mangha sa mga nag-aalay lakad
~ Pagbigay ng ngiti sa Kapwa
Ganyan ko sinalubong ang Mayo Uno. Umuwi ako ng nakangiti, dahil alam ko'ng ako'y may napangiti. Natulog ako na may ngiti sa aking labi at gumising ako kanina ng busilak pa din ang ngiti.
Ikaw, sinong napangiti mo ngayong Mayo Uno?
Oh, isang ngiti naman d'yan! :)
~ P.S. Salamat kay Bagotilyo at kaibigan n'yang mga blogger na nagbigay ng ideya ng Project Burger.