nung MSFG, sobrang hate na hate ko siya.. nasabi ko na lang noon "OA nia" "di nia deserve ung character nia" "ang arte naman, kainis!". then noong nalaman kong boyfriend nia talaga in real life si Rafael Romillo, lalo akong nagalit sa kanya. haha (Sorry Ate Jew) .pag may nakikita ako noong mga updates tungkol sa kanilang dalawa, sobrang naasar ako. cause seriously, di ko bet noon si Ate Jewel for Kuya Raff. then one day, a friend of mine told me na nagkahiwalay na sila. di ko alam noon pero bigla na lang akong nalungkot. that time then, dun nag-umpisa ung pag'iistalk ko kay Ate Jewel. mapa'fb, twitter, youtube, tumblr. account lang nia tambayan ko, dun nag-umpisa ung pag-admire ko sa kanya. nakita ko kung pano niya kinaya ang lahat sa panahong wala na sila ng pinakamamahal niya. she is a STRONG WOMAN. lahat kinaya niya, naiisip ko noon. "Paano niya nagagawang Tumawa despite na halata naman na hindi siya sanay na wala si Kuya Rafael sa Buhay niya?". doon ko nakita ung positive attitudes niya, ibang-iba sa impression ko dati. kinain ko lahat ng sinabi ko tungkol sa kanya noon. noong mga panahon na bitter sia, doon ko nakita na ibang-iba sia and that she is someone whom everyone should idolize.daming pumasok sa isipan ko noon, na kesho bakit siya iniwan ni Kuya Raff eh kung tutuusin, she is a girl worth loving for, na she is worth of all the sacrifices, na siya ung tipo ng babae na papangarapin ng lahat. she is someone who inspired me, and up to now, she still inspires me. she always have that positive outlook in life, never siang tumigil for her dreams. and really, she is the best example of happiness. obvious naman sa mga mata niya diba?? :D
ate Jew, I know di tayo close, pero salamat po. i am an avid fan of yours :)
