Varlığın varlık değil artık önceden de demiştim, uçurum. Sen uçurum kenarındasın, düşmeye yeltenmişsin farkında değilsin. Bir çiçek var, seni mutlu edecek diye ona ulaşmaya çalışıyorsun ama o çiçek uçurumun sonunda, görmüyorsun. "O çiçek sonun olur, gel şu yoldan yürüyelim. Yolları taşlı ama sonu gül bahçesi." diyorum. Ama sen uçurumdan atlamak istiyorsun. Sen aslında o çiçeği değil, uçurumu seviyorsun, çiçeği bahane ediyorsun. Sen o taşlarıda severdin belki, ama atlamak daha kolay geldi.









