#red riddle

[white--madness]

Ρουτινιασαμε

Στον βωμό της καθημερινότητας τα θυσιασαμε

Τα όνειρα μας

Την ζωή μας

Κλειστήκαμε σε τοίχους προστασίας

Και χαθήκαμε οι ίδιοι

Γίναμε κομμάτια

Αφού κομμάτια ήμασταν εξ αρχής

Ας είναι απόψε αυτή η πρώτη η φορά που κοιμόμαστε χωριστά η σωστή

Αυτή που θα μας κάνει να γυρίσουμε πίσω στην αρχή

Ας είναι απόψε η αρχή μιας νέας αρχής

Και όχι η αρχή του τέλους

Γιατί όλα κρίνονται

Απόψε.

-Μ.Α.Κ.

[white--madness]

2 χρόνια πριν

Έτρεχα σε 5 συναυλίες

Τον 1 μήνα

1 άνθρωπος μόνος

Μόνος σε 1000αδες άλλους

Στο τώρα

Κάθομαι σε 1 καναπέ

Με 1 άνθρωπο

Είμαστε 2 μαζί πια

Έχουμε 1 Χάνα

Έχουμε 1 Μήτσο

Και έρχεται και 1 γατάκι

Και έτσι μεγαλώνει η Οχάνα μας

Και εγώ ξαφνικά

Είμαι ένα άνθρωπος

Με τον αριθμό 4

Να με κάνει τώρα χαρούμενη

Που 2 χρόνια πριν

Δεν θα ήμουν.

@xentraced

[white--madness]

398 φορές

Με φίλησε

Με φίλησε 398 φορές

Μου έδωσε την αγάπη των παραμυθιών

Με φίλησε

Δεν θέλησα να με κάνει να μάθω εμένα

Εμένα με ξέρω καλά

Μια παρέα στο ταξίδι μου ήθελα απλά

Με φίλησε

Τα καστανά του μάτια έλαμψαν πιο πολυ από τα δικά μου

Το χαμόγελό με τα λακάκια του έγιναν τόσο έντονα μπροστά μου

Με φίλησε 398 φορές

Κάθησε να μοιραστεί τον πόνο μου

Δεν θέλησα ποτέ κανείς να με δει αδύναμη και για αυτόν ήμουν μια ηρωίδα

Τον φίλησα 398φορές

Είδα να σηκώνει την κούπα με το κρασί και να μου λεει την ιστορία του

Είδα τον πόνο του και έκανε να λυγίσει την ίδια μου την ψυχή

Τον φίλησα 398 φορές

Παίζαμε σαν μικρά παιδιά

Ήμασταν οι πιο ανταγωνιστικοί και στην λήξη του παιχνιδιού απλά κοιτούσαμε ο ένας στον αλλον στα μάτια όλο σκανδαλιά

Τον φίλησα 398 φορές

Μάλλον τόσο χρειάστηκε για να αγαπήσουμε ο ένας τον άλλο βαθιά

Ο καθρέφτης ο σπασμένος να ενωθεί παντοτινά

Τον φίλησα 398 φορές

Μάλλον τόσο χρειάστηκε για να θέλει να γίνω γυναίκα του

Μάλλον τόσο χρειάστηκε για να γίνει άντρας μου

Τον φίλησα 398 φορές

Αυτό θα λεω σε όλους κάποια ημέρα

Τον φίλησα 398 φορές και ειχα φιλήσει άλλους μυριάδες

Και ας άλλοι είχαν απατήσει και πετάξει την αγάπη μου

Αυτός δεν το έκανε

Σεβάστηκε την ιστορία μου και έγινε το κλείσιμο της

Τον φίλησα 398 φορές

Δεν ήμουν ένα μισό που ήθελα ολοκλήρωση

Ήμουν ενα ολόκληρο που ήθελε συντροφιά σε αυτή την πλάση

Τον φίλησα 398 φορές

Αυτό θα λεω σε όλους

Μερικές φορές η αγάπη δεν βρίσκεται σε αριθμούς όπως κάποιοι εκεί έξω πιστεύουν

Παρόλο αυτά για εμένα ήταν αυτός ο αριθμός

398 φορές λοιπόν

Αυτό θα λέω σε όλους

-Μ.Α.Κ.

[white--madness]

Πως γνώρισες το αγόρι σου;

Όλα άρχισαν πριν 10 χρόνια.

(ΣΟΡΡΥ ΑΛΛΑ ΚΑΛΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΒΑΡΙΟΥΝΤΑΙ)

Ειμαι 15 και πηγαίνω α Λυκείου. Η φίλη μου η Αλίκη με την αδερφή της την Σοφία κάνουν παρέα με μια ομάδα παιδιών που ως τότε δεν τα είχα ξανασυναντήσει. Ακόμα δεν μου έχει αρέσει κάποιο αγόρι που να είχα άμεση επαφή. Σε φαση μου άρεσαν τραγουδιστές και ηθοποιοί αλλα ως εκεί. Ε και κάπου εκεί εμφανίζονται τα αγόρια. Ο Στέλιος, ο Θάνος, ο Νίκος,ο Βασίλης και ο Χριστόφορος. Οι πιο αστείοι ήταν ο Στέλιος και ο Χριστόφορος. Αλλα ο Χριστόφορος με έκανε να αισθάνομαι άνετα. Ακούγοντας κλασικά Παπαρίζου τότε και ότι ελληνικό υπήρχε, ο Χριστόφορος είναι εκείνος που μου μαθαίνει για πρώτη φορά την ξένη μουσική.

Papa Roach, Hollywood Undead, Skillet... Περνάνε στα ακουστικά μου και τα λιώνω. Δεν κάνουμε φοβερές συζητήσεις αλλά όλες ηταν για μουσική και για το Yu-Gi-Oh που είχαμε και οι 2 κόλλημα. Αρχίζει να μου αρέσει και το συνειδητοποιώ λέγοντας πλέον στην Αλίκη ότι ο φίλος μας μου έχει τραβήξει το ενδιαφέρον. Η Αλίκη, τέρμα κάφρος, όταν μας βλέπει στην παρέα κοντά απλά πέταγε σπόντες. Εγώ έλεγα κάποια βλακεία και κάπως το έσωζα. Χαρακτηριστική σκηνή που βλέπαμε ταινία και ο Χριστόφορος πάει να βαλει το χερι του πάνω απο τον ώμο μου για να βολευτεί και η Αλίκη να του λεει πως είμαστε πολύ κοντά και με θέλει εκείνη για παρεα...

Έρχεται η ημερα των γενεθλίων του. Το δώρο που του πηρα ηταν 2 μαύρα ηχεία που ήθελε για τον υπολογιστή του. Είχα αποφασίσει οτι θα του αγόραζα κατι που θα το εκτιμούσε. Συναντιεμαι με την Αλίκη και μου λεει το νεο. Ο Χριστόφορος είχε κοπέλα.

Κυριολεκτικά θα μπορούσα να τα βάψω μαύρα αλλά ήταν κάτι καινούργιο οπότε πέρασα το πρώτο παρτι που πήγα στο Λύκειο τρώγοντας και γελώντας με τους φίλους μου (ο χορός δεν ήταν μέσα στο σχέδιο τότε). Λίγες μερες μετά ζητάω από την Αλίκη όταν θα συναντιέται με τα αγόρια να μην μου το λέει γιατι είχα πολύ διάβασμα.

Τα χρόνια περνάνε. Είμαι 3η Λυκείου. Ένας από την παρέα πεθαίνει. Παμε όλοι στην κηδεία. Όλοι είμαστε εκεί εκτός απο τον Χριστόφορο που αργότερα μαθαινω πως εκείνη την ημερα που εχασε εναν απο τους καλύτερους φίλους του, εκείνος δούλευε...

Ένα χρόνο μετά μιλάμε τυχαία στο Facebook. Είναι το καλοκαίρι που καιγόμουν στις σειρές και έβλεπα Doctor House. Το βλέπει εκεινος και μου ζητάει κάπως να του τα δίνω να τα δει και εκείνος τα επισοδεια. Εγώ τα εχω σε DVD και ετσι του ζητάω να αγοράσει άδεια DVD για να μπορώ να του τα αντιγράψω. Αυτο κρατάει για 2 εβδομάδες και χάνουμε επαφή.

Ειμαι 22 χρονών και είμαι στο πρώτο έτος του μεταπτυχιακού. Ένα βράδυ παει να μου πιασει συζήτηση αλλα εγώ διάβαζα ετσι απλά του λέω οτι ειμαι καλα, εχω διάβασμα και κάποτε θα βγούμε για καφέ... Κάποτε...

Ειμαι 24 χρονών. Δεκέμβριος.

Πηγαίνω στην σχολή χορού μου και τον πετυχαίνω καταλάθος. Μιλάμε για 5'. Λέμε για τον καφέ που είχαμε πει πριν 2 χρόνια. Ανεβαίνω στην σχολή.

Είμαι 25 χρονών. Οκτώβριος.

Από επίσημα σαιτ μαθαίνουμε πως Papa Roach & Hollywood Undead έρχονται Αθήνα. Το μήνυμα που πάω και του στέλνω λες και μιλήσαμε πριν 5' ειναι

"Θα πας στην συναυλια ετσι;"

"Έχω πάρει ήδη εισιτήρια. Έχεις παρεα;"

"Όχι. Αλλά δεν φοβάμαι. Στις συναυλίες πάντα ή θα βρω παρέα ή θα είμαι εντάξει κι μόνη μου. Είναι οτι καλυτερο οι συναυλίες!"

Εγώ έχω ενθουσιαστεί που θα ζήσω συναυλια που την ηθελα απο τα 15 μου. Θα ήμουν με τον άνθρωπο που μου εμαθε αυτά τα συγκροτήματα.

Δεκέμβριος.

Βλεπω ενα τυχαίο άρθρο σχετικά με την συναυλια και του το στέλνω. Η απάντηση είναι "Εγώ δεν θα έρθω". Όποιος με ξέρει, ξέρει πως αυτό δεν παίζει. Ήξερα πως ειδικά αυτος ο άνθρωπος το ηθελε απο παιδί. Το πρώτο μήνυμα ειχε σταθεί στις 8 το πρωί. Το δεύτερο μήνυμα ήταν "Φτανω" με εμένα στις 3 το μεσημέρι της ιδιας ημέρας να βρισκόμαστε για καφέ....

Λίγες ημέρες μετά πάμε μαζί σε συναυλία του Solmeister. Την επομενη είχε τα γενέθλιά του και φέρνω στην συνάντηση μας το ημερολόγιο μου που μιλάει για το πως ένιωθα στα 15 μου. Η πρόταση που είχα γράψει ήταν "Δεν θα μάθει οτι μου αρέσει. Άλλωστε έχει κοπέλα".Η ατάκα του ήταν όταν το ακουσε αυτό πως σε εκείνο το πάρτι έμαθε πως η κοπελα του τον απατούσε και η Αλίκη προσπαθούσε να τον πείσει να κάνει κατι μαζί μου αλλα εκείνος επέμενε πως εγώ έπρεπε να τον βλέπω μόνο σαν φίλο.

Μερικές ημέρες μετά είπαμε οτι είμαστε ερωτευμένοι.

Ναι...

Τελικά ένας καφές που άργησε 4 χρόνια έγινε. Ένα φιλί που άργησε μια 10ετια ολόκληρη έγινε.

Και στην συναυλια μας πήγαμε. Στους Hollywood Undead & Papa Roach...

Και ζούμε την δικιά μας εφηβεία τώρα.

Και όπως λέμε μεταξύ μας...

Του χρωστάω να τον πάω ενα λούνα παρκ

Και αυτός μου χρωστάει ακόμα όμορφες στιγμές για να ζήσουμε...Μαζί.

Α! Και εκείνα τα μαύρα ηχεία που του είχα πάρει τοτε δώρο στα γενεθλια του; Είναι δίπλα από την οθόνη του υπολογιστή και τα βλέπεις μολις μπεις στο δωμάτιο του...

Οκ. Επίσημα είναι από τα αγαπημένα μου story time αυτό...

@xentraced

[white--madness]

Είμαι κάπου μακριά σου

Με τα όνειρα και τα ακουστικά μπλεγμένα

Και με το πρόσωπο σου να είναι μπρος τα μάτια μου

Μέσα από την οθόνη

Ενός απλού τζαμιού.

[white--madness]

Στο κεφαλι μου ειναι γραμμενα κείμενα μυριάδες

Η μουσική μεσα του περιστρεφεται με λεξεις που δεν μπορω να ξεστομισω γιατι αρκετές φορές ή πάντα ειμαι κουρασμένη

Χωρις να ξέρω γιατί προτιμώ να χαθώ κάτω απο τα σκεπασματα μου και να κλείσω τον θόρυβο στο μυαλο μου

Συγγνώμη λοιπόν για τα συναισθήματα που χανονται μεσα μου και δεν δημιουργουν ηχους κι λεξεις για να ακούσεις

Απο εμενα δεν θα βρεις κείμενο. Κείμενο πια ειναι τα ποιηματα μου που ειναι το ημερολογιο μου.

Φαίνεται το παρελθόν με εχει χτυπησει τοσο καταστηθα πολύ που πονάω διπλά ακόμα και για τα απλά

Μόλις σήμερα συνειδητοποίησα πως κάθε φορά που παραδιδομαι ολόψυχα στον έρωτα τότε τρώω το πιο μεγαλο μου χαστούκι

Χρησιμοποίησε όποιον χαρακτηρισμό θες αλλά ακομα κρατάω

Και η κόντρα μου και τα παιχνίδια μου αρκετες φορες ειναι οι ασπίδες μου

Ο έρωτας απλά με παρασέρνει όλο και πιο πολύ και απλά στεναχωριέμαι όταν όλα δεν πανε ομαλά

Ξέρω πως δεν πειραζει και η υπομονή ειναι αρετή.

Συγγνώμη αλλα δεν εχω αρκετη απο αυτή. Στιγμες χάνομαι μεσα στο κεφαλι μου

Ελπίζω που και που να με συγχωρείς...

Και σου υπόσχομαι

Κάποια η μέρα δεν θα λαμβάνεις μηνύματα

Αλλά φιλιά στα μάγουλα για να πέσεις για ύπνο...

-ΜΑΚ

[white--madness]

H μαμά μου με το αγόρι μου κρεμούσαν τους πίνακες απο τα παζλ που είχα φτιάξει και εγώ καθόμουν και ταχτοποιούσα τα καινούργια μου επιτραπέζια.

Σε κάτι τέτοιες στιγμές σταματάει ο χρόνος.

Μάλλον γιατί νιώθω ασφαλής όταν αυτά οι 2 άνθρωποι με βοηθούν να φτιάξω το μέλλον μου...

[white--madness]

Πριν ενα χρόνο

Πέθαινα μέσα μου αργά

Πριν ένα χρόνο

Σκοτώθηκε η ελπίδα που ειχε φωλιάσει μέσα μου βαθιά

Δεκέμβρης ξημέρωσε την επόμενη χρονιά

Όπως τότε πριν μια δεκαετία έγιναν ξανά

Δεκέμβρης ξημέρωσε

Και έφηβη με έκανε για άλλη μια φορά

Έχουμε χάσει ανθρώπους απο κοινού

Ζήσαμε στις ζωές μας αρρώστιες

Χαμογελα ξεχάσαμε

Κομματια διαλυμένα εμειναν εκεί και ξεχασμένα για πάντα ανέλπιστα νόμιζα θα ήτανε

Μια δεκαετία μετά

Σπασμένα κομμάτια και οι δύο

Ψάχνουμε παρηγοριά

Και λίγη αγάπη αυτη την φορά

Γρίφος μαγικός και Τρέλα ενωθήκαν

Οι παιδικοί οι ερωτες που ειχαν σβήσει ενήλικες βρεθήκαν

Τα σπασμένα τους κομμάτια να ενώσουν

Στην ενήλικη ζωή να μην ενδώσουν

Αγάπη ξεχασμένη και βαθιά ξεριζωμενη να ενώσουν

Και στην δική τους την ζωή

Κόκκινοι και ενωμένοι να ζήσουν αυτό

Που ποτέ κανενας τους δεν είχε τότε τολμήσει να πει

Ελπίδα μην φύγεις απο τα πρόσωπα τους

Ηρθε η στιγμή

Σαν φοίνικας να αναγεννηθείς

Και να ζήσεις για παντα εκεί.

@xentraced