Dagboek 17/1/13, Dart Hut. Het is koud. De hele dag was niet warm. Het was koud in de ochtend en het was koud toen ik om kwart over tien begon met lopen. De rest was al weg, maar ik liep al snel achter ze en het was fijn gezelschap om mee te lopen. En ik moest van mezelf rustig aan doen. Het begon te sneeuwen na de middag, maar het licht was mooi en het viel allemaal mee. De afdaling liep ik met twee Canadese jongens van mijn leeftijd. Het sneeuwde, hagelde, ik liep zo snel als ik kon want er was geen reden om het niet te doen.
Het plan was om bij Dart glacier te kamperen, maar met dit weer heb ik daar geen zin in. We zitten nu met dezelfde mensen als gisteravond in de hut en morgen lopen we met z'n allen alleen naar Cascade Saddle en weer terug. Het zou mooi zijn als ik de dag erna de rivier kan doorkruisen en direct door kan naar de Greenstone track, maar voorlopig ziet het er naar uit dat ik gewoon de rivier moet oversteken via de brug, en niet ter voet.
Het is op dit moment exact een jaar geleden dat ik voor het laatst met Marlies sliep. De laatste ochtend dat ik thuis wakker werd en thuis ontbeet. Een jaar geleden vertrok ik. Ik heb lang naar dit moment uitgekeken. Lang naar het moment dat ik kon zeggen: ik ben een jaar weg. Het is niet dat het reizen me nu als bijna klaar voorkomt, want ik moet voor m'n gevoel nog en dat zal me genoeg geluk geven. Maar de druk is er langzaamaan afgegaan. Het hoefde niet meer. Ik reisde enkel omdat ik het zelfde wilde en niet omdat ik ooit had gezegd dat ik 'minimaal een jaar' weg zou zijn. Ik doe dit omdat ik het echt wil, omdat ik me hier goed bij voel. Zoals ik nu, na 800 kilometer, niets meer geef om 1000 of 1500 kilometer. Ik doe het omdat ik het zelf graag wil doen.
Een jaar. Eén jaar!
17/1/13: Mooi eerste deel van de dag. Hagel, regen, sneeuw. Geweldig landschap.