κι αν έχω ανάγκη κάτι πιο πολύ
απ' όλα τ' άλλα·
να νιώθω ήρεμη
θέλω
seen from Yemen
seen from Yemen
seen from Yemen
seen from United Arab Emirates

seen from United States

seen from United States

seen from Germany
seen from United States
seen from Yemen

seen from Canada
seen from United States
seen from United States

seen from Malaysia

seen from Kazakhstan
seen from Germany
seen from Canada
seen from Spain
seen from Germany
seen from United States

seen from Netherlands
κι αν έχω ανάγκη κάτι πιο πολύ
απ' όλα τ' άλλα·
να νιώθω ήρεμη
θέλω
μου λείπει το σπίτι μου
μου λείπει να ξυπνάω το πρωί με μουσική
να πρέπει να φτιάξω μόνη το πρωινό μου
να βρίσκω άδειο ψυγείο, αφού δεν πρόλαβα το σουπερμάρκετ μέχρι τις εννιά
να γκρινιάζω για τη σχολή που μας κρατάει όλη μέρα έξω
μου λείπει η γειτόνισσα
που θα περιμένει καρτερικά να ακούσει την πόρτα ν'ανοίγει,
να μου πει καλημέρα,
που ο σκύλος θα γαβγίσει,
να μου πει κι αυτός
μου λείπει το δωμάτιό μου
το κρεβάτι
τα ξύλινα κουφώματα
τα φωτάκια που έχω να θυμίζουν όλο το χρόνο Χριστούγεννα
πως υπάρχουν και καλύτερες μέρες
οταν όλα φαίνονται δύσκολα και θέλω μόνο να μείνω τυλιγμενη στην κουβέρτα μου
μέχρι να περάσει
μου λείπουν οι φωτογραφίες στον τοίχο
που όλο αυξάνονται
(όπως και τα φυτά)
και τον καλύπτουν με αναμνήσεις
τα άπειρα τετράδια
που δεν θα καταφέρω να γεμίσω
τα ριζόχαρτα
τα χαρτόνια
το κοπίδι και οι κόλλες
που θα θυμίζουν πως έρχεται εξεταστική
μου λείπει να έχω τέσσερα τετραγωνικά να χορέψω
και να μου φτάνει
να κάνω μπάνιο ξημερώματα
να ξαγρυπνώ γράφοντας
ζωφραφίζοντας
ακούγοντας μουσική
να μην ενοχλώ κανεναν
και κανείς να μη μ'ενοχλεί
μου λείπει να γράφω κλαίγοντας
γιατί δεν περίμενα αυτή την εξέλιξη
να πρέπει μόνη να με φροντίσω
να μου βάζω όμορφες μουσικές
να μου διαβάζω όμορφα λόγια
να μου αγοράζω λουλούδια
να μου θυμίζω πως όλα περνάνε και να με κοιμίζω
σαν μικρό παιδί
Κι όταν αρρωσταίνω
μόνη να τηλεφωνώ τον γιατρό
(όσο κι αν τα τηλέφωνα μ' αγχώνουν)
μόνη να με σηκώνω και να με ντύνω
μόνη να σέρνομαι στο φαρμακείο
κι ας μου δίνει η φαρμακοποιός νερό να πάρω τα χάπια επιτόπου,
καθώς φοβάται που με βλέπει τόσο χλωμή
και μου λείπει
αυτό
κι εκείνο
κι ετούτο
κι εγώ
κι εκείνος
κι εμείς
κι έχει τόσο γαμημένα όμορφο βλέμμα
που
όταν μου μιλάει νομίζω πως ξεχνάω τι ήθελα να πω
έχω συνέχεια αυτό το συναίσθημα πως ο,τι κάνω δεν είναι αρκετό και ταυτόχρονα πως δεν έχω καθόλου ενέργεια να κάνω το οτιδήποτε και πραγματικά
αυτό μας έλειπε αυτή τη στιγμή
σας έχει τύχει αυτό που
απλά κοιτάτε κάποιον και μέσα σας
λιώνετε
χτες νόμιζα πως ήμουν καλά μέχρι που
η μαμά ήρθε να με αγκαλιάσει κι απλά
πλάνταξα στο κλάμα
συγγνώμη, δεν σε πρόσεχα,
σκεφτόμουν πώς θα ήταν να σε φιλάω
[...] Δεν μ'αρεσει το να φεύγω.
Δεν μ'αρεσει ούτε όταν φεύγουν.
Δεν μ'αρεσει να πρέπει να φύγω ή να πρέπει να φύγουν.
Δεν μ'αρεσει να μην μπορώ να φύγω επειδή φοβάμαι.
Γι αυτό πάντα φεύγω. Και ποτέ δεν γυρίζω πίσω σε κάτι που άφησα. Γιατί όταν κάτι τελειώνει πρέπει να ξέρεις να το αφήνεις. Κι αν δεν νιώθεις έτοιμος, θα είσαι πιο μετά.