Discover Top Posts Tagged with #robert anker

Weekgedicht - Robert Anker

Ik weet het, ik deel dit gedicht vaker. Het kan wat mij betreft niet vaak genoeg gedeeld worden. Alleen die eerste zin al steelt mijn hart steeds weer: ‘Ben in Kopenhagen, probeer erachter te komen waarom’. Heel zonde dat Robert Anker een maand geleden overleed. Maar zijn poëzie blijft gelukkig springlevend. De nonchalance, de directheid, de (zelf)spot. Daar kan geen dood tegenop.

Waarom niet, Birgitte Nyborg?

Ben in Kopenhagen, probeer erachter te komen waarom, loop ik Birgitte Nyborg tegen het lijf ik vroeg meteen waarom zij geen koffie met mij wilde drinken, zij zette zich in postuur, de statsminister streek de iets te krappe rok strak langs haar heupen, keek mij aan met nauwelijks een glimlach om haar mond, dat deden meer haar ogen, mijn god, die twinkelende ogen sloegen mij met ademnood, spotzucht roerde zich, alsof ik een Kaukasische tiran was die haar chanteerde met olieleveranties maar zij had hem door en ging hem weigeren wat hij vroeg net als bij mij, maar ik ben geen Kaukasische tiran zei ik, ik ben gewoon mezelf, precies, zei zij, wat in het Deens net zo klinkt als bij ons, precies, en daarom wil ik niet ‘jezelf’ bestaat allang niet meer, that’s so five minutes ago de statsminister spreekt, dat is bekend, haar talen jij bent van een ander paradigma, stap eruit, hoe is je Deens ik neem je mee naar de grimeur, wij zijn allemaal als figurant begonnen, figurant! riep ik, stop, ik ben een schrijver ik ben authentiek, ik druk mij idiosyncratisch uit als een waarheid voor de wereld, stop, zei zij, die volle gulle lach brak om haar schitterende tanden open, haar iets te krappe rok kroop omhoog en dan die ogen, mijn god, daar was ik voor gekomen, maar die ogen, riep ik, die zijn echt o ja? zei zij en haar gezicht verstrakte, onbewogen keek zij op mij neer, geef het op, zei zij, écrire c'est passé.

- Robert Anker uit: Onvergetelijke toegewijde trouweloze tijd (2015, Querido)

#poëzie #weekgedicht #Nederlands #Robert Anker #woensdag