rastgele bir şiir denemesi
düşünmek, ıslanmak gibiydi
kurudukça üstüm başım
aklım yaş kalırdı
gündüzlerim,
gecelerim,
düşlerim,
ben…
ve bazı insanlar vardı ki;
ölse de ölemeyen
sevse de bilinmeyen
konuşsa da duyulmayan…
ha bir de dolu dolu keşkeler vardı
hep derinden, içten bir “Of” getiren
lakin hep de bir korku yanıbaşımda;
ya aklım?!
ya aklım kurursa?!













