Ne zamandır araftayım...
Öğlen vakti yığılıp yatağın üzerine yastıklara akıtırken yüzümün pek de sevmediğim yanını, uzun uzadıya seni ve aynı cümlede asla yer alamayacak kadar imkansız olan 'bizi' düşündüm. Fotoğraflarına baktım. Çok yakışıklı değildin sen, ben de pek güzel değilim zaten. Bir süre seni izledim. Hani okulda uzaktan seni izlemek keyfinden bahsetmiş de ertesi hafta sana dair yazdığım tüm mektupları okutmuştum... Keşke aynı cesareti gösterip silebilseydim seni. Neyin nasip olmadığını çözemiyorum vakitsiz. Senin bana gelmeyişinin mi yoksa bütünüyle 'biz' olamayaşımızın mı?







